เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 266

ตอนที่ 266 จากลา (2)

หลังจากนำซุปยาวิเศษให้ฉินเฉินดื่ม ลมหายใจของเขาก็ค่อยๆ กลับมาเป็นปกติ แผลบนร่างกายก่อนหน้านี้ก็สมานเกือบหมดแล้ว มีเพียงเลือดที่อาบย้อมอยู่ทั้งตัวที่ยังน่ากลัวอยู่

เฟิงหรูชิงหันไปมองฝูเฉินเลิกคิ้วถาม “จริงสิ พวกเจ้ายังไม่ได้บอกข้าเลยว่าพวกเจ้าออกมาได้อย่างไร?”

ฝูเฉินเอียงศีรษะเล็กๆ ด้วยความสงสัย “ข้าก็ไม่แน่ใจ ท่านแม่หลังจากท่านก้าวถึงหลิงอู่พวกข้าก็สามารถออกมาจากช่องว่างได้เอง แต่มีเพียงข้ากับชิงหานที่สามารถเข้าออกได้ สัตว์วิเศษเหล่านั้น...ยังไม่ได้ชั่วคราว”

หลิงอู่?

เฟิงหรูชิงตะลึงงัน

นางรีบตรวจวัดพลังของตัวเอง แล้วก็พบว่า...นางก้าวถึงหลิงอู่แล้ว?

นี่...

นางก้าวถึงระดับหลิงอู่แล้ว!

ระยะทางที่จะได้หลับนอนกับกั๋วซือใกล้เข้ามาอีกก้าวแล้ว มีความสุขต้องฉลอง!

“ฝูเฉิน ข้าจะนำอาณาจักรแห่งนี้เข้าไปในช่องว่างได้อย่างไร?” เฟิงหรูชิงเงียบไปชั่วขณะ

อย่างไรนี่ก็เป็นสถานที่ที่จักรพรรดิที่เก้าเคยอยู่ ในช่องว่างนั่นเป็นของปลอม นางจะต้องนำนี่ไปเปลี่ยน

“ท่านแม่ ท่านทำลายเวทมนตร์ไป แม้แต่พลังที่เฝ้าแท่นบูชาอยู่ก็ถูกท่านทำให้หายไปแล้ว ท่านเก็บเข้าไปตรงๆ ก็พอ”

ในใจฝูเฉินเองก็ตื้นเต้น

อย่างไรนี่ก็เป็นสถานที่ที่มันเติบโตมา ไม่อยากต้องแยกจาก

เฟิงหรูชิงได้ยินก็หลับตาลงเพียงแค่คิดเมื่อนางลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองยืนอยู่กลางทุ่งหญ้า อาณาจักรที่เคยอยู่เหยียบอยู่หายไปอย่างไร้ร่องรอย

“ท่านแม่ เหตุใดท่านจึงนำตาน้ำวิเศษมาด้วยเล่า?”

ในตอนนั้นเอง ภายในช่องว่างก็มีเสียงตกใจของฝูเฉินดังขึ้น

เฟิงหรูชิงตะลึง เพียงนางขยับตัวก็หายไปจากใต้ท้องฟ้าสีครามเสียแล้ว

ตอนที่นางลืมตาขึ้นมาก็ยืนอยู่กลางช่องว่างแล้ว

ด้านหน้าของอาณาจักร มีตาน้ำตั้งอยู่อย่างน่าอัศจรรย์น้ำค่อย ๆ ซึมออกมาด้านนอกอย่างระมัดระวัง

เพราะที่ที่ตาน้ำอยู่ไม่มีแม่น้ำ น้ำที่ไหลออกมาด้านนอกไหลจึงไปในทุ่งหญ้า หญ้าที่เขียวชอุ่มอยู่แล้วยิ่งเขียวขึ้นไปอีกทั้งยังมีพลังวิเศษเจือจางอยู่ด้วย

ชิงหานกลืนน้ำลายลงคอเสียงดัง “ท่านพี่ฝูเฉิน เหตุใจข้าจึงรู้สึกว่าหญ้านี่น่ากินมากกว่าเมื่อก่อน...”

ฝูเฉินเงียบไปสักพัก “ของมากมายในโลก ขอเพียงมีพลังวิเศษเพียงพอต่อการเลี้ยงดูก็สามารถเปลี่ยนเป็นยาวิเศษได้ เพียงแต่อย่างไรเสียหญ้านี่ก็ไม่ใช่ยานำมารักษาโรครักษาแผลไม่ได้ อย่างมากก็ช่วยเพิ่มพลังวิเศษให้นิดหน่อย”

แต่ที่เขาไม่เข้าใจก็คือ ท่านแม่เพียงแค่ย้ายอาณาจักรมาไว้ในช่องว่างเหตุใดแม้แต่ตาน้ำวิเศษก็ตามมาด้วย?

“ถ้ารู้แต่แรกว่าตาน้ำสามารถตามข้ามาได้ ตอนนั้นข้าจะต้องเสียเวลาไปมากมายเพียงเพื่อรองน้ำวิเศษมาไหเดียวหรือ?” เฟิงหรูชิงอารมณ์เสีย

นางเสียเวลาไปกับน้ำวิเศษมากเหลือเกิน ไม่เช่นนั้นก็ได้ไปจากที่นี่นานแล้ว

แต่ว่าหลังจากมีน้ำวิเศษที่ใช้อย่างไรก็ไม่หมดใช้อย่างไรก็ไม่แห้งแล้ง พลังของนางในวันหน้าจะยิ่งพัฒนาได้อย่างรวดเร็วขึ้นอีก

“ท่านแม่ ไม่นานฉินเฉินก็น่าจะฟื้นแล้ว ท่านรีบออกจากช่องว่างเถิดหากเขาตื่นขึ้นมาไม่เจอท่านแล้วจะยุ่ง”

“ดี”

เฟิงหรูชิงพยักหน้าน้อยๆ

นางเข้ามาในช่องว่างแม้แต่ร่างกายก็เข้ามาด้วย ฉินเฉินฟื้นขึ้นมาไม่เห็นนางก็จะยุ่งยากจริงๆ

คิดได้ดังนั้นเฟิงหรูชิงก็ไม่พิจารณาตาน้ำนี่อีก ร่างกายของนางราวกับหมอกร่องลอยอยู่ในช่องว่างนี้

หลังจากนางออกจากช่องว่างฉินเฉินลืมตาขึ้นพอดี

ดวงตาเด็กหนุ่มยังคงใสสะอาดเหมือนเคยและยังแฝงด้วยงุนงง หลังจากได้เห็นเฟิงหรูชิงปลอดภัยดีเขาก็ค่อยโล่งใจ