เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 793
ตอนที่ 793 สหายจะไม่ทำให้เจ้าต้องเจ็บช้ำ (4)
เฟิงหรูชิงมองหลัวลี่ “เมื่อไร”
“วันนี้ ตอนอยูู่หอแห่งแรก ข้าก็ขีดเส้นแบ่งแยกความสัมพันธ์กับนางไปแล้วจริงๆ นะ”
เพราะว่า...
เทียบกับฉินเสี่ยวเย่ว์แล้ว นางไม่อาจเป็นญาติของฉินเฟยเอ๋อร์ตลอดกาล!
ต่อให้อีกฝ่ายรู้ว่านางได้รับบาดเจ็บ เพื่อให้ฉินเสี่ยวเย่ว์แต่งงานกับท่านพ่ออย่างราบรื่นแล้ว อีกฝ่ายก็จะสั่งสอนให้นางรู้ความ เกลี้ยกล่อมให้นางทน
ตั้งแต่เล็กจนโตก็เป็นเช่นนี้
ฉินเฟยเอ๋อร์มักใช้วาจาราวผู้ใหญ่สั่งสอนให้นางจัดการเรื่องราวต่างๆ ทั้งสอนให้นางตอบแทนความแค้นด้วยคุณธรรม
แต่นางยังไม่ชอบฉินเสี่ยวเย่ว์ ทั้งไม่อยากยอมถอยให้อีกฝ่ายด้วย!
ทำไมนางต้องทนรับความเจ็บช้ำด้วย
นางเจ็บจนยากทนรับไหว ยังไม่ให้นางจากไป หรือนางไม่ใช่คนกัน
“เมื่อก่อนข้ากับฉินเฟยเอ๋อร์สนิทกัน เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เล็กจนโต ตอนเด็กข้าไม่ค่อยรู้ความ นางคอยสอนข้าว่าดีกับผู้อื่นอย่างไร ต่อให้ต้องอึดอัดใจข้าก็กล้ำกลืนทนเอาไว้ เพราะนางคอยโน้มน้าวข้าอยู่ข้างๆ ว่า ต่อสู้กับคนอื่นไปก็ไม่มีประโยชน์ กลับจะกลายเป็นไร้เพื่อน มีแต่เมตตา ถึงทำให้ทุกคนชอบข้า”
“ข้าชอบนางมากจริงๆ เห็นนางเป็นพี่สาวที่รู้ใจ แต่ข้าปวดใจเจ็บช้ำ มีใครสนใจข้าบ้าง ทั้งๆ ที่ไม่ใช่ความผิดของข้า เหตุใดข้าต้องเป็นคนยอมถอยให้ด้วย พอโตแล้ว ข้าไม่ยอมอดทนอีกต่อไป นางคอยเกลี้ยกล่อมข้าทุกๆ ครั้ง ร่างกายนางก็ไม่แข็งแรง ข้ากลัวว่านางจะถูกข้ายั่วโมโหตาย อยู่ต่อหน้านางข้าถึงได้อดทน ฉวยโอกาสไปแก้แค้นตอนนางไม่อยู่”
“ตอนนั้นที่แม่ข้าเสียไปทิ้งหยกไว้กับข้าชิ้นหนึ่ง หลายปีก่อนข้านำหยกติดตัวออกไปด้วย มู่ฮวนเห็นแล้วชอบ คิดแย่งหยกข้าไป ข้าไม่ยอมมอบให้ เฟยเอ๋อร์ออกหน้าเกลี้ยกล่อมให้ข้าใจกว้างไม่เห็นแก่ตัว ยอมให้หยกชิ้นนั้นไป ทุกคนเป็นสหายทำไมต้องแย่งชิงกันด้วย นางยังบอกว่ากลับไปจะหาหยกชิ้นใหม่ให้ข้า”
“แต่นั่นเป็นของดูต่างหน้าท่านแม่ ข้าไม่ยอมยกให้มู่ฮวน แต่ข้าสู้นางไม่ได้ ถึงเรียกให้ท่านพ่อช่วยชิงกลับมา”
ตอนนั้นท่านพ่อยังไม่ชอบพอกับฉินเสี่ยวเย่ว์ ก็เอาแต่ปกป้องนางอยู่ตลอดแล้ว แต่ว่าครั้งนั้นการกระทำของฉินเสี่ยวเย่ว์ทำร้ายจิตใจนาง
ใจกว้างถึงขั้นยกของดูต่างหน้าของท่านแม่ให้ไปเชียวหรือ คนที่ไม่เห็นแก่ตัว คนอื่นถึงชอบนางอย่างนั้นหรือ
ความชอบที่เกิดขึ้นมาจากการยอมถอยให้ นางไม่รู้สึกเสียดายสักนิด!
หากสนิทสนมกันมาหลายปี นางไม่มีทางตัดความสัมพันธ์ได้ในคราวเดียว ไม่เช่นนั้นเกรงว่านางคงแตกหักกับอีกฝ่ายไปตั้งแต่ครั้งนั้นแล้ว
แต่ว่าความรู้สึกทันทีที่มีรอยแผล ไม่ว่าจะเป็นมิตรภาพหรือความรักก็ไม่อาจมั่นคงได้อีก
ต้องการก็แต่เชื้อเพลิง ส่วนเชื้อเพลิงนี้ก็คือเฟิงหรูชิง!
ยามที่นางเจ็บปวดแสน เฟิงหรูชิงเดินเข้ามา ช่วยนางผลักฉินเฟยเอ๋อร์ออก
และเฟิงหรูชิงก็พานางออกมาจากฝูงคน!
อีกฝ่ายมิได้เกลี้ยกล่อมให้นางอภัยให้คนอื่น เพียงแต่ช่วยนางเงียบๆ
บางทีเช่นนี้ถึงนับว่าเป็นสหาย
“ฉินเฟยเอ๋อร์เข้าสังคมเก่งนัก ข้าเทียบนางไม่ได้ ดังนั้นทุกคนถึงชอบนาง แต่ข้าไม่ต้องการความชอบเช่นนี้ ข้าไม่อยากทนรับความเจ็บช้ำอึดอัดใดๆ” หลัวลี่อยากร้องไห้
นางหวนคิดถึงผลของการยอมถอยตลอดหลายปีที่ผ่าน ก็อดปวดใจจนน้ำตาแทบไหล
“หลัวลี่” เฟิงหรูชิงสายตาเรียบเฉย “สหายที่ยอมให้สหายต้องเจ็บช้ำ ไม่ใช่สหาย!”
ถูกแล้ว
สหายที่แท้จริง จะยอมให้เจ้าเจ็บช้ำได้อย่างไร
“ตอนนี้ข้าเข้าใจเหตุผลนี้แล้ว บางทีฉินเฟยเอ๋อร์ไม่ได้นับข้าเป็นสหายจริงๆ มาตั้งแต่แรก ข้าเป็นคนคิดมากไปเอง แต่ว่าไม่เป็นไร ข้าไม่ต้องการท่านพ่อ ทั้งไม่ต้องการนางแล้ว คนที่ไม่ใส่ใจข้า ข้าไม่ชอบทั้งนั้น”