เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 390
ตอนที่ 390 ฉินเฉิน (3)
เขาไม่เชื่อ ไม่เชื่อว่าคนในวังล้วนตายกันหมดแล้ว!
ขอเพียงช่วยยื้อเวลาให้ฮ่องเต้ได้สักนิดจะต้องมีคนมาช่วยเขาแน่! ต่อให้แค่เสียววินาทีก็ยังดี!
ลมหนาวพัดมาหลินกงกงค่อยๆ หลับตาลง ใบหน้าของเขาแฝงด้วยความเจ็บปวด
ฝ่าบาท...สุดท้ายแล้วกระหม่อมก็ไม่สามารถไปหาองค์หญิงได้
ดูเหมือนว่าองค์หญิงจะต้องอยู่เดียวดายคนเดียว...
ฉัวะ!
ทันใดนั้นดาบยาวดาบหนึ่งก็ฟันเข้ามาตัดฝ่ามือหลิวหรงขาดไปครึ่งฝ่ามือในทันที วินาทีนี้เองเสียงร้องราวกับจะขาดใจของหลิวหรงก็ดังขึ้น!
“อ๊า!”
หลินกงกงที่เดิมคิดว่าตัวเองจะตายอย่างไม่ต้องสงสัยก็พบว่าไม่มีความเจ็บปวดเกิดขึ้น และได้ยินเสียงหลิวหรงร้องด้วยความเจ็บปวดตามมาติดๆ
เขาชะงักไป ในตอนที่หันกลับไปมองก็เห็นหญิงชุดเขียวคนหนึ่งนำคนเข้ามาจากนอกประตู
หลังจากเฟิงหลานเห็นเฟิงเทียนอวี้ปลอดภัยก็ถอนหายใจ นางเดินไปข้างหน้าทำความเคารพแล้วเอ่ยขึ้น “ฝ่าบาท หม่อมฉันคือเฟิงหลานแห่งหอแห่งแรก หม่อมฉันได้รับคำสั่งจากคุณชายของหม่อมฉันให้มาช่วยเหลือ”
คุณชายโปรดปรานองค์หญิง เช่นนั้นนางในฐานะผู้ใต้บัญชา ในเวลาเช่นนี้ต้องสร้างความโปรดปรานในตัวคุณชายต่อหน้าฮ่องเต้
รอคุณชายกลับมาจะต้องอารมณ์ดีแน่
หลิวหรงเลือดไหลจากมือไม่หยุดเจ็บปวดจนนางแทบเป็นลมหมดสติ
นางเสียใจแล้ว เสียใจที่พูดมากกับเฟิงเทียนอวี้ถึงเพียงนี้ ควรจะฆ่าขันทีสุนัขนี่เสียก่อนแล้วค่อยฆ่าเฟิงเทียนอวี้!
เพียงแต่นางคิดไม่ถึงว่าคนหอแห่งแรกจะเข้ามาช่วย!
“ขอบใจ...” เฟิงเทียนอวี้ยิ้มขม
“แต่ว่าพวกเจ้าไปเถอะ ที่ต้องการจัดการกับแคว้นหลิวอวิ๋นเราคือพรรคเภสัชเทพ”
พรรคเภสัชเทพ?
ได้ยินสี่พยางค์นี้หนังศีรษะเฟิงหลานก็ชาวาบ
นี่...ไม่ใช่สี่แคว้นรวมกำลังกันหรือ? เหตุใดพรรคเภสัชเทพจึงเข้ามาร่วมด้วย?
แต่นางก็มาแล้ว หากคนของพรรคเภสัชเทพยื่นมือเข้ามาเกี่ยวจริงเช่นนั้นก็ต้องรู้ว่านางเข้ามาช่วย
ยิงธนูไปแล้วลูกศรไม่อาจหวนกลับ นางจำต้องไปต่อ!
“ฝ่าบาท พวกเรามากันแล้ว อย่างไรเสียที่ผิดใจก็ผิดใจไปแล้ว หากไม่ได้พาพระองค์ออกไปหม่อมฉันเกรงว่าจะไม่มีหน้าไปพบคุณชายอีก”
มุมปากเฟิงเทียนอวี้กระตุก “แต่ร่างกายนี้ของข้าเกรงว่าจะไม่สามารถออกไปได้แล้ว แม่นางเฟิง ข้าสามารถรบกวนให้เจ้าช่วยเรื่องหนึ่งได้หรือไม่?”
“เรื่องอะไรเพคะ? ฝ่าบาทโปรดรับสั่ง”
“พาเขาไปเถอะ”
สายตาของเฟิงเทียนอวี้มองไปทางหลินกงกง “พาเขาไป ข้าไม่อาจให้ชิงเอ๋อร์อยู่ตัวคนเดียวโดดเดี่ยวข้างกายไม่มีคนดูแลได้ หากเป็นไปได้ขอเจ้า...ช่วยข้าไปที่จวนแม่ทัพ เอาไต้เอ๋อร์กลับฮูหยินแม่ทัพไปด้วย”
เขารู้ดีแคว้นกำลังคับขัน แม่ทัพเฒ่าไม่มีทางเชื่อฟังคำเขาจากไป
แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะต้องเหลือสายเลือดตระกูลน่าหลานไว้
และถ้าทายไม่ผิด เรื่องศึกที่ชายแดนพรรคเภสัชเทพก็ยื่นมือเข้าแทรกด้วย นั่นจะต้องมีหลิงอู่อยู่ในสนามรบ จิ้งเอ๋อร์กับฉางเฉียนเกรงว่าจะกลับมาไม่ได้อีกแล้ว...
เฟิงเทียนอวี้ปวดใจขึ้นมา
เหล่านั้นล้วนเป็นญาติของเยียนเอ๋อร์ แต่เขากลับไม่สามารถปกป้องได้...
“เช่นนั้นพระองค์...” เฟิงหลานมองเฟิงเทียนอวี้ด้วยความตะลึง
เฟิงเทียนอวี้ยิ้ม “ข้าไม่สามารถลุกขึ้นเดินได้พาข้าไปพวกเจ้าจะเดินทางลำบาก ไม่สู้เจ้าพาไต้เอ๋อร์กับฮูหยินแม่ทัพไป อย่างน้อยให้ข้าไปอธิบายกับเยียนเอ๋อร์ได้ในใต้แหล่งน้ำบาดาลทั้งเก้า”
เดิมเขาป่วยหนักไปก็มีแต่จะพลอยทำให้ลำบาก ไม่สู้นำความหวังที่จะมีชีวิตไปให้จวนแม่ทัพ...ไม่อย่างงั้นเมื่อถึงเวลาเยียนเอ๋อร์จะตำหนิว่าเขาไม่สามารถปกป้องสายเลือดตระกูลน่าหลานได้