เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 796
ตอนที่ 796 กู้อีอีตระกูลกู้ (2)
“อีกอย่างเฟยเอ๋อร์เป็นคนอย่างไรเจ้าไม่รู้หรือ หญิงไม่รู้หัวนอนปลายเท้านั่นไม่ชอบที่เฟยเอ๋อร์อยู่กับลี่เอ๋อร์ ก็ผลักนางออก เคราะห์ที่เฟยเอ๋อร์ร่างกายแข็งแรงขึ้นมาแล้ว หากเกิดอะไรขึ้นกับนาง ท่านว่าได้ไต้ซือไห่หรงยังจะยอมช่วยรักษาหรือไม่ เฟยเอ๋อร์สนิทกับมู่ฮวนตั้งแต่เล็ก มีหลายเรื่องที่ท่านต้องคิดให้ละเอียดชัดเจน”
“อีกอย่าง...” ฉินเสี่ยวเย่ว์ขมวดคิ้ว “การกระทำลี่เอ๋อร์ตอนนั้นทำร้ายจิตใจเฟยเอ๋อร์ ข้าพยายามเกลี้ยกล่อมเฟยเอ๋อร์ หลายครั้งว่า อย่าเอ่ยความในใจกับคนไม่สนิท แต่นางเป็นคนใจอ่อน ไม่ฟังคำข้า สุดท้ายก็เห็นลี่เอ๋อร์เป็นเหมือนน้องสาวแท้ๆ ลี่เอ๋อร์ดีกับนางแค่เล็กน้อย นางแทบมอบใจทั้งใจให้ แต่สุดท้ายลี่เอ๋อร์ทอดทิ้งนาง”
หลัวเฟยเม้มปาก ใบหน้าไม่ยินดีสักน้อย
“แต่บางทีระหว่างลี่เอ๋อร์กับเฟยเอ๋อร์อาจมีความเข้าใจผิดบางอย่าง อธิบายเข้าใจก็พอแล้ว ลี่เอ๋อร์ไม่ใช่คนไร้เหตุผล”
นางปกป้องฉินเสี่ยวเย่ว์ต่อหน้าหลัวลี่ เช่นนี้เดียวกัน เขาก็ทนมองฉินเสี่ยวเย่ว์วิจารณ์หลัวลี่ได้
คนหนึ่งเป็นคนที่เขารัก อีกคนหนึ่งคือลูกสาวแท้ๆ
เขาก็แค่อยากให้พวกนางอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบ ต่อให้ไม่อาจเป็นถึงขั้นญาติสนิท ก็ยังอยู่ร่วมกันได้
“หลัวเฟย!” ในสายตาฉินเสี่ยวเย่ว์เผยความไม่พอใจที่ทำไม่สำเร็จ “ข้าก็ทำเพื่อลี่เอ๋อร์ถึงบอกเรื่องพวกนี้กับท่านเท่านั้นเอง ท่าน...”
“ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าเป็นห่วงลี่เอ๋อร์ แต่นางก็มีอิสระของนาง ต่อให้แม่นางผู้นั้นไม่ดีจริงๆ ตระกูลหลัวของข้าไม่คบหากับนางก็พอแล้ว ข้าไม่มีทางขัดขวางลี่เอ๋อร์”
โดยเฉพาะลูกสาวไม่อยากใส่ใจเขาอีกแล้ว หากเขายังดันทุรังต่อไปอีก เกรงว่าลูกสาวจะแค้นนางไปชั่วชีวิต
...
จวนฝูจู่เงียบสงบกว่าจวนอื่นๆ นัก ทว่าภายในจวนฝูจู่ในยามนี้กลับอลหม่านไปหมด
เครื่องลายครามในมือกู้อีอีถูกยกขึ้นสูง ถลึงตามองบุรุษวัยกลางคนเบื้องหน้า “ท่านจะปล่อยข้าออกไปหรือไม่”
หัวใจกู้สื่อแทบหยุดเต้นแล้ว สีหน้าคล้ายจะร้องไห้ “บรรพบุรุษน้อยของข้า วางของในมือเจ้าลงก่อนดีหรือไม่ ข้า...”
เพล้ง!
เครื่องลายครามตกลงพื้นแตกกระจาย
นางหันไปดึงภาพบนกำแพงอีกครั้ง เบิกตาด้วยความดุร้าย “ท่านจะปล่อยข้าไปหรือไม่”
“แม่ทูนหัวของข้า เจ้าจะออกไปทำไมกันแน่” กู้สื่ออัดอั้นจนร้องไห้ออกมาจริงๆ แล้ว
เคราะห์ดีที่ยามนี้ไม่มีใครอื่นอีก ไม่เช่นนั้นชื่อเสียงดีงามของเขาคงพังทลายไม่เป็นท่า
“ข้าจะออกไปจากสถานที่บ้าๆ นี่!”
“...” กู็สื่อสีหน้ากลัดกลุ้ม “บรรพบุรุษน้อย นี่คือบ้านของเจ้า เป็นที่ที่เจ้าเติบโตขึ้นมา ทำไมถึงบอกว่าเป็นที่บ้าๆ เล่า”
แควก!
กู้อีอีดึงมือลง ภาพที่กู้สื่อใช้เงินจำนวนมหาศาลซื้อกลับมาก็ฉีกขาดเป็นสองท่อน
หัวใจเขากระตุกอย่างเจ็บปวด
“ข้าไม่สน ข้าจะไปจากจวนเทียนเสิน ไปแคว้นหลิวอวิ๋น ข้าจะกลับแคว้นหลิวอวิ๋น!”
กู้สื่อมุมปากกระตุก แก้วตาดวงใจของเขาออกจากบ้านไปครั้งเดียว ทำไมเปลี่ยนบ้านไปเสียแล้วเล่า
แคว้นหลิวอวิ๋นมีอะไรดีกัน ดีกว่าบ้านตัวเองอย่างนั้นหรือ
“บรรพบุรุษน้อย เจ้าให้เหตุผลที่จะไปแคว้นหลิวอวิ๋นกับข้าได้หรือไม่”
กู้อีอียกเครื่องลายครามอีกใบขึ้นมา ขณะจะเขวี้ยงแตก ก็ได้ยินคำของกู้สื่อ
นางเงียบไปสักพัก “เพราะว่า แคว้นหลิวอวิ๋นมีสตรีที่ข้าชอบอยู่” สตรีที่ชอบ...