เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 619

ตอนที่ 619 คนจวนเทียนเสินมา (2)

“ไม่จำเป็น เมื่อครู่ข้าสังเกตได้ถึงกลิ่นไอของหนานเสียนเขาก็อยู่ในป่าสัตว์วิเศษ พวกเราพามังกรดำไปด้วยไม่สะดวกยิ่งนัก หากให้เขาเห็นเจ้าจะต้องสังเกตเห็นแน่ว่ามังกรดำตัวนี้พวกเราจับไปให้แม่ของเจ้า”

สีหน้ามู่หลิงตึงเครียด น้ำเสียงอารมณ์ไม่ดีนัก “ด้วยนิสัยของหนานเสียนจะต้องแย่งชิงมังกรดำไป ดังนั้นข้าพาเจ้าออกไปจากที่นี่ก่อน หากลุงสองของเจ้าถูกหนานเสียนพบเข้าก็บอกว่ามังกรดำตัวนี้มอบให้ท่านปู่ ในตระกูลมู่ของพวกเรามีเพียงท่านปู่เท่านั้นที่ทำให้ซู่อีกับหนานเสียนมีความรู้สึกอยู่บ้าง”

หากรู้แต่แรกว่าหนานเสียนจะมาเขาไม่มีทางพามู่ซีมาด้วย เช่นนี้แล้วเขายังสามารถใช้คำเหล่านี้อธิบายได้

หากเห็นมู่ซีเข้า...

นิสัยของหนานเสียนเหมือนกับซู่อีมาก เขาจะต้องไม่ยอมให้มู่ซีออกไปง่ายๆ แน่

ช่วงนี้ตระกูลมู่ไม่ค่อยสงบ เขาไม่อาจปล่อยให้หนานเสียนกับมู่ซีต่อสู้กัน ถึงตอนนั้นศึกภายนอกยังไม่ทันจัดการเขาก็ต้องจัดการศึกภายในอีก!

“ท่านพ่อ!” สีหน้ามู่ซีถมึงทึงลงฉับพลัน “ท่านแม่เสียสละเพื่อตระกูลมู่ตั้งเท่าไหร่ ซู่อีไม่ยอมรับนางก็ช่างแล้ว แม้แต่หนานเสียนก็เป็นเช่นนี้! ตั้งแต่ท่านแม่ของข้าเข้าตระกูลมู่มาก็เป็นเช่นนี้ ทุกสิ่งที่ท่านแม่ชอบหนานซู่อีจะต้องแย่งชิง ที่ข้าอยากได้หนานเสียนก็ต้องคิดหาร้อยพันวิธีเอาไป! พวกเรากับเขามีความแค้นใดกันแน่เขาจึงได้พุ่งเป้ามาที่พวกเราแม่ลูกเช่นนี้?”

ทุกประโยคของมู่ซีแฝงด้วยความรู้สึกอยุติธรรม นัยน์ตานั้นเต็มไปด้วยความแค้นเคือง

มู่หลิงชะงักหน้าตาถมึงทึงลง “ซู่อีก็เป็นแม่ของเจ้า วันหลังห้ามเอ่ยชื่อนางตรงๆ อีก!”

ลมหายใจมู่ซีติดอยู่ในลำคอจะเข้าก็ไม่เข้าออกก็ไม่ออก แววตาแฝงด้วยความโหดเหี้ยม

ซู่อีและหนานเสียนสองแม่ลูก...ปล่อยเอาไว้ไม่ได้!

สองคนนี้เป็นภัยกับเขามากเกินไป! ตำแหน่งตระกูลมู่จะต้องเป็นของเขาใครก็ห้ามแย่ง!

“ไปเถอะ”

มู่หลิงหมุนตัวเดินออกไปด้านนอกสระน้ำ

เขายังไม่ทันเดินไปถึงด้านนอกสระก็เผชิญหน้ากับร่างหนึ่ง

มู่หลิงเห็นคนงามจนชินแล้ว ทว่าเขาต้องยอมรับว่าหญิงสาวผู้นี้งดงามยิ่งนัก

ความงามของนางไม่เหมือนความงามที่อ่อนแอของหญิงทั่วไป และไม่ใช่ความงามเรียบง่ายสง่างามแบบซู่อี แต่กลับงามอย่างเอาแต่ใจไร้เหตุผล เหมือนกับกษัตริย์ที่ยังคงยิ่งทะนงสง่างามได้แม้อยู่ท่ามกลางวีรบุรุษมากมาย งามอย่างก้าวร้าวเป็นอย่างมาก

ทว่า...

ต้นเหตุที่ทำให้มู่หลิงหยุดคือหญิงผู้นี้คุ้นตายิ่งนัก

เหมือนกับหญิงสาวในภาพเหมือนที่หันเฟิงนำมาให้เขาดู

เฟิงหรูชิง...

มิน่าหนานเสียนจึงได้มาป่าสัตว์วิเศษ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง!

มู่ซีหยุดฝีเท้าลง สายตาละเอียดอ่อนของเขาจับจ้องไปยังร่างที่ผ่านไป ในตอนนั้นเขาลืมแม้กระทั่งหายใจ

“ท่านพ่อ แม่นางผู้นั้นงดงามยิ่งกว่าบรรดาหญิงสาวที่ท่านต้องการสู่ขอให้ข้าเสียอีก” ปลายนิ้วมู่ซีแตะริมฝีปากเบาๆ ฉีกยิ้มอย่างน่ากลัว “น่าเสียดายนางไม่ใช่คนในสามกองกำลังใหญ่ หญิงสาวในสามกองกำลังใหญ่ข้าล้วนรู้จัก แต่ว่าแม่นางผู้นี้เป็นอนุ...ก็ไม่มีปัญญาอะไร”

มู่หลิงหรี่ตาลงนัยน์ตาฉายแสงเย็น “เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องคิดแล้ว ไม่เช่นนั้น...หนานเสียน...”

คำพูดของเขาบอกเป็นนัย ทว่ามู่ซีก็เข้าใจความหมายของมู่หลิงได้ในทันทีทันใด

หนานเสียน...

ผู้หญิงคนนี้เป็นของหนานเสียน?

หากเป็นเช่นนี้ละก็ เขาก็ยังอยากจะแข่งกับหนานเสียนดู

ไม่รู้ว่าผู้หญิงของหนานเสียนลิ้มรสดูแล้วจะมีรสชาติเยี่ยงไร

จิ่วหมิงเดินตามหลังเฟิงหรูชิงมา เขาเพิ่งจะก้าวเข้ามาก็เห็นสายตามู่ซีที่จับจ้องเฟิงหรูชิงเขม็ง

มุมปากของเขายกขึ้นฉีกยิ้มมืดมน