เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 777

ตอนที่ 777 ความผิดหวังของหลัวลี่ (8)

น่าขำนัก

ในเมื่อนางแต่งงานกับหลัวเฟย หลัวลี่ก็ต้องเรียกนางว่าท่านแม่! เรื่องนี้นางไม่ยอมถอยให้เด็ดขาด!

“พอแล้ว ทุกอย่างรอให้เจอลี่เอ๋อร์ก่อนค่อยว่ากัน ครั้งนี้นางบาดเจ็บรุนแรง ข้าไม่อาจทำให้นางเสียใจในเวลาแบบนี้ได้ เดิมที...เพราะเจ้า นางก็ขุ่นเคืองพ่ออย่างข้าอยู่แล้ว”

สีหน้าหลัวเฟยดีขึ้นหลายส่วน แต่เมื่อคิดถึงความเจ็บปวดที่หลัวลี่ได้รับ สีหน้าเขาก็ขรึมลงอีกครั้ง

ฉินเสี่ยวเย่ว์ยังยิ้มเย็นชาเอ่ยต่อว่า “หลัวเฟย ดูท่าไม่ว่าข้าทำอะไรเพื่อท่าน ท่านก็ล้วนไม่ใส่ใจ ข้าบอกว่าข้าไม่ได้เจตนา ลี่เอ๋อร์ไม่ทันระวังชนข้าเอง ข้าไม่ทันตั้งตัว จับถ้วยชาไม่มั่นถึงได้หกใส่นาง แต่ท่านรู้หรือไม่ ทำไมคราวนี้ข้าถึงไปร่วมงานเลี้ยงตระกูลมู่ด้วย”

“ยังไม่ใช่เพราะฮูหยินผู้เฒ่าหลัวอีกหรือ!” ฉินเสี่ยวเย่ว์แววตาเจ็บปวดอย่างล้ำลึก “ข้าได้ยินว่าปรมาจารย์ไห่หรงก็อยู่ที่นั่นด้วย ตั้งใจให้เฟยเอ๋อร์พาข้าเข้าไป ข้าก็แค่อยากช่วยพูดแทนฮูหยินผู้เฒ่า ขอให้ปรมาจารย์ไห่หรงช่วยคนเท่านั้น!”

“ไม่ว่าฮูหยินผู้เฒ่าจะชอบข้าหรือไม่ ข้าก็เตรียมตัวเป็นสะใภ้ที่ดี นางเป็นแม่สามี จะด่าจะรังแกข้าอย่างไรก็ได้ ข้าเคารพผู้ใหญ่ ดังนั้น ข้าถึงไปขอความช่วยเหลือเพราะอาการป่วยของนาง ทำไมพวกท่านถึงทำกับข้าแบบนี้”

ฉินเสี่ยวเย่ว์หัวเราะเสียงดัง เสียงหัวเราะแฝงไปด้วยความทุกข์ระทม นัยน์ตามีความผิดหวังยากจะบดบังได้

คล้ายกับนางหมดหวังกับหลัวเฟยจนหมดแล้ว

“เจ้าพูดถึง...อาจารย์ของมู่ฮวนอย่างนั้นหรือ” ในที่สุดหลัวเฟยก็หันหน้ากลับมามองใบหน้าฉินเสี่ยวเย่ว์

ฉินเสี่ยวเย่ว์ยิ้มเยาะตัวเอง “เพื่อโน้มน้าวปรมาจารย์ไห่หรง ข้ายอมจ่ายทุกอย่างที่ข้ามี ข้าถามตัวเองว่าทำดีกับตระกูลหลัวเจ้าพอหรือยัง พวกเจ้าผิดต่อข้า!”

สุดท้ายหลัวเฟยก็ใจอ่อน เขาถอนใจ “ข้าไม่โมโหอีกก็ได้ แต่ว่า ต้องให้ลี่เอ๋อร์อภัยให้เจ้าก่อน อย่างไรเสียลี่เอ๋อร์ก็เป็น...ลูกสาวคนเดียวของข้า ข้าไม่อยากทำให้นางเสียใจ”

ฉินเสี่ยวเย่ว์ก้มหน้า “ขอเพียงอะไรที่ข้าทำได้ ข้ายอมทำทุกอย่าง น่าเสียดาย ไม่ว่าวันนี้ข้าทำผิดหรือไม่ นางก็ไม่ยอมให้อภัยข้า ก็ได้ พวกเราเลิกกันไปก็ดีเหมือนกัน ท่านวางใจเถอะ ทางด้านปรมาจารย์ไห่หรงข้ายังจะช่วยโน้มน้าวให้ แต่ท่านอย่าให้เขารู้การกระทำของตระกูลหลัวก็แล้วกัน!”

เสียงนางชะงักเล็กน้อย “ปรมาจารย์ไห่หรงเข้าข้างคนของตัวเองตลอดมา ฮูหยินชิงเยียนชอบเฟยเอ๋อร์มาก มู่ฮวนกับเฟยเอ๋อร์ก็สนิทกัน หากเขารู้เข้า..เกรงว่าจะไม่ยอมช่วย”

หลัวเฟยหน้าตึง หลับตาลงช้าๆ ...

ชั่วชีวิตนี้ท่านแม่ก็ลำบากมามากแล้ว!

ข้าไม่อาจปล่อยให้ท่านแม่ตายจากโลกนี้ไปเช่นนี้

ลี่เอ๋อร์กับท่านแม่สนิทสนมกันมาก นางต้องหาทางช่วยท่านแม่แน่

ช่างเถอะๆ

เพื่อท่านแม่ ครั้งนี้เขายอมอ่อนข้อ

“เสี่ยวเย่ว์ ข้าจะเกลี้ยกล่อมลี่เอ๋อร์ดู ส่วนทางปรมาจารย์ไห่หรง...”

ฉินเสี่ยวเย่ว์หน้าซีดขาว ก้มหน้าเศร้าโศก “แล้วก็เป็นอย่างที่คาด ท่านไม่เลิกกับข้าเพราะปรมาจารย์ไห่หรง ไม่ใช่เพราะท่านเชื่อข้า”

“เสี่ยวเย่ว์...”

ครั้นเห็นสีหน้าเจ็บปวดเกินทนของฉินเสี่ยวเย่ว์ หลัวเฟยหัวใจกระตุกอย่างรุนแรง

ครั้งนี้ ข้าทำร้ายจิตใจเสี่ยวเย่ว์แล้ว

เพื่อท่านแม่ ข้าไม่มีวิธีอื่น...

“ไม่เป็นไร” ฉินเสี่ยวเย่ว์ช้อนตาขึ้น หัวเราะเศร้าๆ “ข้าเป็นฝ่ายชอบท่านก่อน ท่านถึงไม่เห็นความรู้สึกข้าสำคัญเช่นนี้ หลัวเฟย จำเอาไว้ นี่คือสิ่งที่ท่านติดค้างข้า ไม่ใช่ข้าติดค้างท่าน”