เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 787

ตอนที่ 787 ในที่สุดพี่สาวก็ได้พบน้องชาย (4)

นางมักรู้สึกว่าปิ่นปักผมนี้...คุ้นตาอยู่บ้าง

จริงสิ...

เหมือนของที่เฟิงหรูชิงปักอยู่

ตอนพวกเขาเดินอยู่ด้วยกัน เสี่ยวชิงบอกว่าปิ่นปักผมของนางมีเป็นคู่ มีผลช่วยรวบรวมพลัง ดังนั้นนางถึงได้ปักมันตลอด น่าเสียดายที่ปิ่นปักผมอีกอันถูกคนขโมยไป ปิ่นปักผมนางถึงมีอันเดียว

มาถึงวันนี้...

ครั้นเห็นปิ่นปักผมในมือฉินเฉิน หลัวลี่ดวงตายินดี ทะยานไปขวางอยู่ตรงหน้าฉินเฉินอีกครั้ง

“ของสิ่งนี้...ข้าเคยเห็น” แววตานางวาวโรจน์ ชี้ไปที่ปิ่นปักผมในมือฉินเฉิน

ฉินเฉินชะงักฝีเท้า หยุดลง

นิ้วมือเรียวยาวของเขากำปิ่นปักผมไว้แน่น สุดท้ายสายตาก็มองไปที่หลัวลี่

“เจ้าไปที่หนึ่งกับข้าก่อน ไม่เช่นนั้นเจ้าจะเสียใจ!” หลัวลี่สีหน้าจริงจัง เอ่ยออกมาทีละคำ

ฉินเฉินนิ่งไปสักครู่ “ได้”

หลัวลี่เห็นว่าในที่สุดฉินเฉินรับปากนางแล้ว ความยินดีปรี่ล้น ดูกระฉับกระเฉงขึ้นมา

แบบนี้นางก็ทำงานให้เสี่ยวชิงสำเร็จแล้ว

...

ฉินเฟยเอ๋อร์เพิ่งเดินออกจากสวนพร้อมกับหลิวสยาก็เห็นฉินเฉินที่เดินออกจากตระกูลฉินไปพร้อมหลัวลี่

ตั้งแต่ต้นตระกูลฉินที่รักศักดิ์ศรีไม่ควบคุมอิสระของฉินเฉิน เพราะเกรงว่าจะถูกคนวิพากษ์วิจารณ์ ดังนั้นฉินเฉินออกจากประตูใหญ่ไป ก็ไม่มีใครขัดขวางเขา

เพียงแต่...

ที่ทำให้ฉินเฟยเอ๋อร์ไม่เข้าใจก็คือ นางเด็กหลิวลี่มาอยู่กับฉินเฉินตั้งแต่เมื่อไรกัน

“หรือที่เขากล้าไม่สนใจคุณหนู ที่แท้เพราะไปเกาะคุณหนูใหญ่ตระกูลหลัว” หลิวสยาหัวเราะเย็นชา “คุณหนู บ่าวว่าท่านอย่าไปสนใจเขาอีกเลย ตระกูลฉินเลี้ยงดูให้เขาจนไม่ผิดต่อเขาแล้ว ไม่จำเป็นต้องตอบแทนอะไรเขา กลับเป็นเขาที่ยังไม่รับน้ำใจ”

คราวนี้ฉินเฟยเอ๋อร์ตกอยู่ภวังค์ความคิด ไม่ได้ยินคำพูดของหลิวสยาจึงไม่หยุดยั้ง

นางตื่นจากภวังค์ความคิด มองชายหนุ่มที่เย็นชาอยู่เสมอในสายตานาง มีอารมณ์ที่นางไม่เคยเห็นมาก่อน

นั่นคือความตื่นเต้น หรือว่าดีใจกัน

ฉินเฟยเอ๋อร์กำหมัดแน่น นางสะกดความเสียใจเอาไว้

“เมื่อครู่ เฉินเอ๋อร์แสดงอารมณ์อื่นใช่หรือไม่”

นับตั้งแต่ฉินเฉินรู้ความ นางก็ไม่เคยเห็นเขาแสดงอารมณ์มาก่อน

ไม่เพียงแต่รอยยิ้ม ใบหน้าและสายตาเขา นอกจากความเย็นชาแล้วก็ไม่มีสิ่งใดอื่น

นางหลงคิดว่าฉินเฉินจะเป็นเช่นนี้ตลอด ไม่มีข้อยกเว้นสำหรับใครทั้งนั้น ดังนั้นฉินเฉินทำกับนางเช่นนี้ นางจึงไม่ใส่

ยามนี้เด็กหนุ่มเย็นชาราวน้ำแข็งเริ่มมีเจ็ดอารมณ์หกความปรารถนาแล้ว

“คุณหนู...” หลิวสยาอึ้งงัน หันไปหาฉินเฉิน

ฉินเฟยเอ๋อร์หลุบตาลง ยิ้มขมขื่น “ความจริงเฉินเอ๋อร์มีเจ็ดอารมณ์หกความปรารถนาไม่ใช่เรื่องเลวร้าย อย่างน้อยเขาจะได้ไม่เย็นชากับข้าอีก เพราะอะไร เพราะอะไรถึงเขามีความรู้สึกแล้ว กลับยังเย็นชากับข้าเช่นนี้ด้วย”

“ข้าเป็นพี่สาวของเขานะ ท่านพ่อท่านแม่ไม่ชอบเขา เช่นนั้นข้าก็เป็นญาติสนิทเพียงคนเดียวของเขาบนโลกนี้แล้ว! ทำไมเฉินเอ๋อร์ถึงทำแบบนี้กับข้า...”

น้ำตาฉินเฟยเอ๋อร์ไหลรินลงมา ปากนางสั่นระริก ร่างกายซวนเซยืนไม่มั่น

ทั้งๆ ที่พวกเขาเป็นถึงคนที่ใกล้ชิดกันที่สุด!

แต่เขายอมให้หลัวลี่ดึงวิ่งไปด้วย แต่ไหนแต่ไรกลับไม่ยอมให้นางเข้าใกล้สักครึ่งก้าว...

ก่อนหน้านี้เขากับหลัวลี่ไม่เคยใกล้กันเลยสักนิด กลายเป็นสนิทกันแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร

นางเข้าใจว่า ภายหน้านางแต่งงานไป ฉินเฉินก็ต้องแต่งภรรยา แต่ที่นางไม่อาจรับได้ก็คือ เขาสนิทชิดเชื้อกับหญิงอื่นมากกว่านางผู้เป็นพี่สาว...