เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 702
ตอนที่ 702 ประวัติของถังอิ่น (5)
ไม่เพียงแค่เพื่อปกป้องถังอิ่น ยังเพื่อ...หนานเสียนและซู่อี!
...
จวนแม่ทัพ
ผู้เฒ่าน่าหลานกำลังเล่นหมากรุกกับฉินเฟยหยาง ยังไม่ทันอิ่มเอมใจข้ารับใช้คนหนึ่งก็รีบร้อนเข้ามา “ท่านแม่ทัพเฒ่า องค์หญิงเสด็จมาแล้ว”
ชิงเอ๋อร์มา?
ผู้เฒ่าน่าหลานลุกขึ้นยืนด้วยความดีใจ เขายังไม่ได้ทันทำอะไรก็เห็นร่างสองร่างพุ่งออกจากในจวนตรงไปยังประตูจวนด้วยความรวดเร็ว
“เสี่ยวชิง!” หน้าตาถังอิ่นเต็มไปด้วยรอยยิ้มเจิดจ้า ร่างทั้งร่างพุ่งเข้าสู่อ้อมอกของเฟิงหรูชิง
หาได้ยากที่เฟิงหรูชิงจะไม่ถีบนางออกมาแต่กลับลูบหลังนางอย่างอ่อนโยน
“เสี่ยวชิง เจ้ามาได้อย่างไร?” ถังอิ่นเห็นเฟิงหรูชิงกระทำต่อนางเปลี่ยนไปในใจก็ดีใจเป็นอย่างมาก รอยยิ้มในดวงตาล้นออกมาอย่างไม่อาจห้ามได้
“ข้ามาเยี่ยมท่านตา”
เฟิงหรูชิงมองถังอิ่นที่เหมือนกับหัวไชเท้าสั้นๆ แล้วหันไปมองกู้อีอี
บนใบหน้าเล็กของกู้อีอียังมีเนื้อหนังอยู่บ้างแต่กลับดีกว่าก่อนนี้มากโข อย่างมากก็นับกว่าอวบเล็กน้อย
เช่นนี้ก็น่ารักมากทีเดียว
“อย่างมากก็หนึ่งเดือนเจ้าก็น่าจะสามารถกลับไปได้แล้ว”
เฟิงหรูชิงเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
กู้อีอีชะงักค้าง ตอนนี้นางไม่อยากกลับไปแล้ว อยากอยู่แคว้นหลิวอวิ๋นตลอดไป
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงต่อให้เป็นตอนที่นางอ้วนที่สุด อยู่ที่นี่ก็ไม่มีผู้ใดหัวเราะเยาะนางทุกคนล้วนเป็นมิตร นี่เป็นสิ่งที่จวนเทียนเสินยังห่างไกลไม่อาจเทียบได้
“ท่านตา”
เฟิงหรูชิงย่อมไม่รู้ความคิดในใจของกู้อีอี นางเหลือบมองผู้เฒ่าน่าหลานที่เดินมาจากด้านหน้า แววตาเป็นประกายเข้าไปทักทาย
“ชิงเอ๋อร์ วันนี้เหตุใดเจ้าจึงมีเวลามาเยี่ยมข้าได้?” ผู้เฒ่าน่าหลานหัวเราะเสียงดัง เสียงหัวเราะนั้นมีความสุขยิ่งนัก “จริงสิ เสด็จพ่อเสด็จแม่ของเจ้าออกไปนานเช่นนี้แล้วเจอหลานชายที่พลัดพรากของข้าหรือไม่?”
ฝีเท้าเฟิงหรูชิงชะงัก นางมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของผู้เฒ่าน่าหลานมุมปากก็ยกยิ้มน้อยๆ
“คาดว่าจะใกล้แล้ว...”
ใช่แล้ว น้องชายกับนางและทั้งครอบครัวจะได้พบกันอีกในเร็วๆ นี้แล้ว
“ท่านตาข้าหมักเหล้าวิเศษไว้ในจวนองค์หญิงไม่ใช่น้อย วันหน้าหากท่านขาดแคลนเหล้าก็ไปจวนของข้าได้เลย”
ผู้เฒ่าน่าหลานมองเฟิงหรูชิง “ชิงเอ๋อร์ เหตุใดตาจึงรู้สึกว่า...วันนี้เจ้าดูไม่ค่อยปกติ?”
“ข้าไม่เป็นไร เพียงแต่อีกไม่กี่วันข้าอาจต้องออกเดินทางไกล เรื่องนี้ท่านห้ามบอกให้ใครรู้เป็นอันขาด...โดยเฉพาะท่านลุง!”
ท่านตาเคยพูดว่าใจของท่านลุงเก็บงำเรื่องอะไรไว้ไม่อยู่ เกิดเขารู้เข้า...เท่ากับทั้งใต้หล้าล้วนรับรู้
“เจ้า..” ใจเต้นแรงจับมือเฟิงหรูชิงแน่น “เจ้ามีที่อยู่ของน้องชายของเจ้าใช่หรือไม่?”
“ไม่แน่ชัด ข้าต้องไปยืนยันด้วยตัวเองว่าข่าวนี้เป็นจริงหรือเท็จ ดังนั้นข้าไม่อยากให้คนรู้เรื่องนี้มากนัก ถ้าเกิด...เขาไม่ใช่น้องชายแท้ๆ ของข้า...”
ถึงตอนนั้นเรื่องไปถึงหูเสด็จพ่อเสด็จแม่ พวกเขาจะต้องผิดหวังเป็นอย่างมาก
“ได้ได้ได้!” ใจผู้เฒ่าน่าหลานเต็มไปด้วยความปีติยินดี “ไม่ว่าจะจริงหรือเท็จก็นับว่ามีความหวังบ้าง เจ้าวางใจได้ข้าไม่มีทางแพร่งพรายออกไป โดยเฉพาะน่าหลานฉางเฉียน!”
“จริงสิ ท่านป้ากับไต้เอ๋อร์ล่ะ?” เฟิงหรูชิงเลิกคิ้วเอ่ยถาม
“พวกเขาไปตระกูลฉิน”
เสียงผู้เฒ่าน่าหลานเพิ่งเอ่ยจบก็มีร่างรีบร้อนพุ่งเข้ามาจากนอกจวน เขาพุ่งไปหาฉินเฟยหยางเคร่งเครียดจนแทบจะร้องไห้ออกมา
“นายท่าน นายท่านเกิดเรื่องใหญ่ไม่ดีขึ้นแล้ว ฮูหยินรอง...ฮูหยินรองเป็นลมไปแล้ว!”