เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 656
ตอนที่ 656 การตายของจื่อเยียน (9)
เงาร่างชายหนุ่มเดียวดาย เงาหลังโดดเดี่ยว ทว่าฝีเท้ายังมั่นคง ไม่หยุดเพื่อใครทั้งนั้น
“เฮ้อ” ผู้อาวุโสห้าถอนหายใจยาว “ชิงหย่วนจากไปครั้งนี้ ไม่รู้ว่าวันใดจะได้พบกันอีก”
หงอวี้ยิ้มจาง “เขามีคนที่เขาอยากอยู่ด้วย บางทีมีแต่การอยู่ข้างกายคนผู้นั้น ต่อให้ต้องสุสาน เขาคงมีความสุขกว่ากลับไปที่จวนเฟิงอวิ๋น...”
นางเข้าใจว่า ชิงหย่วนกำลังใช้อีกวิธีหนึ่งเพื่อไถ่โทษ
เพื่อแม่นางที่ชื่ออวิ๋นเอ๋อร์
มีแต่ทำเช่นนี้มีแต่ปล่อยเขาไป
สายตาหงอวี้มองจื่อเยียนนางหรี่ตาลง “แต่ชิงหย่วนยังคงใจอ่อน ถึงเขาจะฆ่าจื่อเยียนด้วยตัวเอง แต่ให้นางตายง่ายเกินไป ถ้าเป็นฮูหยินสำนักกรงเล็บอินทรี ฝีมือก็ยังเหี้ยมโหดกว่าเขา”
แต่นี่ก็คือชิงหย่วน
เขาไม่มีวันอำมหิตกับคนอื่นได้
“แค่กแค่ก” ผู้อาวุโสห้าไอแห้งๆ ใบหน้าชรากระอักกระอ่วน “นางหนูหงอวี้ ตอนนี้พวกเราจะไปแคว้นหลิวอวิ๋นใช่หรือไม่ คุณหนูใหญ่ไม่ยอมพบข้า หากนางขับไล่ข้าออกมาจะทำอย่างไร”
“คุณหนูอ่อนโยนมาก”
โดยเฉพาะกับผู้หญิง ก็ยิ่งอ่อนโยน...
“หากท่านกลัวจริงๆ ก็ฟังข้า แต้มกระหน่อย คุณหนูก็จะไม่โกรธแล้ว”
ผู้อาวุโสห้าสงบลง ไม่มีวิธีอื่นอีกแล้ว “ได้ เช่นนั้นก็ทำเช่นนี้!”
เพื่อได้รับการให้อภัย ใบหน้าจะนับเป็นอะไรได้
เขาไม่ต้องสนใจศักดิ์ศรีแล้ว!
…
ด้านหลังจวนตระกูลมู่
น้ำเสียงเศร้าโศกดังมาจากนอกจวน มู่หลิงที่กำลังปลอบเฉินชิงเยียนขมวดคิ้ว สีหน้าเย็นชา
“ท่านประมุขน้อย ท่านต้องแก้แค้นให้ข้านะ”
มู่หย่งวิ่งเข้าอย่างทุลักทะเล ใบหน้าชราซีดขาวเจ็บปวดสิ้นหวัง น้ำตานองหน้า
ครั้นเห็นมู่หย่างเข้ามา สีหน้ามู่หลิงก็สงบลง “เจ้ามังกรดำเล่า”
“ท่านประมุข เจ้ามังกรดำตัวนั้นพูดภาษามนุษย์ได้ หนานเสียนก็รู้ว่าข้าจับมังกรดำเพื่อฮูหยินชิงเยียน ดังนั้นเขาจึงชิงมันไป ซ้ำยังทำลายวิทยายุทธ์ของข้าเพื่อสตรีนางหนึ่ง ท่านต้องล้างแค้นให้ข้าด้วย! เขาทำเกินไปแล้ว” มู่หย่งโมโหเสียจนตัวสั่นไปหมด ใบหน้าบิดเบี้ยวเต็มไปด้วยความแค้น
“เจ้าถูกทำลายวรยุทธ์แล้วหรือ” มู่หลิงมุ่นคิ้ว “ถึงเจ้าจะเป็นอารองของข้า แต่เจ้าต้องเข้าใจว่า พลังฝีมือในตระกูลมู่ของเขาหมายถึงอะไร ยิ่งไม่ต้องพูดเจ้าที่ไม่อาจนำมังกรตัวเดียวกลับมาได้”
“แต่...แต่ข้าเอาชนะหนานเสียนมิได้”
มู่หย่งอยากร้องไห้น้อยใจ เขาหาใช่คู่มือของหนานเสียน แล้วจะนำมังกรดำกลับมาได้อย่างไร
มู่หลิงดวงตาเย็นเยียบ “เจ้าเอาชนะหนานเสียนไม่ได้หรือ”
หนานเสียนมีพรสวรรค์มาก นี่เป็นเรื่องที่ใครๆ ต่างก็รู้!
แต่...เขาในยามนี้แข็งแกร่งถึงระดับที่กระทั่งมู่หย่งไม่ใช่คู่ต่อสู้แล้วหรือ
“พี่หลิง” ชิงเยียนมองมู่หย่งด้านข้าง คลี่ยิ้มเอ่ยว่า “ไม่เป็นไร ในเมื่อเสียนเอ๋อร์อยากได้มังกรดำตัวนั้น ให้เขาไปก็ไม่เป็นไร หลายปีมานี้ข้างกายเสียนเอ๋อร์มีงูเขียวอยู่ตัวหนึ่ง เขาคิดจับมังกรมาเลี้ยงก็เป็นเรื่องปกติ ร่างกายข้า...ยังมีทางอื่นอีก”
ความหมายก็คือ หนานเสียนไม่สนใจร่างกายของนาง ฝืนแย่งมังกรไปเป็นสัตว์เลี้ยง
ครั้นได้ยินคำของเฉินชิงเยียน มู่หลิงระเบิดโทสะ กำหมัดเสียงดังกรอบ เส้นเอ็นขมับเต้นตุบตับ
“เจ้าเอาแต่คิดเพื่อหนานเสียนไปเสียทุกเรื่อง เขาทำอะไรบ้าง รู้ว่าระยะนี้เจ้าดูแลนายผู้เฒ่าจนเหน็ดเหนื่อย ร่างกายอ่อนแอ ยังจะแย่งยาบำรุงกับเจ้าอีก! เขาไม่เคยมีพวกเราอยู่ในใจ!”