เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 333
ตอนที่ 333 หลิ่วอวี้เฉินถูกตี (2)
คนงาม ยศตำแหน่งแม้จะสำคัญแต่ก็ไม่สำคัญไปกว่าชีวิต!
“พวกข้าเพียงแค่ชื่นชมองค์หญิงมานานตั้งใจจะนำของกำนัลมาให้ก็เท่านั้น ไม่ได้มีความคิดอื่นใดมากไปกว่านี้”
“พวกข้ากับหลิ่วอวี้เฉินไม่เหมือนกัน พวกข้าล้วนเป็นคนดีเรียบง่ายไม่เหมือนหลิ่วอวี้เฉิน ก่อนหน้านี้หย่ากับองค์หญิง มาตอนนี้ยังจะตามพัวพันไม่เลิก!”
...
หลิ่วอวี้เฉินโกรธจนแทบกระอักเลือด
เจ้าพวกนี้ลืมไปแล้วหรือว่าเมื่อครู่ยังจะตาต่อตาฟันต่อฟันเพื่อเฟิงหรูชิง?
ตอนนี้พอเห็นกั๋วซือปรากฎตัวก็ยกความผิดทั้งหมดมาให้เขา?
“เจ้าหย่ากับเฟิงหรูชิง?” แววตาที่แฝงด้วยความเย็นชาของหนานเสียนกวาดมองไปทางหลิ่วอวี้เฉิน
หลิ่วอวี้เฉินรู้สึกเพียงแรงที่กดทับเขาอยู่มันหนักหน่วงขึ้น ร่างทั้งร่างเกือบจะนอนติดพื้น กดลงมาจนเขาพูดอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว
แต่เขาก็ยังกล้าหัวแข็งกัดฟันแน่น “เรื่องนี้ข้าผิดจริง ไม่ควรหย่ากับองค์หญิง วันนี้ข้าเสียใจแล้วข้าจะพยายามสุดความสามารถเพื่อกอบกู้กลับมา”
ไม่ว่าต้องเผชิญหน้ากับผู้ใด ขอเพียงเฟิงหรูชิงยินยอมที่จะยกโทษให้เขา เขาก็จะไม่มีวันยอมรามือ!
เพียงชุดขาวของหนานเสียนสะบัดร่างของหลิ่วอวี้เฉินก็กระเด็นออกไปหลายเมตร ตามด้วยเสียงไม่แยแสของชายหนุ่มดังขึ้นเหนือศีรษะเขา
“เจ้าผิดจริงๆ เจ้าผิดที่ไม่ควรกลับดำเป็นขาวกลับขาวเป็นดำ บิดเบือนความจริง!”
หลิ่วอวี้เฉิน “...”
เขาไปบิดเบือนอะไรกัน?
“ชิงเอ๋อร์เป็นคนหย่ากับเจ้าแท้ๆ เหตุใดเจ้าจึงทำให้คนในใต้หล้าคิดว่าเจ้าเป็นคนหย่ากับนาง?” หนานเสียนเดินไปทางหลิ่วอวี้เฉินช้าๆ รัศมีอันทรงพลังของเขาทำให้เกิดลมกระโชกแรงท้องฟ้าเปลี่ยนสี “ตอนแรกนางต้องมนตร์จึงได้หลงผิดแต่งกับเจ้า หลังจากได้เจอกับข้าที่ป่าไผ่ทิศใต้ก็รู้ถึงความผิดพลาดกลับใจตื่นขึ้น แล้วหย่ากับเจ้า”
หลิ่วอวี้เฉินตะลึงงัน
ที่เฟิงหรูชิงเปลี่ยนไปมากเพียงนี้ในตอนแรกและยังติดประกาศอย่างไม่ลังเล เป็นเพราะ...กั๋วซือเป็นต้นเหตุ?
ในเมื่อนางจะตัดขาดเอาตัวออกมาเช่นนี้แล้ว เหตุใดตอนแรกยังไปหาเรื่องเขาอีก?
หลิ่วอวี้เฉินยืดกายขึ้นมือของเขากุมที่อกแน่นหลับตาลง
ใจของเขาตอนนี้เหมือนถูกดาบคมกริบแทงทะลุเข้ามาอย่างแรง
เจ็บจนเลือดไหลหยด
ตอนแรกเขาคิดว่านางไม่ยอมเลิกรา ตอนนี้จึงได้เข้าใจ ไม่ทันรู้ตัวหญิงสาวก็ก้าวเข้ามาในใจเขาเสียแล้ว
เริ่มตั้งแต่ตอนไหนกันแน่?
ตั้งแต่พบกันครั้งแรกในวังหลังจากนางฟื้น หรือว่าตอนที่นางติดประกาศออกไปตัดขาดไร้เยื่อใย
ทุกครั้งที่พบกันนางทำให้เขารู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจน เขาก็ยังโง่เขลาเชื่อฟังคำของถานซวงซวง
คิดว่าการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดของนางล้วนเพราะนางต้องการให้เขาตายใจ!
“หึหึ...”
หลิ่วอวี้เฉินหัวเราะออกมาเบาๆ
หัวเราะไปเสียงหัวเราะก็เริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ สุดท้ายก็กลายเป็นเย่อหยิ่งและดุร้าย
คนคนหนึ่งที่ตอนรักเขา เขากลับไม่รู้ตัว ไม่เห็นค่าถึงขั้นรังเกียจ พอนางไม่ต้องการเขาแล้ว ในหัวของเขากลับมีแต่ความดีของนาง
ก่อนที่เขาจะหย่ากับเฟิงหรูชิง นางดีกับเขามากจริงๆ
ไม่ว่าอยู่ข้างนอกนางจะทำเรื่องไร้เหตุผลมีแต่ความร้ายกาจ แต่กลับมอบความอ่อนโยนทั้งหมดให้เขา
แต่เขาปล่อยนางเฝ้าห้องว่างเปล่าคนเดียวนานหลายเดือน นางก็ไม่แม้แต่จะบีบบังคับเขา!
นอกจากไม่ยอมให้เขารับอนุภรรยาทำให้ท่านแม่โมโหจนเป็นลมแล้ว เรื่องอื่นนางก็ล้วนตามใจท่านแม่ ไม่เหมือนซวงเอ๋อร์ที่ทำให้บ้านตระกูลหลิ่วไม่เป็นสุข
แต่เขาก็ยังคิดว่าเฟิงหรูชิงทั้งอ้วนทั้งไร้ประโยชน์ ทุกคนเกลียดชังนางมาก แต่งงานกับนางทำให้คุณชายอันดับหนึ่งแห่งแคว้นหลิวอวิ๋นเช่นเขาเสียหน้า เขาจึงได้รังเกียจนางเช่นนี้