เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 330
ตอนที่ 330 กั๋วซือออกมาจากห้ององค์หญิง (2)
มือของหนานเสียนวางลงบนกระดุมถักของชุดสีขาว บิดเบาๆ ก็ปลดกระดุมออกได้แล้ว เฟิงหรูชิงตะลึงค้าง จ้องมองหนานเสียนด้วยจิตใจเลื่อนลอย
หลังจากนั้น...ภายใต้สายตาของนางเสื้อของหนานเสียนตกลงบนพื้นแล้ว
ตาเฟิงหรูชิงมองค้าง
หนานเสียนที่ใส่เสื้อโดดเด่นงามสง่างามจนทำให้สิ่งอื่นนับหมื่นในใต้หล้าหม่นหมอง หากถอดชุดนั่นออกก็เป็นการทำให้คนต้องแบกรับผลกระทบที่รุนแรงเหลือเกิน
ผิวของชายหนุ่มขาวสะอาด กล้ามหน้าท้องส่วนล่างที่สมบูรณ์แบบดึงดูดสายตาเฟิงหรูชิงไม่หยุดนางเงยหน้าขึ้นด้วยความตะลึง ดวงตาจับจ้องไปยังชายที่ราวกับเทพเซียนตรงหน้าแล้วเอ่ยถาม
“กั๋วซือ เจ้ากำลังเชื้อเชิญข้า?”
คนรูปงามเช่นนี้มายืนตรงหน้านาง ใจนางเต้นแรงจนไม่อาจควบคุม
“เจ้าไม่ใช่อยากจะตรวจให้ข้าหรอกหรือ?” หนานเสียนขยับเข้าไปใกล้เฟิงหรูชิงสองก้าว อย่างเยือกเย็นและสูงส่ง
แม้ว่าท่าทีเขาจะเป็นเช่นนั้น แต่จากสีหน้าเรียบนิ่งนั่นก็มองไม่เห็นเจตนาไม่ดีอะไร
ราวกับสำหรับเขาแล้วนี่เป็นเพียงเรื่องธรรมดาๆ เท่านั้น
“เช่นนั้นแล้ว ข้าทำแบบนี้เจ้าน่าจะตรวจได้ง่ายกว่าจึงจะถูกใช่หรือไม่”
เฟิงหรูชิงแปลกใจนิดหน่อย ที่แท้เมื่อครู่ก็คิดมากไปเอง กั๋วซือเพียงแค่ต้องการให้นางตรวจร่างกายให้เขาก็เท่านั้น
ชายหนุ่มเยือกเย็นราวกับเทพเซียนเช่นนี้ ไม่มีทางมีความคิดสลับซับซ้อนอะไรมากหรอก
ดูแล้วหนทางที่นางจะได้หลับนอนกับกั๋วซือยังอีกยาวไกลนัก
“หรือว่ายังไม่พอ?” หนานเสียนเห็นเฟิงหรูชิงไม่ขยับเขยื้อนริมฝีปากของเขาก็ยกยิ้มบาง
“กั๋วซือ เจ้ากำลังยั่วยวนข้า” เฟิงหรูชิงมองชายหนุ่มราวเทพเซียนตรงหน้า จู่ๆ นางแย้มยิ้มชั่วร้ายยกมือขึ้นใช้มือข้างหนึ่งกดยึดชายหนุ่มไว้กับผนัง “หากข้าทนไม่ไหวขืนใจเจ้า เจ้าจะตามฆ่าข้าหรือไม่?”
นัยน์ตาหนานเสียนเรียบเฉยสงบนิ่ง “ขอเพียงเจ้าทำได้ ข้าก็ไม่”
“...”
เชิงหรูชิงคิดคิดดูแล้วรู้สึกว่านางจะเอาชนะกั๋วซือได้หรือไม่นั้นยังเป็นปัญหา เกิดตอนที่กั๋วซือขัดขืนแล้วพลั้งมือตีนางตายจะทำอย่างไร?
ช่างเถอะ รอพัฒนาพลังต่อไปเพื่อที่จะได้สู่ขอกั๋วซือกลับบ้านเร็วๆ ดีกว่า
“กั๋วซือ” เฟิงหรูชิงยิ้มชั่วร้าย “เจ้าเคยรับปากข้า รอข้าก้าวระดับแล้วจะมีรางวัล วันนี้ข้าถึงหลิงอู่แล้ว เจ้าควรจะ...”
หนานเสียนยื่นแขนมาดึงร่างหญิงสาวเข้าไปในอ้อมกอดทันที
อ้อมกอดของชายหนุ่มอบอุ่นมาก ร่างกายนางแนบชิดกับแผ่นอกเปลือยเปล่าของเขา ไม่มีสิ่งใดขวางกั้นแม้แต่น้อย
“นอนเถอะ”
นอน...นอนเถอะ?
เฟิงหรูชิงเบิกตาโตในทันที กั๋วซือกระจ่างแจ้งแล้ว? ตั้งใจจะหลับนอนกับนางแล้ว?
ทว่าเห็นได้ชัด ไม่นานเฟิงหรูชิงก็ได้รู้ว่า “นอน” ที่กั๋วซือพูดก็หมายถึงการนอนหลับธรรมดาแบบที่ห่มผ้าห่มพูดคุยกันทั่วไปไม่ทำอะไรทั้งสิ้น หลอกให้นางตั้งตารอเก้อ!
...
วันรุ่งขึ้น เช้าตรู่
แสงอาทิตย์เพิ่งจะสว่าง เสียงกรีดร้องเสียงหนึ่งก็ร้องดังแหลกท้องฟ้าจวนองค์หญิง น่าตกใจยิ่งนัก
นิ้วชิงหลิงชี้หนานเสียนที่เดินออกมาจากห้องเฟิงหรูชิง สั่นเทาจนไม่สามารถพูดออกมาได้แม้แต่คำเดียว ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความแตกตื่น ตกใจ ไม่อยากเชื่อ...
พระเจ้าช่วย องค์หญิงข่มขืนกั๋วซือแล้ว ข่มขืนกั๋วซือแล้วจริงด้วย! แถมยังหนึ่งคืนเต็ม!
คงจะไม่ใช่องค์หญิงอาศัยโอกาสที่กั๋วซือไม่ทันระวังทุบหัวเขาสลบ หลังจากนั้น...ก็เกิดเรื่องที่ไม่อาจบรรยายได้ขึ้น?