เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 636
ตอนที่ 636 เพื่อนางไม่ไว้หน้าใครทั้งสิ้น (9)
ดันถูกคนที่มาทีหลัง...ชิงไปก่อนเสียได้!
ฝูเฉินกวาดตามองมังกรดำ “ท่านแม่ไม่ชอบมังกร”
“เจ้าน่ะสิมังกร ตระกูลเจ้าเป็นมังกรกันทั้งนั้น ข้าเป็นสุนัขชัดๆ! รอข้าเปลี่ยนร่างได้อีกครั้ง ข้าจะแปลงเป็นสุนัข เสี่ยวจิ๋วจิ่วต้องชอบข้าอย่างแน่นอน!”
“ทำไมเจ้าไม่เป็นคนไปเสียเลยล่ะ”
“...”
มังกรดำสีหน้าแข็งค้าง
เหมือนกับควรเป็นเช่นนี้จริงๆ
รอเขามีพละกำลังเข้มแข็งขึ้นอีกสักหน่อย เขาก็จะกลายเป็นคนได้ ยังจะกลายร่างเป็นสุนัขไปทำไมอีก
จิ๋วจิ่วไม่อาจต้านทานความงามได้ ไม่สู้...แปลงกายเป็นบุรุษไปยั่วยวนนางเสีย
“ฝูเฉินน้อย” มังกรดำหรี่ตา “ข้างกายเสี่ยวจิ๋วจิ่วมีสัตว์วิเศษที่คอยแย่งความโปรดปรานกับข้าอีกหรือไม่”
อย่างไรเขาก็เป็นถึงมังกรตัวหนึ่งนับว่าเป็นสัตว์วิเศษ
เทียบกับชายผู้นั้นไม่ได้ก็ช่างเถิด แต่สัตว์วิเศษในใจของจิ๋วจิ่ว เขาต้องมาเป็นอันดับหนึ่ง!
“มี” ฝูเฉินตอบไม่ลังเล
มังกรดำโมโหโทโส “สัตว์ตัวไหนกัน ข้าจะฆ่ามัน!”
“เป็นสุนัขตัวหนึ่ง”
หมาป่าสีขาว...ก็นับเป็นสุนัขเหมือนกันกระมัง อย่างไรก็นับเป็นบรรพบุรุษสุนัขได้อยู่
“อะไรนะ” มังกรดำกระเด้งตัวขึ้นมา โทสะสูงเสียดฟ้า “เสี่ยวจิ๋วจิ่วมีสุนัขตัวอื่นอยู่นอกบ้านแล้วหรือ นางไม่รักข้าแล้วใช่หรือไม่ ไม่ได้ข้าจะต้องรีบฟื้นตัวโดยไว รอข้ากลับไปต้องอัดเจ้าสุนัขนั่นให้ตาย สัตว์วิเศษที่ดีที่สุดของเสี่ยวจิ๋วจิ่วมีแต่ข้าเท่านั้น!”
“นางยังมีหมี จิ้งจอก หมาไม้ กระต่าย ลิง แล้วก็อินทรีย์อีกด้วย...”
สีหน้าของมังกรดำแข็งขืนไปชั่วขณะในทุกๆ คำพูดของฝูเฉิน มันก็แค่คืนชีพช้าไปหน่อยเท่านั้น ทำถึงได้มีสัตว์วิเศษมาแย่งจิ๋วจิ่วจากมันมากมายขนาดนี้ด้วย
“ฝูเฉินน้อย ไปช่วยข้าฟื้นฟูร่างกาย!”
มังกรดำดึงคอเสื้อฝูเฉินในคราเดียว ขณะที่มันกำลังจะจากไปพลันคิดถึงบรรดาคนในกรงขังขึ้นมาได้ มันเผยเขี้ยวคมออกมา
“คนพวกนี้ พวกเจ้าจัดการได้ตามสบาย อยากระบายโทสะอย่างไรก็ได้ พวกเขาไม่สมควรทำลายความสงบสุขของป่าแห่งสัตว์วิเศษ”
ครั้นได้ฟังคำพูดของมังกรดำ เหล่าสัตว์วิเศษในป่าต่างก็เคลื่อนไหวกันหมด
คนพวกนี้ถูกขังในกรงแล้ว ร้องขอชีวิตไม่ร้อง ร้องที่จะตายก็ไม่ได้ ได้แต่มองบรรดาสัตว์วิเศษเดินเข้ามาหาพวกเขาต่อหน้าต่อตา...
เฟิงหรูชิงผ่านป่าไม้พุ่ม ก็เห็นว่าหงอวี้รอนางอยู่ภายนอก
ครั้นเห็นเฟิงหรูชิงเดินออกมา หงอวี้ค่อยๆ เดินเข้ามาหา
“คุณหนู คนอื่นๆ จากไปหมดแล้ว เพียงแต่...” หงอวี้เม้มปาก เอ่ยด้วยความสำนึกผิด “จ้าวเย้ามียันต์หลบหนี เขาหนีไปกับจื่อเยียนแล้ว”
เฟิงหรูชิงหรี่ตาลง นัยน์ตาทอประกายวาบ
“ไม่เป็นไร พวกเราไม่จำเป็นต้องกำจัดจื่อเยียน วันหน้าย่อมมีคนจัดการนางอย่างแน่นอน”
หงอวี้ไม่พูดอะไร ดวงตาหม่นลง
นางรู้จักจ้าวเย้าแห่งสำนักกรงเล็บอินทรี เพียงคิดไม่ถึงว่าเขาจะกล้าแอบเลี้ยงสตรีอยู่ภายนอก
ส่วนบ้านเล็กนั้นยังเป็นจื่อเยียนอีกด้วย!
หงอวี้สูดลมหายใจลึกๆ “คุณหนูเจ้าคะ เรื่องของจ้าวเย้ากับจื่อเยียนเป็นเพราะข้าสะเพร่าถึงปล่อยพวกเขาหนีไปได้ ข้าต้องคลี่คลายเรื่องนี้ กันไม่ให้สำนักกรงเล็บอินทรีย์ไม่แบ่งแยกชั่วดีมาหาเรื่องเอาได้”
พูดจบหงอวี้ก็ค้อมกายเคารพเฟิงหรูชิง หมุนกายเดินไปทางป่าแห่งสัตว์วิเศษ เรื่องนี้นางต้องรายงานท่านผู้อาวุโสใหญ่สักคำ ในสำนักกรงเล็บอินทรีมิได้มีเพียงจ้าวเย้าเท่านั้น ยังมีอดีตเจ้าสำนักอีกด้วย...ถ้าไม่กำจัดจ้าวเย้า สุดท้ายอาจนำพาเภทภัย
นางไม่ยอมให้ใครทำร้ายคุณหนูเด็ดขาด!
“งั้นพวกเรากลับกันก่อนเถอะ”
เฟิงหรูชิงยักไหล่ เอ่ยกับแม่นางคนอื่นๆ ของจวนเฟิงอวิ๋น
นางวางใจเรื่องความสามารถของหงอวี้ ยิ่งไปกว่านั้นเบื้องหลังของหงอวี้ยังมีจวนเฟิงอวิ๋นอยู่ นางย่อมจัดการเรื่องเล็กๆ นี้ได้...