เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 814

ตอนที่ 814 งานเลี้ยงยามค่ำคืน (3)

เฉินเอ๋อร์ใจอ่อนมาตลอด

หากตระกูลดีกับเขาจริง เขาไม่มีทางทำกับฉินเฟยเอ๋อร์เช่นนี้...

ทั้งๆ ที่เขาได้รับความอยุติธรรมมากมาย แต่ไม่เคยพูดมากความ กระทั่งพูดกับนางสักประโยคยังไม่มีเลย ฉินเฉินเช่นนี้ ทำให้นางทั้งโมโหและปวดใจ

“ได้”

ชายหนุ่มยิ้มอย่างเบิกบานราวพระอาทิตย์

ราวกับท้องฟ้าชั่วนาทีนั้นสว่างไสวขึ้นมา กระทั่งแสงจันทรายังสว่างกว่าที่ผ่านมาอีก

รอยยิ้มเขาเหมือนเข็มเล่มหนึ่งทิ่มทางหัวใจฉินเฟยเอ๋อร์อย่างรุนแรง

นางกำมือแน่น มองฉินเฉินด้วยใบหน้าซีดขาว ความเจ็บใจแสนสาหัสและปวดหนึบอัดแน่นหัวใจนาง สีหน้านางยิ่งขาวซีดลงไปอีก

ในโลกนี้ ทั้งๆ ที่นางสนิทกับฉินเฉินมากที่สุด ทำไมวันนี้ เขากลับยิ้มผู้หญิงที่ไม่ใช่อะไรทั้งนั้นอย่างเบิกบานเช่นนี้

ฉินเฟยเอ๋อร์หลับตาเบาๆ สักพักนางค่อยลืมตา

ไม่ว่าอย่างไร เฉินเอ๋อร์ใส่ใจพี่สาวอย่างนาง

มิฉะนั้นเขาคงไม่ยินยอมกลับมาเป็นกระสัยยาให้นางต่อไป ขอเพียงนางเข้าตระกูลมู่ เข้าใกล้กับชายหนุ่มที่เสมือนเทพผู้นั้น

เฟิงหรูชิงมองไปรอบๆ “จวนเทียนเสินที่ว่ากันก็มีแค่นี้เอง เฉินเอ๋อร์ถูกพ่อแม่ทอดทิ้งอย่างนั้นหรือ น่าขันนัก! คำพูดฝ่ายเดียวของตระกูลฉิน กลับทำให้คนทั่วหล้าเชื่อโดยไม่สงสัย”

สีหน้าฉินเสี่ยวเย่ว์เปลี่ยนไป หัวเราะเสียงเย็น “หากมิใช่เห็นเขาน่าสงสาร ด้วยกำลังของตระกูลฉินทำไมต้องรับเลี้ยงเขาไว้ด้วย”

“เกรงว่ามีเพียงตระกูลฉินเท่านั้นถึงรู้ ข้ารู้แต่ว่า ข้าไม่ยอมให้ใครรังแกเฉินเอ๋อร์ทั้งนั้น!”

สายตาฉินเฉินเชื่อฟังมาก

หลายปีมานี้ เขาไม่เคยสนใจคำพูดของใครมาก่อน

แต่ได้รับนางปกป้องเช่นนี้ ดีเหลือเกิน...คล้ายมีกระแสอุ่นๆ ไหลเข้ามาในใจเขา ทำให้หัวใจเขาอบอุ่น

“หลัวเฟย!” ฉินเสี่ยวเย่ว์โมโหจนหน้าแทบจะเปลี่ยนไปบูดเบี้ยว นางหันมองหลัวเฟย “ลี่เอ๋อร์ถูกผู้หญิงคนนั่นล่อลวง ตอนนี้พวกเขาร่วมมือกันรังแกเฟยเอ๋อร์ เฟยเอ๋อร์มีนิสัยอย่างไร ท่านไม่รู้หรือไง ทุกเรื่องราวนางเอาแต่ยอมทน นางก็แบกรับความอยุติธรรมไว้คนเดียว ข้าผู้เป็นน้าจะทนเห็นหลานสาวเป็นเช่นนี้ได้หรือ”

หลัวเฟยขมวดคิ้ว

เด็กหญิงนี่เอ่ยวาจาบีบคั้นคน ไม่ชวนให้ชอบจริงๆ

ยิ่งกว่านั้นตระกูลฉินมอบครอบครัวให้ฉินเฉิน เขาทำกับฉินเฟยเอ๋อร์เช่นนี้ เขามีความผิดจริงๆ...

คาดว่าคงต้องช่วยกลับขาวเป็นดำ พูดให้เฉินฉินเป็นผู้บริสุทธิ์ เหลือแต่นางเด็กนี่ผิดเท่านั้น

แต่เมื่อเห็นสีหน้าเย็นชาของหลัวลี่ ความสงสัยทั้งหลาย หลัวเฟยไม่อาจเอ่ยออกมาได้

เขาได้แต่ถอนใจ “ลี่เอ๋อร์ เจ้าสนิทกับเฟยเอ๋อร์มาตลอดมิใช่หรือ บางทีพวกเจ้าอาจมีความเข้าใจผิดกัน เฟยเอ๋อร์ไร้เดียงสา หลอกลวงคนอื่นไม่เป็น พวกเจ้าเข้าใจผิดอะไรก็พูดออกมาให้ชัดจะดีกว่า”

เดิมหลิวลี่สิ้นหวังกับหลัวเฟยอยู่แล้ว ตอนนี้ได้ฟังคำพูดเขา หัวใจเย็นวาบอย่างถึงที่สุด

นางยิ้มเย็นชา เอ่ยประชดว่า “เทียบกันแล้วเสี่ยวชิงของข้าหลอกลวงคนอื่นไม่เก่งเท่าฉินเสี่ยวเย่ว์ของท่าน นางวางมอมยาเมาท่านไปแล้ว ทำให้ท่านไม่รู้จักแยกแยะถูกผิด แยกแยะคนดีชั่วไม่ได้!”

“ลี่เอ๋อร์!” หลัวเฟยขมวดคิ้ว “ข้าทำเพื่อเจ้า เจ้าเป็นลูกสาวข้า จะไม่รักเจ้าได้อย่างไร ข้าแค่ทนเห็นเจ้าทะเลาะกับเฟยเอ๋อร์ไม่ได้เท่านั้น เมื่อก่อนพวกดีต่อกันถึงเพียงไหน คนทั้งจวนเทียนเสินต่างรู้ดี”

ถูกแล้วเมื่อก่อนพวกนางดีต่อกันมา ดังนั้นนางมียาวิเศษยังเสียดายกินไม่ลง ยกให้ฉินเฟยเอ๋อร์จนหมด