เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 806
ตอนที่ 806 ไม่ยอมให้ใครก็ตามทำร้ายหนานเสียนได้ทั้งนั้น (6)
มู่หลิงและเฉินชิงเยียนที่อยู่ในห้องโถงก็ไม่ทันสังเกตเห็นเขา จนกระทั่งมีเสียงแตกตื่นของบ่าวดังเข้ามา คนในห้องโถงถึงได้สติ
“นายน้อย นายน้อยท่านเป็นอะไรไป”
มู่ซีอยากร้องไห้
แต่ลำคอเขาไม่อาจเปล่งเสียงออกมาได้เลย อยากร้องขอความช่วยเหลือก็ร้องไม่ออก ดีที่สุดท้ายมีคนเห็นเขาแล้ว!
เฉินชิงเยียนก็ได้ยินเสียงนี้ นางหันมองดูเห็นมู่ซีนอนหน้าซีดเซียวอยู่บนพื้น เจ็บปวดเสียจนขดตัว
นางในอารามร้อนรนพุ่งเข้าไป “ซีเอ๋อร์ ซีเอ๋อร์เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง อย่าทำให้แม่ตกใจนะ เร็ว รีบไปเชิญไต้ซือไห่หรงมา”
“ขอรับ ฮูหยินน้อย”
บ่าวร้องรับอย่างนอบน้อมก่อนถอยออกไป
...
ในเรือนน้อย
หลัวลี่ออกไปตั้งนานแล้ว
เฟิงหรูชิงเพิ่งนั่ง ร่างนุ่มนิ่มก็พุ่งเข้ามาในกอดนางเปรียบเหมือนเครื่องประดับคล้องอยู่บนกายนาง
“ท่านแม่”
ชิงหานหัวเราะร่า สองมือโอบคอเฟิงหรูชิงไว้ กดจูบที่แก้มนาง “ท่านแม่ ข้าคิดถึงท่านจัง”
เฟิงหรูชิงกอดแม่หนูน้อยไว้ ยกยิ้ม “ครั้งนี้เจ้าตื่นไวนักเชียว ฝูเฉินเล่า”
“พี่ฝูเฉินยังหลับอยู่ ข้าถูกของบางสิ่งปลุกขึ้นมา”
“อะไรกัน”
เฟิงหรูชิงมุ่นคิ้วถาม
“ข้าก็ไม่รู้ชัด” สายตาชิงหานงุนงง “วันนี้สถานที่ที่ท่านไปมีบางอย่างปลุกข้าขึ้นมา ข้าก็เลยฟื้น”
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าที่ไหน”
“อืม” ชิงหานพยักหน้า “ถนนที่ที่ท่านไปร้านยา ตรงไปอีกสิบลี้”
หลังจากมาถึงจวนเทียนเสิน เฟิงหรูชิงทำความเข้าใจกับพื้นที่ต่างๆ อย่างชัดเจน
สถานที่ที่ห่างไปอีกสิบลี้...
นั่นเป็นที่ตั้งจวนฝูจู่มิใช่หรือ
อีกทั้งระยะสามลี้รอบจวนฝูจู่ก็ไม่มีครอบครัวอื่นด้วย
ของที่ชิงหานหมายถึงอยู่ที่เจ้าจวนเทียนเสินหรือ
นางสงบลง ไม่เอ่ยวาจาพักหนึ่ง
ชิงหานเบ้ปาก แววตาแฝงไปด้วยน้ำตา “ท่านแม่ ข้าอยากได้ ข้าอยากได้ของชิ้นนั้น มันเอาแต่เรียกข้า น่าสงสารมาก ซ้ำยังปลุกข้าขึ้นมาการจำศีลด้วย ทำเอายาวิเศษในท้องข้ายังไม่ทันสลายจนหมด พลังข้าเพิ่มขึ้นเล็กน้อยเท่านั้น”
ถูกฝืนปลุกนางขึ้นมาก็นางสงสารมากแล้ว หากยังไม่ได้ของสิ่งนั้นอีก เช่นนั้นนางคงเจ็บปวดมาก
ครั้นเห็นท่าทางน่าสงสารของชิงหาน เฟิงหรูชิงลูบหัวน้อยๆ ของนาง “ข้าได้ยินหลัวลี่เอ่ยถึง อีกไม่กี่วันจะเป็นวันเกิดคุณหนูใหญ่จวนฝูจู่ ดังนั้นหลายวันนี้พ่อของหลัวลี่ต้องยุ่งกับการเตรียมของขวัญแน่ เอาอย่างนี้เถอะ เมื่อถึงเวลานั้นข้าจะให้นางพาข้าไปด้วย เจ้าค่อยไปตามหาสิ่งที่ปลุกเจ้าขึ้นมาอย่างละเอียด”
ชิงหานหยุดร้องไห้ คลี่ยิ้มน่ารัก ใบหน้าเนียนนุ่มชวนให้คนรักใคร่เอ็นดู
นางเอาหน้าแนบเฟิงหรูชิง “ท่านแม่ดีที่สุด”
“เด็กดี” เฟิงหรูชิงบีบแก้มเด็กน้อย “อย่างไรเสียเจ้าก็เป็นลูกสาวที่ข้าเก็บมาได้ง่ายๆ เจ้าเรียกข้าว่าแม่คำหนึ่งข้าก็จนปัญญาแล้ว”
“อือ ข้าจะเป็นเด็กดี เชื่อฟังท่านแม่ ท่านแม่อยากให้ข้ากัดใคร ข้าก็จะไปกัดมัน”
นางกับฝูเฉินโดดเดี่ยวมาหลายปี จนท่านแม่ปรากฏตัว ทำให้พวกนางไม่ต้องโดดเดี่ยวอีกต่อไป ทั้งไม่ต้องหิวด้วย
ขอเพียงท่านแม่ไม่จากไป นางจะต้องเชื่อฟัง ไม่ยั่วให้ท่านแม่โมโห