เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 341
ตอนที่ 341 หนานเสียนเป็นปีศาจจิ้งจอก (1)
“ไม่เป็นไร เยียนเอ๋อร์ คิดไม่ออกก็ไม่ต้องคิดแล้ว” ถังลั่วตบบ่าหรงเยียนเบาๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เจ้าอย่าฝืนตัวเอง”
ท่าทางของหรงเยียนยังคงทุกข์ทรมานเช่นเดิม คนผู้นั้นน่าจะสำคัญต่อนางมากแท้ๆ ไม่เช่นนั้นคงไม่เจ็บปวดใจเช่นนี้เพราะเสียความทรงจำ
ทว่านางพยายามสุดความสามารถแล้วก็คิดไม่ออกว่าเขาเป็นใคร...
แสงจันทร์เย็นปกคลุมร่างกายหญิงสาว
ร่างของนางภายใต้แสงจันทร์โดดเดี่ยว เหงา และเปราะบาง...
อ่อนแอจนสามารถล้มลงได้ทุกเมื่อ ก้อนฟางเพียงก้อนเดียวก็สามารถทับนางล้มได้
ถังลั่วอยู่ข้างกายนาง ดวงตาแฝงด้วยความวิตกกังวลและเศร้าเสียใจ ทว่าเขาก็เข้าใจดี หากเสียหรงเยียนไปให้เขาตายไปยังดีกว่ามีชีวิตอยู่
แม้จะมีความรู้สึกเสียใจชั่วขณะเขาก็ไม่ยอมให้นางจากไป
ถึงแม้จะใช้วิธีนี้ผูกมัดนางไว้ข้างกายไปตลอดชีวิต!
“เยียนเอ๋อร์ เพราะว่ารักเจ้าข้าจึงสูญเสียความมีเหตุผลทั้งหมดทั้งมวล ดังนั้น หวังว่าเจ้าจะไม่โทษข้า...”
เพื่อนางเขายอมถูกผู้คนต่อต้านญาติมิตรหลีกหนีแต่จะไม่ยอมปล่อยนางไป
ขอเพียงเยียนเอ๋อร์ยอมแต่งงานกับเขา ต่อให้คนทุกในตระกูลถังจะคัดค้านเขาก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง
เขารอเพียงคำคำเดียวของนาง...
...
“เสี่ยวชิง เจ้าจะไปตระกูลถังกับข้าจริงหรือ?”
เส้นทางนอกเมือง
ถังอิ่นยิ้มระรื่น ดูน่าเอ็นดูงดงามละเอียดอ่อน นัยน์ตาโตคู่สวยประกายแสงจ้า
ทำอย่างไรดี เสี่ยวชิงกลับบ้านกับนางแล้ว! นี่ถือว่าเป็นการเจอญาติผู้ใหญ่หรือไม่?
ดวงใจดวงน้อยของถังอิ่นเต้นแรงขึ้นมา นางกุมใบหน้าเล็กด้วยความเขินอาย ใช้สายตาเคารพเทิดทูนมองไปยังเฟิงหรูชิง
“อื้อ” เฟิงหรูชิงไม่รู้ความคิดในใจถังอิ่น นางเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “หญ้าวิเศษระดับห้าสำคัญต่อข้ามาก ข้าต้องเอามันมาไว้ในมือให้เร็วที่สุดจึงจะวางใจได้”
“เช่นนั้น...” ถังอิ่นกัดริมฝีปากเอ่ยถามอายๆ “เสี่ยวชิงจะอยู่บ้านตระกูลถังสักสามสี่วันหรือไม่?”
เฟิงหรูชิงชะงัก “หลังจากข้าได้หญ้าวิเศษระดับห้าแล้วต้องไปหากั๋วซือ รออาการป่วยของเสด็จพ่อดีแล้ว เจ้าอยากให้ข้าอยู่กี่วันข้าก็จะอยู่นานเท่านั้น”
เดิมได้ยินชื่อหนานเสียนถังอิ่นก็เบะปากด้วยความน้อยใจ แต่ต่อมาได้ยินประโยคสุดท้ายของเฟิงหรูชิงนางก็ยิ้มออกทันที ดวงตาโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยว ใบหน้าเล็กสดใสพอกับพระอาทิตย์
งดงามหาใดเปรียบ
“ได้ พวกเราสัญญากันแล้วนะ”
นางจะพยายามสุดความสามารถให้เฟิงหรูชิงชอบตระกูลถัง
ต่อจากนี้ไม่แน่ว่านางอาจจะไม่ไปไหนแล้วก็ได้...
“เสี่ยวชิง ข้าจะบอกเจ้า ตระกูลถังนอกจากถังอวี้ที่ข้าไม่ชอบแล้วคนอื่นๆ ก็ดีมากเลย! ข้าไร้พรสวรรค์แท้ๆ พวกเขาก็ยังดีต่อข้ามาก! คนตระกูลถังล้วนเป็นคนดีมาก เจ้าจะต้องชอบพวกเขาเหมือนกันแน่”
“ถังอวี้?” เฟิงหรูชิงขมวดคิ้ว จดจำชื่อนี้เงียบๆ ในใจ
ถังอิ่นเข่นเขี้ยว “ในตระกูลถัง ถังอวี้แสดงออกว่าดีต่อข้ามาก ตอนที่ไม่มีใครก็โหดร้ายกับข้า ข้าไม่ชอบนาง!”
ทันใดนั้นในหัวเฟิงหรูชิงก็คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในป่าสัตว์วิเศษ นัยน์ตานางฉายแววประหลาด
“ครั้งนั้น ที่ป่าสัตว์วิเศษคนที่ตามฆ่าเจ้า เป็นไปได้หรือไม่ที่จะเกี่ยวพันธ์กับถังอวี้คนนี้?”
ถังอิ่นนัยน์ตาว่างเปล่า “น่าจะเป็นไปไม่ได้กระมัง คนคนนั้นไม่ใช่คุณหนูใหญ่จวนเฟิงอวิ๋นหรอกหรือ? ถังอวี้ไม่ใช่คุณหนูใหญ่จวนเฟิงอวิ๋นเสียหน่อย หากนางกลายเป็นคุณหนูใหญ่จวนเฟิงอวิ๋นจริงทั้งตระกูลถังจะต้องรู้ คนโอหังอวดดีเช่นนางไม่มีทางปกปิดฐานะใดๆ”