เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 405

ตอนที่ 405 ยอมตายดีกว่าคุกเข่า (2)

เปรียบเทียบกันแล้วเขาชื่นชมฉินอี๋มากกว่า ที่น่าเสียดายเพียงอย่างเดียวคือฉินอี๋ไม่เพียงแต่เป็นลูกสะใภ้น่าหลานหู สามตระกูลใหญ่ก็ล้วนแต่เป็นคนของน่าหลานหู...

เพียงชั่วอึดใจใบหน้าของเหล่าคนที่เดินออกมาคุกเข่ายอมจำนนล้วนซีดเซียว พวกเขาคิดไม่ถึงว่าตัวเองคุกเข่าก็คุกเข่าแล้วกลับไม่ได้รับความปลอดภัยอย่างที่ควรได้รับ

พวกเขาเพียงแค่อยากมีชีวิตอยู่

อยากมีชีวิตอยู่มีความผิดหรือ? เหตุใดต้องทำกับพวกเขาเช่นนี้? เพราะพวกเขาเป็นคนตระกูลเว่ยหรือ?

มุมปากฮูหยินเฒ่ากระตุก ความสิ้นหวังอยู่บนใบหน้าแก่ชราของนาง

ตอนนั้นเว่ยฝ่างติดตามแม่ทัพเฒ่าโดยไม่สนใจอะไร นำพาเกียรติยศมาสู่ตระกูลไม่มีที่สิ้นสุด ทว่าหากรู้แต่แรกว่าจะต้องเผชิญหน้ากับอันตรายเช่นนี้ นางยอมไม่เอาเกียรติยศเหล่านั้นและจะไม่ให้เว่ยฝ่างติดตามแม่ทัพเฒ่าไปสู้ในสนามรบ

“ฉินอี๋” หลิวเฝ่ยเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็น “เพื่อลูกสาวของเจ้าเจ้ายอมจำนนเถอะ ข้าชื่นชมในความไม่ยอมแพ้ของเจ้า ขอเพียงเจ้ายอมจำนนข้าจะให้ทางออกกับตระกูลฉินของพวกเจ้า”

ส่วนตระกูลน่าหลานนั่นเป็นไปไม่ได้...ตระกูลน่าหลานจะต้องพินาศ!

ฉินอี๋ก้มลงแววตาหนักแน่นจ้องมองไต้เอ๋อร์

“ไต้เอ๋อร์จำคำแม่เอาไว้ ต่อไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอย่าแสดงความอ่อนแอต่อหน้าศัตรู อย่าทรยศแคว้นเพื่อมีชีวิตรอดและอย่าคุกเข่าให้ศัตรู”

ไต้เอ๋อร์คือลูกที่นางรักและโปรดปรานที่สุด แต่ความโปรดปรานของนางไม่ใช่โปรดปรานจนน่ากลัว

นางมีขอบเขตและจริยธรรม

ลูกตระกูลน่าหลานแม้เผชิญหน้ากับความตายก็ต้องยืนตายห้ามคุกเข่าเพื่ออยู่!

“ท่านแม่ ไต้เอ๋อร์จำได้แล้ว ยอมตายดีกว่าคุกเข่า” ใบหน้าเล็กของน่าหลานไต้เอ๋อร์ซีดขาวเล็กน้อย ทว่าแววตากลับหนักแน่นผิดปกติ “ท่านแม่ก็ไม่ต้องกลัว ท่านพี่จะล้างแค้นให้พวกเรา”

ฉินอี๋ยิ้ม ใช่ เฟิงหรูชิงในเมื่อก่อนมีแต่ทำร้ายพวกเขา หากเป็นนางในตอนนี้...

นางเชื่อว่าต้องมีสักวันที่เฟิงหรูชิงจะแก้แค้นให้พวกนาง

เช่นนี้การตายก็ไม่ได้น่ากลัว

“ในเมื่อนี่เป็นการตัดสินใจของพวกเจ้าข้าก็จะเคารพพวกเจ้า” หลิวเฝ่ยโบกมือแววตาดุร้าย “เข้ามา ฆ่าทุกคนที่อยู่ในจวนแม่ทัพ ไม่ต้องเหลือแม้แต่คนเดียว!"

จบประโยคนี้หลิวเฝ่ยก็ตรงไปหาฉินอี๋เป็นคนแรก

ในที่นี้มีเพียงฉินอี๋ที่มีพลังอยู่หลายส่วน

คนอื่นๆ ล้วนเป็นเด็กและคนแก่อ่อนแอแค่ผลักก็ล้ม

ฉินอี๋ยกมือขึ้นกอดปกป้องไต้เอ๋อร์ไว้ในอ้อมแขน ดาบในมือนางเผชิญหน้ากับศัตรูที่เข้ามาอย่างกะทันหัน

...

ทหารอารักขาตระกูลหลิวล้อมคนอื่นๆ ไว้ เจี่ยงเยว่ไม่สนว่าตนเองกำลังตั้งครรภ์หกเดือนชักดาบออกมาต่อสู้

ท้องของนางเจ็บเป็นระลอกเหงื่อเย็นซึมออกมาบนหน้าผากตลอด แต่นางรู้ดีว่าตอนนี้นางจะล้มลงไม่ได้ อดทนกับความเจ็บปวดเผชิญหน้ากับศัตรู

ตระกูลน่าหลานและตระกูลอื่นๆ แม้จะเหลือทหารอารักขาไว้แต่พลังของศัตรูแข็งแกร่งเกินไป แข็งแกร่งจนเหล่าทหารอารักขาไม่สามารถต้านทานได้ เพียงชั่วครู่ก็บาดเจ็บล้มตายไปมากกว่าครึ่ง

และก็เพราะการคุ้มกันของทหารอารักขาทำให้เหล่าผู้หญิงในตระกูลขุนนางไม่ได้รับบาดเจ็บ

ไม่รู้ว่าเพราะทหารอารักขาของตระกูลขุนนางไม่ชอบวิธีของพวกเว่ยเมิ่งเจี๋ยหรือไม่จึงไม่มีใครไปปกป้องพวกนาง แม้จะเป็นเหล่าทหารอารักขาของตระกูลเว่ยก็ล้วนห้อมล้อมอยู่รอบกายเว่ยผิ่นเหยาและฮูหยินเฒ่า คนอื่นๆ ไม่มีผู้ใดสนใจ

แม้ฮูหยินเฒ่าจะยอมจำนนต่อศัตรูเช่นกันแต่อย่างไรฮูหยินเฒ่าก็เป็นฮูหยินเฒ่า ทหารอารักขาจะโกรธเคืองเพียงใดก็ไม่กล้าละเลยชีวิตของฮูหยินเฒ่า

“อ๊า!”

แขนของเว่ยเมิ่งเจี๋ยถูกฟันดาบหนึ่งเลือดไหลอาบเจ็บจนนางแทบจะเป็นลม

ฮูหยินเฒ่าโกรธจนเป็นบ้า “พวกเจ้ายังเฉยอยู่ทำไม รีบไปคุ้มกันเมิ่งเจี๋ยกับเสียงเอ๋อร์ไม่ต้องสนใจเว่ยผิ่นเหยาเกลือเป็นหนอนนั่น!”