เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 750
ตอนที่ 750 วางยาพิษลูกเต่าพวกนั้นให้ตาย (1)
“เจ้าพูดอะไร?”
ในจวนนายท่านกู้สื่อตบโต๊ะอย่างแรง ใบหน้าหล่อเหลาของเขาปกคลุมไปด้วยความโกรธเคืองบาง ๆ ร้องตะโกนเสียงดัง “เขาแน่ใจนะว่าพวกที่โจมตีจวนเทียนเสินของพวกเรา เป็นพวกสุนัขชั้นต่ำพรรคเภสัชเทพ?”
ที่คุกเข่าอยู่ด้านหน้าเป็นชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง เขาตอบกลับด้วยท่าทางเคารพนอบน้อม “นายท่าน ข้าน้อยเคยติดต่อกับพรรคเภสัชเทพ คนเหล่านั้นเป็นศิษย์ของพรรคเภสัชเทพจริงๆ ข้าน้อยไม่มีทางดูผิด!”
“พรรคเภสัชเทพนี่กล้ามากนักแม้แต่คนของจวนเทียนเสินของข้ายังกล้าแตะต้อง เข้ามา รีบไปแคว้นหลิวอวิ๋นนำกู้อีอีกลับมา ข้าจะไปพรรคเภสัชเทพด้วยตัวเอง หากพวกเขาไม่อธิบายต่อข้า ข้าจะไม่ยอมเลิกรา!”
กู้สื่อลุกขึ้นยืนมือข้างหนึ่งไพล่หลังก้าวเท้าไปทางประตูด้วยความเร่งร้อน นัยน์ตานั้นแฝงด้วยความโกรธจนไม่อาจเก็บเอาไว้ได้
...
เฟิงหรูชิงในฐานะผู้ยุยงเรื่องนี้นึกไม่ถึงเลยว่าการกระทำของนางจะเกิดผลกระทบยิ่งใหญ่เช่นนี้ และยิ่งไม่รู้ว่าหนานเสียนคอยเติมเชื้อไฟอยู่ข้างหลัง
ช่วงนี้นางนอกจากเก็บตัวฝึกตบะแล้วก็พาสาวใช้ไปชมวิวทิวทัศน์ที่ยอดเขา ใช้ชีวิตอย่างอิสรเสรี
ดังนั้นตอนที่ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นในโลกภายนอกให้เฟิงหรูชิงฟัง เฟิงหรูชิงตกตะลึงไปเล็กน้อยสายตาของนางฉายแววงุนงง
“พรรคเภสัชเทพกับจวนเทียนเสินตีกันแล้ว?”
ตอนแรกนางให้ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นใส่ร้ายพรรคเภสัชเทพเพียงเพื่อหาคนรับผิดเท่านั้น แต่ที่นางคิดไม่ถึงก็คือ อารมณ์ของจวนเทียนเสินจะรุนแรงเช่นนี้ ตีกับพรรคเภสัชเทพขึ้นมาอย่างโจ่งแจ้ง
หรือว่า...ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นตีลูกสาวของนายท่านจวนเทียนเสิน? จึงได้ดึงดูดความโกรธแค้นของทุกคน?
“คุณหนูใหญ่ข้าก็ไม่รู้ว่าเรื่องอะไรกัน ช่วงนี้บรรดาศิษย์พรรคเภสัชเทพราวกับมารร้ายอย่างไรอย่างนั้น เห็นคนจวนเทียนเสินก็พุ่งเข้าไปตีไม่พูดไม่จา จึงทำให้นายท่านกู้สื่อโกรธมากจะให้พรรคเภสัชเทพอธิบายกับเขาให้ได้”
“กู้สื่อ?”
เฟิงหรูชิงขมวดคิ้ว
นางรู้สึกว่าชื่อนี้คุ้นนักราวกับเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน...แต่ก็นึกไม่ออกชั่วขณะ
“ต่อจากนั้นล่ะ พรรคเภสัชเทพมีปฏิกิริยาอย่างไร?” เฟิงหรูชิงเลิกคิ้วถาม
“เรื่องในครั้งนี้พรรคเภสัชเทพเป็นฝ่ายผิด ดังนั้นจึงชดใช้ด้วยยาวิเศษจำนวนมาก จึงทำให้จวนเทียนเสินออกมาได้” ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นอดไม่ได้เผยยิ้มออกมา
ครั้งนี้พรรคเภสัชเทพนับว่าเสียเลือดไปมาก และก็ไม่รู้อย่างไรบรรดาศิษย์เหล่านั้นเหมือนเสียสติอย่างไรอย่างนั้น เห็นคนจวนเทียนเสินก็กัดไม่ปล่อย
“จริงสิ ครั้งนี้พรรคเภสัชเทพโจมตีศิษย์ของจวนเทียนเสินไม่น้อย มีเพียงแคว้นหลิวอวิ๋นเท่านั้นที่ไม่มีผู้ใดเข้าไปเกี่ยว”
ทุกที่บนแผ่นดินใหญ่ล้วนมีคนที่มาจากจวนเทียนเสิน ในแคว้นหลิวอวิ๋น...แม้จะไม่รู้ว่าใครมาจากจวนเทียนเสิน แต่ว่าก็ต้องมีที่แอบซ่อนอยู่บ้าง
พรรคเภสัชเทพทำร้ายศิษย์จวนเทียนเสินมากมายนับไม่ถ้วน แต่กลับมีเพียงแคว้นหลิวอวิ๋นเท่านั้นที่ไม่เคยก้าวเข้าไปแม้แต่ก้าวเดียว
คิ้วของเฟิงหรูชิงขมวดแน่นขึ้นเรื่อยๆ
ไม่รู้นางคิดไปเองหรือไม่ รู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ได้ง่ายดายเหมือนที่เห็นภายนอก...
“ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋น อีกไม่กี่วันข้าจะทิ้งยาวิเศษจำนวนหนึ่งไว้ให้จวนเฟิงอวิ๋น ข้าต้องหารให้พวกเจ้าทำให้ความสามารถของทั้งจวนเพิ่มขึ้นภายในระยะเวลาสั้นๆ” เสียงของเฟิงหรูชิงชะงักไป
“อย่าให้ผู้อาวุโสห้ายื่นมือเข้ามาเกี่ยวกับเรื่องนี้ ข้าไม่เชื่อเขา”
สายตาในการมองคนของผู้อาวุโสห้าย่ำแย่เกินไป
เริ่มจากถังอวี้คนหนึ่ง ต่อมาก็มีมั่วเฟยเฟยอีกคน...กลับกันบรรดาสาวใช้ที่ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นเลือกให้นางแต่ละคนล้วนดีทั้งสิ้น
แม้บนใบหน้าสาวใช้ทุกคนจะมีกระ แต่ก็ยังสวยงามทั้งยังเชื่อฟังเรื่องรู้