เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 767
ตอนที่ 767 ตระกูลฉินแห่งจวนเทียนเสิน (4)
พอได้ฟังคำพูดมู่ซี เฉินชิงเยียนก็คลายใจลงเช่นกัน
หญิงที่สูญเสียความบริสุทธิ์ไปก็มีมลทิน ไม่มีคุณสมบัติเข้าตระกูลมู่จริงๆ
ยิ่งไปกว่านั้นนางไม่เพียงมีแค่หนานเสียนเท่านั้น ซ้ำยังเคยแต่งงานมาก่อนด้วย
“เช่นนั้นข้าก็ไม่ยุ่งแล้ว” เฉินชิงเยียนเผยยิ้มอ่อน “ไม่ว่าอย่างไรก็เป็นสตรี สมควรแต่งงานกับบุรุษผู้เดียว ไม่ต้องพูดถึงนางสูญเสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว ต่อให้แค่เคยมีความสัมพันธ์กับชายอื่นอีก ล้วนเป็นสิ่งไม่สมควรทั้งสิ้น!”
ไม่ว่านางจะเคยเสียตัวหรือไม่ เพียงแค่นางเคยคบหากับใครมาก่อน ต่อให้ไม่ได้กระทำอะไร ผู้หญิงคนนี้ก็ไม่บริสุทธิ์แล้ว น่าแขยงจนน่าสะอิดสะเอียน
แต่ผู้ชายก็หลงใหลรูปลักษณ์เช่นนี้ ครั้นนางงดงามก็คิดให้นางสยบอยู่ใต้กาย ไม่รังเกียจว่าสกปรก
หนานเสียนก็เช่นกัน
กระทั่งลูกชายนางก็เป็นเช่นเดียวกัน
“ซีเอ๋อร์ เรื่องที่แม่เพิ่งบอกกับเจ้าเมื่อครู่ เจ้าลองพิจารณาดูอีกที ขอเพียงเจ้าทำให้นางแต่งกับเจ้าได้ ภายหน้าไม่ว่าเรื่องใดของเจ้า แม่จะไม่ยุ่งอีก”
“จริงหรือ” มู่ซีหรี่ตาถาม
“แม่เคยหลอกเจ้าตั้งแต่เมื่อไร” เฉินชิงเยียนแววตาอ่อนโยน “อีกอย่าง ภายหน้าเจ้าห้ามทำเช่นนี้กับอนุของเจ้าอีก หากเจ้าคิดฆ่าพวกนาง ก็หาชายข้างนอกมามีความสัมพันธ์กับนาง จากนั้นจับชู้คาเตียง เช่นนี้เจ้าก็จะมีเหตุผลฆ่านางแล้ว”
ถึงแม้วันนี้ตระกูลมู่ไม่ต้องเกรงกลัวอะไรทั้งนั้น
แต่ว่าซีเอ๋อร์ก็มิควรทำอะไรเกินเลยไป กันไม่ให้ภายหน้าคนพูดออกไป กระทั่งพี่หลิงก็วิจารณ์การกระทำของเขาได้
หากไม่ใช่นางคอยกรอกหูอยู่ตลอด เกรงว่าพี่หลิงคงไม่ให้อภัยซีเอ๋อร์ง่ายๆ ...
มู่ซีแววตาเย็นเยียบ “เช่นนี้ข้าไม่เท่ากับถูกคนทรยศหรือ หากพูดออกไปข้าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน”
“เช่นนี้ไม่ได้ เจ้าก็บอกว่านางขโมยของของเจ้า จากนั้นเจ้าก็ขับไล่นางออกจากตระกูลมู่ ฆ่านางในที่ลับซะ เอาเป็นว่าไม่อาจให้นางตายในตระกูลมู่ โลกก็อันตรายเช่นนี้ นางพบศัตรูก็เป็นไปได้ จะฆ่านางมีวิธีนับไม่ถ้วน เจ้าไม่จำเป็นต้องลากตัวเองลงน้ำไปด้วย”
“ได้ คราวหน้าข้าจะทำเช่นนี้” สีหน้ามู่ซีค่อยดีขึ้นบ้าง เขาค่อยๆ เดินไปตรงหน้าเฉินชิงเยียน “ท่านแม่ ซู่อีเคยแพ้ให้กับท่าน ข้าก็จะชิงผู้หญิงคนนั้นมา ทำให้หนานเสียนพ่ายแพ้ให้ข้าเช่นกัน! ท่านวางใจเถอะ รอภายหน้าหนานเสียนตายแล้ว ข้าจะส่งผู้หญิงคนนั้นไปอยู่กับเขา ข้าชอบหน้าตานาง อยากลิ้มลองรสชาติของนางเท่านั้น”
เฉินชิงเยียนอึ้งงัน ชะงักไปสักพัก “อย่างไรนางก็เป็นผู้หญิงของหนานเสียน เจ้าอย่าทำอะไรรุนแรงนัก กันไม่ให้หนานเสียนไปฟ้องพ่อเจ้าได้”
ไม่ว่าหนานเสียนจะไม่ไว้หน้าพี่หลิงขนาดไหน แต่พี่หลิงก็ยังไม่ขับไล่เขาออกจากตระกูลมู่
ก็ดีกว่าซู่อี...
“หนานเสียนกับหนานซู่อีเหมือนกันมาก พี่หลิงก็รู้สึกกับพวกเขาแบบเดียวกัน ซู่อีทำเรื่องผิดต่อพี่หลิง แต่เขาก็ยังปล่อยวางนางไม่ลง”
มู่ซีดวงตาทอประกาย “ซู่อีทำเรื่องผิดต่อท่านพ่อหรือ นางแอบมีชู้อย่างนั้นหรือ”
“ไม่ใช่” เฉินชิงเยียนส่ายหน้า “เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าข้างกายซู่อีมีหงส์ขาวอยู่ตัวหนึ่ง”
“หงส์ขาวหรือ” มู่ซีหลุดหัวเราะ “ท่านคงไม่ได้จะบอกว่าซู่อีกับเจ้าหงส์ขาวนั่น...เป็นไปไม่ได้ หงส์ขาวนั่นน่าจะเป็นสัตว์เลี้ยงของนาง นางไม่มีทางคบชู้กับหงส์ขาวแน่”
เฉินชิงเยียนหัวเราะเย็นชา “พื้นฐานสตรีต้องมีสามีเดียว หลายปีมานี้ นอกจากพ่อเจ้าแล้ว เจ้าเคยเห็นข้าคบหากับสัตว์วิเศษหรือคนอื่นหรือไม่ แต่ซู่อี นางอยู่กับหงส์ขาวนั่นมานาน ต่อให้พวกนางไม่มีความรู้สึกรักใคร่ แต่การกระทำของนางก็ผิดต่อพ่อเจ้า”