เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 286
ตอนที่ 286 ความสงสัยของผู้คน (2)
“นางเข้าไปที่เฟิงชิงย่วนแล้ว”
เฟิงชิงย่วนถือเป็นที่ต้องห้ามของจวนเฟิงอวิ๋น
ด้วยเหตุนี้เมื่อทุกคนได้ยินสิ่งที่หงอวี้พูด จึงพากันเงียบและหายใจแรงราวกับคนกำลังโมโห
“ในเฟิงชิงย่วนมียาที่ล้ำค่าที่นายหญิงปลูกเอาไว้ แถมยังมียาวิเศษอีกจำนวนมาก ก้อนหินในสวนกลางเรือนล้วนเป็นหินวิเศษสีดำ ราคามหาศาลและช่วยในการรวบรวมพลังวิเศษ ส่วนน้ำก็เอามาจากบึงศักดิ์สิทธิ์ในป่าแห่งสัตว์วิเศษ ใช้แรงงานคนจำนวนมากค่อยๆ หาบมาทีละถัง! ผนังห้องแขวนภาพวาดภาพอักษรของผู้มีชื่อเสียง มูลค่าสูงนัก ส่วนถ้วยน้ำก็เช่นกัน...”
น้ำเสียงของชายหนุ่มชุดสีเทาดูพลุ่งพล่านและโมโห
แต่เขากลับถูกห้ามปรามเอาไว้
“พอเถอะ ไม่ต้องพูดแล้ว พูดมากไปจะมีประโยชน์อะไร” ชายชุดเขียวเอามือคลึงขมับตัวเอง “ป้ายคำสั่งนั้นเป็นของนายหญิงจริงๆ คนที่มีมันในครอบครองก็คือนายคนรองของจวนเฟิงอวิ๋น ทั้งๆ ที่นายหญิงสลักป้ายนี้เพื่อลูกสาวของนาง แต่ทำไมถึงตกอยู่ในมือของถังอวี้ได้”
แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือบนตัวของถังอวี้ยังมีกลิ่นอายของนายหญิงหลงเหลืออยู่ ยิ่งกว่านั้น นางยังมีวิทยายุทธแบบเดียวกับนายหญิงด้วย
นี่แสดงให้เห็นว่า นางเป็นศิษย์ของนายหญิงจริงๆ !
ถ้าป้ายของนายหญิงถูกขโมยไป และถูกถังอวี้ฆ่าละก็ นายหญิงคงไม่สอนวิทยายุทธให้ถังอวี้
ดังนั้นฐานะของถังอวี้ พวกเขาจึงไม่รู้สึกสงสัย
แต่ตอนนี้มาคิดดูอีกที ด้วยนิสัยใจคอของนายหญิง จะรับศิษย์ที่มีความโอหัง ยอมศิโรราบต่อผู้มีอำนาจและกลั่นแกล้งรังแกผู้อ่อนแอกว่าแบบนี้หรือ
“ชิงหย่วน เจ้าออกไปทำภารกิจข้างนอกเป็นประจำ เจ้าจงสืบหาข่าวคราวของนายหญิงต่อไป ข้าไม่เชื่อว่านายหญิงตายแล้ว! เพราะคนที่นี่ นอกจากเหล่าผู้อาวุโสแล้ว มีเพียงเจ้ากับข้า และหงอวี้ที่เคยพบนายหญิง” เฟิงอิงสีหน้าเคร่งเครียด
ชายหนุ่มที่ชื่อชิงหย่วนกัดฟันถาม “พวกเราจะ...ออกไปตามหาคนในครอบครัวของนายหญิงหรือไม่ ด้วยความสามารถของคนในจวนเฟิงอวิ๋นแล้วมันไม่ใช่เรื่องยากอะไร หากเป็นแบบนี้ไม่แน่ว่า...”
“ไม่ได้!” เฟิงอิงส่ายหน้า “สมัยก่อนนายหญิงเคยพูดไว้ ไม่ว่าต่อไปจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับนาง ห้ามใครไปยุ่งเกี่ยวกับคนในครอบครัวนางเด็ดขาด สถานภาพของนางไม่เหมือนคนทั่วไป เกรงว่าจะทำให้คนในครอบครัวต้องเป็นอันตราย ดังนั้นพวกเราไม่อาจถือภาพวาดนางเดินป่าวประกาศตามหาได้!”
ด้วยความสามารถของจวนเฟิงอวิ๋นแล้ว การตามหาคนไม่ใช่เรื่องยากอะไร
ขอแค่มีภาพเหมือนของคนที่จะตามหาก็พอ
แต่ตอนนี้บรรดาศิษย์ของจวนเฟิงอวิ๋น ต่างไม่มีใครรู้จักรูปพรรณสัณฐานของนายหญิง ถ้าจะออกตามหาคงเป็นเรื่องที่ยากมาก
มีหลายครั้งที่พวกเขาอยากใช้ภาพเหมือนออกตามหานายหญิง แต่ทุกครั้งก็ต้องหักห้ามใจเอาไว้เป็นเพราะนายหญิงเคยพูดไว้ ถ้าคนอื่นได้เห็นภาพเหมือนของนาง ย่อมจะนำพาภัยอันตรายมาสู่ญาติของนาง
เมื่อไม่อาจใช้หนทางดังกล่าวได้ พวกเขาทำได้เพียงอาศัยคนไม่กี่คนเที่ยวออกตามหานางอย่างยากลำบากกว่าสิบปี แต่สุดท้ายกลับตามไม่พบ!
ชิงหย่วนเหมือนยังมีบางอย่างที่อยากพูด แต่เมื่อเห็นว่าคนอื่นๆ ไม่เห็นด้วยกับวิธีการของเขา เขาจึงทำได้แค่เก็บมันไว้ในใจ
“ถึงอย่างไร ข้าก็ไม่เชื่อว่านายหญิงจะรับลูกศิษย์แบบนี้ ข้าสงสัยว่าถังอวี้เป็นศิษย์แท้หรือศิษย์เทียมกันแน่!”
เฟิงอิงกลอกตาไปมา “แม้ผู้อาวุโสห้าจะยืนยันความสัมพันธ์ระหว่างนางกับนายหญิงแล้ว แต่มีหลายเรื่องที่เขาเองก็ไม่ทราบแน่ชัด ดังนั้นจึงไปที่ต้องห้ามด้วยตนเอง เพื่อเรียกผู้อาวุโสท่านอื่นมาหารือด้วยว่าจะทำอย่างไร”
ความจริงแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้เชื่อในตัวถังอวี้นัก
แต่ก็ไม่มีทางยืนยันได้ว่านางคือตัวปลอม ดังนั้นจึงได้แต่ปล่อยนางอวดเบ่งไปก่อน ถ้าหากศิษย์คนนี้เป็นของปลอมจริงละก็ ต่อไป...พวกเขาต้องไม่ปล่อยนางไปแน่!
“แล้วก็ไปสืบดูภูมิหลังของถังอวี้ ดูว่าหลายปีที่ผ่านมานางเกี่ยวข้องกับใครบ้าง”