เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 371

ตอนที่ 371 มีสิทธิ์อะไร (2)

ถังลั่วเอื้อมมือไปอีกครั้งดึงหรงเยียนเข้าสู่อ้อมกอดอย่างแรง

ครั้งนี้เขาใช้แรงมากไม่ยอมให้นางดิ้นหลุด

ร่างของหรงเยียนสั่นอย่างรุนแรง ความโกรธและความรังเกียจอย่างไม่มีที่สิ้นสุดเต็มหัวใจของนาง ราวกับภูเขาไฟที่ใกล้จะระเบิด

“เยียนเอ๋อร์...” ถังลั่วมองหญิงสาวตรงหน้า แววตาแฝงด้วยความลุ่มหลง อาลัยอาวรณ์และบ้าคลั่ง

หมัดของหรงเยียนกำแน่นนางหลับตาทั้งสองข้างลง

วินาทีนี้ในหัวของนางปรากฏร่างร่างหนึ่งขึ้นมา...

ชายรูปงามหาใดเปรียบ เสื้อคลุมลายมังกรงามสง่าผ่าเผย

นั่นคือชายที่สลักอยู่ในความทรงจำส่วนลึกสุดของนาง

คือคนที่นางลืมไปสิบปีแต่กลับฝันเห็นในตอนกลางคืน

แม้เขาในฝันหน้าตาจะไม่ได้ชัดเช่นวันนี้และยังถูกบดบังด้วยหมอกอีกชั้น แต่ตราบใดที่เขาปรากฏตัวขึ้นก็ทำให้หัวใจนางเต้นแรงอย่างไม่อาจควบคุม

ความรักแน่นแฟ้นเช่นนี้จึงจะเป็นเหตุที่นางไม่เชื่อคำถังลั่ว

ชายที่นางความจำเสื่อมไปแล้วก็ยังจะรักเขาเพียงนี้จะทำร้ายนางได้อย่างไร?

เขาจะต้องเป็นสามีที่ดีที่สุดในโลก!

หรงเยียนลืมตาขึ้น

นางปรายตามอง ราวกับในตอนนั้น จักรพรรดิของโลก!

ไม่ได้โง่เขลานุ่มนวลเหมือนที่ผ่านมาอีกแล้ว

“ไสหัวไป!”

ปึ้ง!

ร่างของนางจู่ๆ ก็ระเบิดพลังมหาศาลออกมา

พลังนี้เป็นที่น่าตื่นตกใจพลันทำให้ร่างถังลั่วถอยไปด้านหลัง ความตกตะลึงไม่ได้เลือนรางไปจากสายตา

“พู่!”

เลือดสดถูกพ่นออกมาจากปากหรงเยียน สีหน้านางขาวซีด

ก่อนหน้านี้ฝีเท้ายังพอยืนได้มั่นทว่าขาสองข้างของนางเห็นได้ชัดว่าไม่สามารถยืนตรงได้ สองมือกดกับกำแพงแน่นจึงจะสามารถทำให้ตนเองไม่ล้มลงไปได้

“เยียนเอ๋อร์” ในที่สุดถังลั่วก็ได้สติกลับมา “ข้าบอกแล้วว่าเจ้าถูกพิษ ทำให้พละกำลังของเจ้าไม่เท่าเมื่อก่อน แต่เจ้าเพื่อผลักข้าออกไม่สนใจร่างกายฝืนรวบรวมพลังทั้งหมด เช่นนี้แล้วย่อมทำร้ายร่างกายของเจ้า”

พิษที่เขาวางเพียงทำให้ความสามารถของนางถดถอยไม่ทำร้ายร่างกายของนาง

หากหรงเยียนยังมุทะลุอีกก็พูดยาก...

หรงเยียนเช็ดคราบเลือดที่มุมปากยิ้มเย็น “หากเจ้ากล้าแตะต้องข้าเพียงนิดเดียว เช่นนั้นข้าขอพินาศไปกับเจ้าแต่จะไม่ยอมถูกเจ้าทำให้มีมลทิน!”

ตอนนั้นนางยอมตายไม่ยอมให้คนพรรคเภสัชเทพผู้นั้นแตะต้องนาง ตอนนี้ก็เช่นกัน!

“เยียนเอ๋อร์ เจ้าจำได้หมดแล้วใช่หรือไม่?” ถังลั่วขมวดคิ้วถาม

“อืม”

วันนี้เพิ่งจะตื่นจากฝันร้าย นางนึกออกได้ไม่มากนักจนกระทั่ง...ถังลั่วคิดจะบีบบังคับนาง

ใบหน้าที่มัวไม่ชัดในหัวนางจึงได้ชัดขึ้นมาในทันใด

และวินาทีนั้นเองนางก็นึกเรื่องราวที่นางลืมไปทั้งหมดออก

พรรคเภสัชเทพ!

ตระกูลถัง!

หรงเยียนกำหมัดแน่น คนพวกนี้ที่ทำให้พวกนางทั้งครอบครัวไม่สามารถอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาล้วนแล้วแต่สมควรตาย!

“เช่นนั้นเจ้าลืมไปแล้วหรือว่าข้าดีต่อเจ้ามาตลอดสิบปี?”

“ดี?” หรงเยียนยิ้มเย็นเอ่ย เจ้าดีต่อข้าจงใจอาศัยตอนข้าเจ็บหนักวางยาข้าให้ข้าสูญเสียความทรงจำ? เจ้าดีต่อข้าจึงอาศัยตอนที่ข้าโง่เขลากักขังข้ามาสิบปี? เจ้าดีต่อข้าจึงขัดขวางข้าไม่ให้พบกับลูกสาวและยังบีบบังคับข้า?”

นางนึกเรื่องทั้งหมดออกแล้ว

และก็นึกออกว่าสิบปีมานี้ตระกูลถังทำกับนางอย่างไร...

เหตุใดนางจึงไม่ให้หญิงรับใช้ดูแล? เพราะว่าตอนนั้นสตินางยังไม่ดีนักไม่รู้เรื่องอะไร หญิงรับใช้ไม่ลังเลที่จะดูถูกนาง

นางเป็นคนหัวแข็ง แม้ว่าพละกำลังจะไม่เท่าเมื่อก่อนก็สามารถตีหญิงรับใช้จนมีแผลฟกช้ำทั้งตัวได้ ดังนั้นถังลั่วจึงคิดมาตลอดว่านางไม่ยินยอมให้ผู้ใดเข้ามาในหลังเขาจึงไม่ลังเลที่จะตีหญิงรับใช้ผู้ไม่รู้อะไร