เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 667
ตอนที่ 667 สองร้อยห้าสิบอีกแล้ว (1)
เฟิงหรูชิงมองชิงน้อย แล้วหันกลับไปมองหนานเสียน “ซุปงู?”
สุดท้ายหนานเสียนผละออกจากร่างเฟิงหรูชิง เขาเอาเสื้อคลุมตัวยาวของตนปิดร่างกึ่งเปลือยของหญิงสาวไว้ จากนั้นค่อยๆ ลุกขึ้น เดินไปหาชิงน้อยด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
“นายท่าน ข้ามิได้ตั้งใจจริงๆ ข้าไม่เห็นอะไรทั้งนั้นด้วย จริงๆ นะ ท่านต้องเชื่อข้านะ อ๊าก!!!”
หนานเสียนหาได้สนใจร่างกายอันสั่นเทาของชิงน้อย เขาบีบคอเจ้างู แล้วทำเหมือนกับจับซากงูตาย เดินออกไปด้านนอกด้วยสีหน้าเย็นชาอีกครั้ง
“ไม่ ข้าไม่อยากกลายเป็นซุปงู องค์หญิงช่วยข้าด้วย!”
น่าเสียดายที่สิ่งที่ตอบชิงน้อยกลับไปนั้นคือความเงียบ มีเพียงสายลมยามราตรีที่ประทับหัวใจมันจนเย็นวาบ
เฟิงหรูชิงมองทิศทางที่หนานเสียนและชิงน้อยจากไป ดวงตาหม่นลง นางอมยิ้มน้อยๆ ทว่ากับแฝงไปด้วยความเย็นยะเยือกหลายส่วน
“ตระกูลมู่...”
ดูไปแล้ว ศัตรูในวันหน้าของนางคงจะยิ่งแข็งเกร่งแล้ว
ไม่ว่าเป็นใคร แค่เพียงทำร้ายหนานเสียน ต่อให้เป็นคนที่มีสายเลือดเดียวกับเขา นางก็ไม่มีวันปล่อยไปเด็ดขาด!
คนอย่างนั้น ไม่คู่ควรเป็นพ่อของเขา!
แววตาเฟิงหรูชิงยึดมั่นหนักแน่น นางจับจ้องมองดวงจันทร์กระจ่างฟ้านอกหน้าต่างคล้ายกับตัดสินใจอะไรบางอย่างได้แล้ว...
…
เช้าตรู่วันถัดมา
สาวใช้กลุ่มหนึ่งของจวนเฟิงอวิ๋นยืนอยู่นอกประตูเรือน แววตากระอักกระอ่วน
“ผู้พิทักษ์หงอวี้ เจ้ารู้ไหมว่าคุณหนูใหญ่ตามพวกเรามาที่นี่แต่เช้าตรู่ทำไม”
แววตาหงอวี้ตื่นเต้นอยู่บ้าง นางส่ายหน้า ตอบกลับไปตามตรง “ข้าเองก็ไม่รู้ เพียงแต่คุณหนูเรียกมาอย่างร้อนรนคงจะมีเรื่องกระมัง”
สายตานางชะงักไปชั่ววูบ มองไปที่ประตูห้องด้วยความฉงน จับจ้องประตูไม่ละสายตา
หญิงสาวในวันนี้หาได้สวมอาภรณ์สีแดงทั่วร่าง นางสวมเสื้อสีม่วง คู่กับกระโปรงผ้าโปร่งสีเขียว งามจนคนลืมหายใจ
คนอื่นต่างก็ใช้อาภรณ์ขลับความงาม แต่นางกลับ...คนงามขลับอาภรณ์ให้โดดเด่น
สดใสราวแสงอาทิตย์ สูงส่งราวไผ่เขียว
“คุณหนู” หงอวี้สีหน้าขัดเขิน “ท่านเรียกพวกเรามา มีอะไรจะสั่งการหรือเจ้าคะ”
ยากนักที่เฟิงหรูชิงจะไม่หยอกเอินสาวใช้ สีหน้านางจริงจังอย่างไม่เคยมีมาก่อน สายตากวาดมองทุกคนในที่นี้
“ผู้อาวุโสเหลยอวิ๋นให้พวกเจ้ามาคุ้มครองข้า ดูท่าพรสวรรค์ของพวกเจ้าคงโดดเด่นเมื่ออยู่ในจวนเฟิงอวิ๋น ข้าไม่อาจปล่อยให้พวกเจ้าถูกฝังไว้ที่นี่ไม่ได้แสดงฝีมือ”
“...” หงอวี้นิ่งเงียบ
นางอยากบอกคุณหนูว่า ด้วยสายตาช่างเลือกของท่านผู้อาวุโสแล้ว อัจฉริยะในจวนเฟิงอวิ๋นมีมากมายนับไม่ถ้วน เพียงแต่ว่า คนที่ยินยอมมีแค่นี้เท่านั้น
ยังมีอัจฉริยะบางส่วนที่ไม่ยินยอมออกจากจวนเฟิงอวิ๋นสถานที่ฝึกฝีมือนั้น เพราะกลัวจะกระทบถึงระดับการฝึกปรือ
เพียงแค่เห็นใบหน้ายิ้มร่าของเฟิงหรูชิง หงอวี้ก็พูดไม่ออกแล้ว
“ดังนั้น...” เฟิงหรูชิงไม่ทันสังเกตสีหน้าของหงอวี้ นางหรี่ตาเอ่ยต่อว่า “ข้าจะมอบยาวิเศษระดับสี่ให้พวกเจ้าอย่างไม่มีขีดจำกัด! แต่ว่า พวกเจ้าต้องทะลวงระดับให้ได้ภายในห้าเดือน!”
ในความเป็นจริงไม่ต้องให้หงอวี้บอก เรื่องพวกนี้นางก็รู้อยู่แล้ว
นางเป็นลูกสาวของน่าหลานเยียน คนที่มาคุ้มกันข้างกายนาง จะยกระดับฐานะในใจของผู้อาวุโสทั้งหลายได้อย่างแน่นอน
แต่ว่า...
ในฐานะอัจฉริยะ พวกนี้ไม่ยอมให้เสียการฝึกปรือไปด้วย!
บนแผ่นดินกว้างใหญ่นี้ ถึงตำแหน่งฐานะจะสำคัญ แต่ที่สำคัญกว่าก็คือพลังฝีมือ!