เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 319
ตอนที่ 319 สัตว์วิเศษล้อมตีแคว้นหลงอ้าว (1)
“ท่านพี่ ข้ามีธุระ ข้ากลับก่อนล่ะ”
ตอนนี้นางรู้สึกโมโหจนทนไม่ได้ แต่ไม่รู้ว่าจะไปคิดบัญชีกับหนานเสียนได้อย่างไร ทำได้เพียงหาทางระบายอารมณ์กับพวกลูกหลานขุนนางที่อยู่ในเมืองหลวง
น่าหลานจิ้งมองดูถังอิ่นรีบเดินจากไปด้วยสายตางุนงง ดูเหมือนไม่เข้าใจว่าทำไมนางถึงต้องโมโห
...
แคว้นหลงอ้าว
เหล่าสาวงามกำลังร่ายรำ เสินอู่กษัตริย์แห่งแคว้นหลงอ้าวกำลังกอดหญิงงาม แววตาของเขาดูหื่นกระหาย
เขาเอื้อมมือดึงสาวงามมากอด แล้วฟัดหอมแก้มของนาง
สาวงามเขินอายก้มหน้า เนินคอขาวเต็มไปด้วยรอยแดง นางมองดูเสินอู่ด้วยสายตาเขินอายและหวาดกลัว
เมื่อเห็นสาวงามสีหน้าเขินอาย เสินอู่จึงเอื้อมมือไปกระชากเสื้อนางจนขาด แล้วขึ้นคร่อมตัวนางอย่างรวดเร็ว
ภาพที่เห็นตรงหน้า คนของแคว้นหลงอ้าวเห็นจนชินแล้ว พวกเขาไม่รู้สึกแปลกใจอะไร
ในเวลานั้นเอง...
คนๆ หนึ่งรีบวิ่งเข้ามาจากนอกตำหนัก “ฝ่าบาท ฝ่าบาท เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
ในขณะที่เสินอู่ขึ้นคร่อมสาวงาม เสียงดังที่ไม่คาดคิดลอยเข้ามา เปรียบเสมือนน้ำเย็นที่สาดเข้าใส่เปลวไฟร้อนแรงในใจเขา
เขาหันหน้าไป มองดูองครักษ์ด้วยสายตารำคาญ สีหน้าหงุดหงิด “มีเรื่องอะไร”
“ฝ่า...ฝ่าบาท ทูตที่พระองค์ส่งไปแคว้นหลิวอวิ๋นถูกฆ่าหมดแล้วพ่ะย่ะค่ะ องค์ชายสองก็ถูกคุมขังไว้”
“อะไรนะ”
เสินอู่ผลักสาวงามออก
สาวงามที่เดิมถูกคร่อมทับอยู่กลิ้งกระเด็นไปหลายตลบก่อนตกลงบนพื้น ศีรษะของนางกระแทกเข้ากับโต๊ะที่อยู่ข้างๆ เลือดไหลออกมา
แต่นางไม่ได้ส่งเสียงร้อง นางพยายามลุกขึ้นแล้วหลบเข้าด้านข้างไปแบบกลัวๆ จากเดิมที่แววตาของนางดูเขินอาย บัดนี้กลายเป็นสายตาที่หวาดกลัว
ตั้งแต่ผลักนางออก เสินอู่ก็ไม่สนใจนางอีกเลย เขารีบลงมาจากเตียง แววตาน่ากลัว “เมื่อครู่เจ้าว่าอย่างไรนะ แคว้นหลิวอวิ๋นจับเยว่เอ๋อร์ไปขังหรือ พวกมันกล้าบังอาจเช่นนี้เชียวหรือ”
ครั้งนี้ที่ไปแคว้นหลิวอวิ๋นตั้งใจว่าจะไปล้างแค้น เขาเลยส่งผู้มีฌานระดับหลิงอู่สามคนติดตามไปด้วย
เมื่อมีผู้มีฌานระดับหลิงอู่สามคนอยู่ด้วย ต้องไม่ล้มเหลวสิ
ทำไม...แคว้นหลิวอวิ๋นที่ไม่มีน่าหลานเยียนอยู่ ยังกล้าทำเรื่องชั่วช้าแบบนี้!
“ทหารจงไปประกาศให้ชาวเมืองรู้ หากแคว้นหลิวอวิ๋นไม่ปล่อยตัวองค์ชายสอง และไม่ส่งเฟิงหรูชิงมาเป็นตัวประกัน ข้าจะกวาดล้างแคว้นหลิวอวิ๋นให้พินาศ!”
เฟิงหรูชิงที่ไม่เอาถ่านแถมยังอ้วนอัปลักษณ์ แต่นางกลับเป็นลูกสาวของเฟิงเทียนอวี้และน่าหลานเยียน
สมัยก่อน เพื่อชาวบ้านไม่กี่คน น่าหลานเยียนเข่นฆ่าคนของแคว้นหลงอ้าวจำนวนมาก แถมยังบีบคั้นให้ลูกชายคนโตของเขาต้องตาย เป็นความอับอายที่เขาต้องอดทนมานาน
หนี้ที่แม่สร้างไว้ ต้องให้ลูกสาวมาชดใช้คืน! ไม่อย่างนั้น เขาจะไม่มีวันปล่อยให้แคว้นหลิวอวิ๋นได้อยู่เป็นสุข!
“ฝ่าบาท ฝ่าบาท เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ!”
พูดยังไม่ทันขาดคำ เสียงที่ดูร้อนรนดังลอยเข้ามาจากด้านนอกตำหนัก
องครักษ์กระเสือกกระสนล้มลุกคลุกคลานเข้ามา น้ำเสียงของเขาสั่นเครือ “ฝูงสัตว์บุกตีเมือง ฝูงสัตว์บุกตีเมืองพ่ะย่ะค่ะ!”
“ฝูงสัตว์บุกตีเมืองอย่างนั้นหรือ” เสินอู่หน้านิ่วคิ้วขมวดและร้องหึ “ดีเลย แคว้นหลงอ้าวยังขาดสัตว์วิเศษอยู่พอดี พวกมันกล้ามาบุกตีเมือง พวกมันจะไม่ได้กลับออกไปจากที่นี่!”
เรื่องสัตว์วิเศษบุกตีเมืองไม่ใช่ว่าไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เพียงแต่เป็นการต่อสู้ในวงแคบๆ ไม่น่ากลัวอะไร
“แต่ว่า...แต่ว่า...สัตว์วิเศษที่เป็นจ่าฝูง คือสัตว์วิเศษระดับห้าพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท!” องครักษ์เกือบร้องไห้ออกมา
นั่นมันสัตว์วิเศษระดับห้าเชียวนะ ทั้งแคว้นหลงอ้าว ไม่เคยมีการต่อสู้ที่ดุเดือดแบบนี้มาก่อน แล้วฝ่าบาทจะจับตัวมันได้อย่างไร