เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 650
ตอนที่ 650 การตายของจื่อเยียน (3)
“ความหมายของเจ้าคือนางเป็นจื่อเยียนลูกสาวของพระสนม ส่วนเจ้าก็คือจื่ออวิ๋นลูกสาวของสนมชั้นล่างอย่างนั้นหรือ”
เจ้าบ้านมีสายตามองคนที่ดีเยี่ยมมาตลอด
นางสนิทสนมกับพระสนมแคว้นหลงอ้าวได้ แสดงว่าพระสนมผู้นั้นต้องมีนิสัยดี ต้องไม่มีอะไรเลวร้ายแน่นอน เช่นนี้บุตรสาวที่พระสนมเลี้ยงจะเติบใหญ่ ยิ่งไม่มีทางเลวร้ายเช่นนี้
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง
“ไม่ ข้าคือจื่อเยียน ข้าใช้ชีวิตด้วยชื่อนี้มาตั้งหลายปี ดังนั้นข้าคือจื่อเยียนตลอดกาล” จื่อเยียนหัวเราะ
“ความจริง ไม่ว่าข้าจะเป็นจื่อเยียนหรือไม่ก็ไม่เป็นอะไรแล้ว พระสนมตายไปทั้งแต่หกปีก่อน แม่ของข้าก็ตายไปแล้วเช่นกัน ทั้งแคว้นหลงอ้าวก็ล่มสลาย...”
เช่นนั้นนางจะเป็นใครยังมีความหมายอีกหรือ
“แต่ไม่เป็นไร ข้ามีสำนักกรงเล็บอินทรีหนุนหลัง อนาคตของข้าย่อมไม่แย่ กลับเป็นเจ้าต่างหาก ศิษย์ทรยศที่ถูกขับไล่ออกจากสำนัก เจ้าคิดว่าตัวเองยังมีที่ไปอีกหรือ วันนั้นเจ้ามารบเร้าพัวพันข้า หากจ้าวเย้ารู้เข้า เขาต้องฆ่าแน่”
ชิงหย่วนค่อยๆ หลับตาลง
หมัดของเขากำลังสั่นเทิ้ม
เสี้ยวขณะนั้น ในห้องสมองของเขาปรากฏภาพหญิงสาวออกจมกองเลือด เขาพลันลืมตาขึ้น สายตาคมกริบ สะบัดมืออกไปบีบคอจื่อเยียนไว้
“เจ้าใช้ชีวิตแทนนาง ซ้ำให้นางใช้ชีวิตเพื่อทดแทนบุญคุณ ทำไมเจ้ายังไม่ปล่อยนางอีก ทำไมต้องทำลายรูปโฉมนาง เพราะอะไรต้องให้นางกินยาพิษจนเป็นใบ้”
โทษเขา!
ทุกอย่างต้องโทษเขา!
เขาดูคนไม่ออกเอง ถึงทำให้อวิ๋นเอ๋อร์ต้องรับความเจ็บปวดแทนเขาขนาดนี้
ทุกอย่างนี้ ล้วนต้องโทษเขา!
“ชิงหย่วน ท่านจะทำอะไร” แววตาจื่อเยียนลนลาน “นางก็แค่ตัวอัปลักษณ์เสียโฉม คู่ควรให้ท่านผิดต่อสำนักกรงเล็บอินทรีด้วยหรือ อย่าลืมไปสิ ตอนนี้ท่านไม่มีจวนเฟิงอวิ๋นหนุนหลังอีกแล้ว กระทั่งพลังก็สูญสิ้น! ท่านยังคิดว่าตัวเองเป็นศัตรูกับสำนักกรงอินทรีได้อีกหรือ!”
สายตาชิงหย่วนเย็นชา “ไม่เป็นไร อย่างมากข้าก็ไปขอโทษอวิ๋นเอ๋อร์ แต่ก่อนหน้านั้น ข้าจะฆ่าเจ้าเพื่อแก้แค้นให้นาง”
นี่เป็นสิ่งที่เขาติดค้างนาง
หว่างคิ้วชิงหย่วนเผยความเจ็บปวดอย่างรุนแรง มือที่กุมคอจื่อเยียนไว้ก็ออกแรงเพิ่มขึ้นทุกทีๆ
ใบหน้าจื่อเยียนหายอากาศจนแดงก่ำ ต่อให้พลังของชิงหย่วนถดถอยลง ด้วยกำลังของนางก็ไม่มีทางต่อกรกับเขาได้
“ชิงหย่วน!” แววตาจื่อเยียนลนลาน “ท่าน ท่านลืม...วันเวลาที่เราเคยรักกันไปแล้วหรือ ท่านหักใจ...ลงมือฆ่าข้าได้จริงหรือ”
ช่วงเวลาเหล่านั้นที่นางอยู่กับชิงหย่วน เขามีความรักต่อนาง
ความรักนี้ไม่ใช่บุญคุณช่วยชีวิต
ดังนั้นนางจึงเดาได้ว่าชายผู้นี้ไม่มีทางลงมือฆ่านางได้ลงคอ!
มุมปากชิงหย่วนเผยจิตสังหารกระหายเลือด “จื่อเยียน ต่อให้ข้ารู้ว่าเจ้าหลอกข้า ข้าก็ไม่เคยคิดอยากแก้แค้นเจ้ามาก่อน! แต่เจ้าทำร้ายอวิ๋นเอ๋อร์ เจ้าทำร้ายคนที่ข้ารักอย่างแท้จริง เจ้าสมควรตายเป็นหมื่นครั้ง!”
เขาอภัยที่นางหักหลังเขาได้!
ทั้งให้อภัยที่นางหลอกลวงและปิดบังเขาได้!
แต่เขาไม่มีทางให้อภัยที่จื่อเยียนทำให้อวิ๋นเอ๋อร์ต้องตาย!
สตรีที่เคยช่วยเขาโดยไม่คำนึงถึงอันตราย สุดท้ายยังสละชีวิตเพื่อเขาอีก
“ท่าน...”
ใบหน้าจื่อเยียนบวมราวกับตับหมู นางออกแรงไอออกมา ค่อยรู้สึกว่าสูดอากาศเข้าไป สุดท้ายนางก็เกิดความรู้สึกหวาดกลัว
คราวนี้ชิงหย่วนเอาจริง!
เขาจะฆ่านางจริงๆ!
จู่ๆ จื่อเยียนก็ได้ยินเสียงฝีเท้ามาจากด้านนอก นางรีบเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นจ้าวเย้าก้าวเท้าเข้ามาก่อน แววตาเผยความยินดีวูบขึ้นมา