เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 295

ตอนที่ 295 คือนางผู้งามเหนือใคร (3)

นี่คือความภาคภูมิใจของเฟิงเทียนอวี้

เฟิงเทียนอวี้กุมกระบี่แน่น ก้าวย่างของเขามั่นคง ร่างกายอันสูงใหญ่ดุจเขาไท่ซาน ค่อยๆ เดินเข้าไปหาชายสูงวัยทั้งสาม

“ท่านพ่อ ไม่ต้องเป็นห่วงข้า!” น่าหลานจิ้งกำหมัดแน่นแล้วลุกขึ้นยืนอีกครั้ง “ไปคุ้มกันฝ่าบาท สกุลน่าหลานยอมตาย แต่ต้องตายเพื่อฝ่าบาทเท่านั้น”

น่าหลานฉางเฉียนมองดูน่าหลานจิ้งอย่างเจ็บปวด ในที่สุดเขาก็ตัดสินใจ

เขาปล่อยน่าหลานจิ้งไป แล้วรีบพุ่งเข้าไปหาชายสูงวัยที่มีฌานระดับหลิงอู่สามคนนั้น

แต่ว่าเขาไปถึงช้าเกินไป

ชายสูงวัยชุดเขียวต่อยเข้าที่อกเฟิงเทียนอวี้

พลังวิเศษระเบิดออกจากร่างของเฟิงเทียนอวี้ เขากระอักเลือด เลือดระเหยไปในอากาศ

เฟิงเทียนอวี้ยืนอย่างมั่นคง ไม่ถอยหนีไปไหน สีหน้าของเขาไม่หวั่นไหว มีความเย็นชาที่ไม่จางหายไป

เมื่อแม่ทัพเฒ่าน่าหลานกับฉินเฟยหยางมาถึงตำหนัก ก็ได้พบกับภาพที่บาดตา ดวงตาของพวกเขาแดงก่ำ

...

บนถนนในเมืองหลวง

เฟิงหรูชิงหยุดเดิน จู่ๆ นางก็รู้สึกหวิวที่หัวใจ ความรู้สึกกระวนกระวายนั้นมาโดยไม่รู้สาเหตุ ทำให้นางมีลางสังหรณ์ไม่ดี

“นายหญิง มีอะไรหรือ” ถังจือเหลียวหลังดูเฟิงหรูชิงด้วยความแปลกใจ

เฟิงหรูชิงส่ายหน้า “ข้าไม่รู้ทำไม ข้าสังหรณ์ใจไม่ดีเลย”

ในระหว่างที่เฟิงหรูชิงกำลังสงสัย ก็ได้ยินเสียงซุบซิบแว่วมาในยามค่ำ ลอยเข้ามาในโสตของนาง

“จวนแม่ทัพเกิดอะไรขึ้นหรือ ทำไมท่านแม่ทัพเฒ่าพาคนเข้าวังมากมายขนาดนั้น แม้แต่ผู้เฒ่าฉินที่ไม่เคยสนใจอะไรก็ไปกับเขาด้วย”

“เรื่องนี้ข้าได้ยินมา หลานชายข้าเป็นคนใช้อยู่ในบ้านสกุลฉิน ในวังส่งคนมาแจ้งว่าคนของแคว้นหลงอ้าวกำลังฆ่าคนอยู่ในวัง เหมือนฝ่าบาทเองตอนนี้อาการร่อแร่”

สีหน้าของคนในทัพเลือดเหล็กเปลี่ยนไป

พวกนางต่างหันไปมองเฟิงหรูชิง จึงได้เห็นสีหน้าของหญิงสาวที่กำลังโมโห รอบตัวของนางแผ่ซ่านไปด้วยรังสีอำมหิต

...

ในเวลาเดียวกัน

ที่ตำหนักจัดเลี้ยง

หลิวอวิ๋นเซียวมองดูตาแก่ทั้งสองที่พุ่งเข้าไปหาเฟิงเทียนอวี้ด้วยแววตาสะใจแล้วยิ้มเย้ยหยัน

ในที่สุดตาแก่สองคนนี้ก็มาถึง แต่น่าเสียดาย พวกเขามาช้าเกินไป ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว!

แต่คิดไม่ถึงว่าฝ่าบาทจะประชวรหนักมานานแล้ว ถ้ารู้แต่แรก วันนั้นเขาคงไม่โดนเฟิงหรูชิงขู่ให้ตกใจ

เมื่อคิดถึงการยอมแพ้ในวันนั้น เขาเสียหายอย่างหนัก อดไม่ได้ที่จะรู้สึกโมโห แววตาแสดงถึงความโกรธแค้น

ตอนนั้นเฟิงหรูชิงขู่ให้เขากลัว วันนี้เฟิงเทียนอวี้ต้องเป็นผู้ชดใช้

ถ้าอยากให้เขาช่วย ก็ต้องตอบรับเงื่อนไขที่เขาบอก และให้ผู้เฒ่าน่าหลานคุกเข่าขอร้อง ไม่อย่างนั้น ชาตินี้อย่าหวังว่าเขาจะช่วย!

“ท่านแม่ทัพเฒ่า ท่านมาได้สักที”

เฟิงเทียนอวี้ตัวสั่นเทา อาจเป็นเพราะการปรากฏตัวของแม่ทัพเฒ่าทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายลงได้ มือของเขากำกระบี่ไม่อยู่ มันตกลงบนพื้น

กายของเขาหงายหลังไปโดยไม่มีใครคาดคิดว่าจะเกิดขึ้น

“ฝ่าบาท!” แม่ทัพเฒ่าน่าหลานเดินเข้ามาประคองตัวเฟิงเทียนอวี้ไว้ แม่ทัพเฒ่าน้ำตานอง “ฝ่าบาท กระหม่อมมาช้าเกินไป”

เขาคิดไม่ถึงว่า คนของแคว้นหลงอ้าวจะทำเรื่องแบบนี้ในงานเลี้ยง ถ้ารู้แต่แรก คืนนี้เขาจะต้องมางานนี้ให้ได้

ไม่ใช่เกียจคร้าน หลบซ่อนตัวอยู่ในจวนแม่ทัพ