เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 336
ตอนที่ 336 ไปตระกูลถัง? (2)
ดังนั้น วิธีนี้ไม่สามารถใช้เป็นครั้งที่สอง
“ข้าต้องกลับไปเสียหน่อย”
อะไร?
ชิงน้อยเบิกตาโต
แม้เขาจะรู้จักนายท่านช้าไปแต่ก็รู้จักอำนาจนั่น...นายท่านจะกลับไปจริงน่ะหรือ? คนพวกนั้น...ไม่คู่ควรจะได้พบนายท่านอีกแม้แต่น้อย
“นายท่าน ท่านมีวิธีที่จะรักษาเฟิงเทียนอวี้หรือไม่?” น้ำเสียงของชิงน้อยแฝงด้วยความสงสัยนอกจากเฟิงหรูชิงแล้วเขาไม่มีทางเปลี่ยนใจเพราะเรื่องอื่นใด บนโลกใบนี้ที่สามารถเปลี่ยนเขาได้มีเพียงเฟิงหรูชิงเท่านั้น!
“อื้อ...”
คำเรียบง่ายเพียงหนึ่งคำก็สามารถยืนยันการตัดสินใจของหนานเสียนได้แล้ว ชิงน้อยกำลังคิดจะพูดอะไรต่อ ฉับพลันมันก็เห็นเฟิงหรูชิงสาวเท้าเข้ามาจากนอกป่าไผ่ ตกใจจนมันรีบหดหัวเข้าใจด้วยความกลัว
“หนานเสียน” เฟิงหรูชิงมองเห็นหนานเสียนในทันที ดีใจราวกับสายลมรีบพุ่งไปหาชายตรงหน้าชายหนุ่มเพิ่งจะหันกลับมาร่างที่มีกลิ่นหอมของยาก็พุ่งเข้าใส่ในอ้อมอกเขาเสียแล้ว เขาจับร่างหญิงสาวไว้แน่น นิ้วเรียวยาวลูบเส้นผมนางในน้ำเสียงแฝงด้วยความเอาใจอย่างไม่อาจปกปิด
“เจ้ามาที่นี่ทำไม?”
เฟิงหรูชิงออกจากอ้อมอกของหนานเสียน “วันนี้เจ้าออกมาเช้าเกิน ข้ายังไม่ทันให้เจ้าช่วยอะไรข้าบางอย่างเลย”
“ได้”
ได้?
เฟิงหรูชิงงงงัน เขาไม่ถามนางด้วยซ้ำว่าช่วยอะไรก็ตอบตกลงเสียแล้ว?
“เจ้าช่วยข้าหาหน่อยว่าที่ใดมีน้ำตาหงส์”
หากใช้แค่หญ้าวิเศษระดับห้าโอกาสที่จะสำเร็จของนางมีเพียงหกสิบส่วนในร้อยส่วน หากใส่น้ำตาหงส์นางมั่นใจว่าเสด็จพ่อจะต้องกลับมาแข็งแรงแน่!
“น้ำตาหงส์...ใช้รักษาฝ่าบาท?” หนานเสียนก้มลงถาม
เฟิงหรูชิงพยักหน้า “ใช่”
“ภายในครึ่งเดือนข้าจะช่วยหามาให้เจ้า”
ครึ่งเดือน...
มีเวลาพอ!
“เช่นนั้นข้าจะไปตระกูถังก่อน รอข้าได้หญ้าวิเศษระดับห้ามาแล้วข้าค่อยมาหาเจ้า”
น้ำเสียงกั๋วซือหนักแน่นมาก เช่นนั้นน้ำตาหงส์ก็ไม่มีปัญหาแน่ เพียงแต่ตอนหนานเสียนได้ยินคำว่าตระกูลถังก็ขมวดคิ้ว
“เจ้าอย่าไปใกล้ชิดกับตระกูลถังมากนัก”
เฟิงหรูชิงเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ “เพราะเหตุใดกัน?”
“ข้าไม่ชอบ”
“เจ้าไม่ชอบใครสักคน...จะต้องมีเหตุผลแน่” เฟิงหรูชิงยิ้มกว้างขยับเข้าใกล้หนานเสียน
“ข้าอยากรู้สาเหตุ”
“เพราะว่า...” เสียงหนานเสียนขาดไป เขาคิดถึงตอนนั้นที่คนคนนั้นพูดกับเขาแล้วน้ำเสียงก็เย็นชาขึ้นหลายส่วน
“ข้าไม่อนุญาตให้คนตระกูลถังทำร้ายเจ้า!”
“แต่ว่าหากเจ้าจะไปก็ไม่มีปัญหา” เขานำหยกแขวนติดตัวออกมายื่นใส่มือเฟิงหรูชิง
“เจ้าต้องถือป้ายหยกข้าไว้ ไม่เช่นนั้นข้าไม่ให้เจ้าไปตระกูลถัง”
เฟิงหรูชิงไม่เห็นสายตาตื่นตะลึงของชิงน้อย จับหยกแขวนในมือแน่นฉีกยิ้มมากกว่าเดิม
“กั๋วซือนี่นับว่าเป็นการให้ของแทนใจกับข้าหรือ?”
“เจ้าอยากจะคิดอย่างไรก็ไม่มีปัญหา”
อย่างไรเสียของที่ให้นางแล้ว ชาตินี้นางอย่าคิดจะนำกลับมาคืน หยกแขวนของกั๋วซือประณีตมาก สีขาวทั้งอัน ด้านในยังมีพลังวิเศษอยู่จางๆ เฟิงหรูชิงนำหยกแขวนอันเดิมออกแล้วใส่หยกแขวนในมือแทนหลังหนานเสียนเห็นเฟิงหรูชิงแขวนหยกแขวน ใบหน้านิ่งเรียบจึงปรากฏรอยยิ้มเลือนราง เทียบกับเรียบเฉยอย่างที่เป็นมาแล้ว รอยยิ้มของเขาสง่างามพอที่จะทำให้สิ่งอื่นบนโลกหม่นสีลง
“ตระกูลถังจะทำร้ายข้าหรือ?” เฟิงหรูชิงเงยหน้าขึ้นมองหนานเสียน