เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 262
ตอนที่ 262 ความอบอุ่นของจูบนั้น (2)
ดวงตาของเขาอ่อนโยน อ่อนโยนแบบเดียวกับสายน้ำ
แฝงด้วยความอาลัยอาวรณ์ หนักแน่น...และความรู้สึกอีกมากมายนับไม่ถ้วน
ชิงชิง ข้าจะไม่ให้เจ้าเป็นอะไร!
ต่อให้ต้องทิ้งชีวิตของข้าก็จะไม่ยอม...ให้เจ้าได้รับอันตรายใด!
ปึง!
ทันใดนั้นพลังวิเศษรอบตัวเฟิงหรูชิงก็พุ่งเข้าหาฉินเฉินอย่างไม่อาจควบคุม
เขาเหมือนกับเรือท้องแบนท่ามกลางพายุฝนกระหน่ำล่องลอยอย่างโดดเดี่ยวอับจนหนทาง
“นี่มันเรื่องอะไรกัน?” ฝูเฉินกลัวหนักยิ่งกว่าเก่า
เจ้าเด็กนี่...มันเรื่องอะไรกันแน่? สามารถแย่งชิงพลังที่ท่านแม่ไม่สามารถดูดซับไปซึ่งหน้า!สถานการณ์เช่นนี้เขาคาดไม่ถึงมาก่อน...
“ชิงหาน! หยุดเขา!” ฝูเฉินกัดฟันเอ่ย
นำพลังวิเศษของเฟิงหรูชิงให้ฉินเฉินต้องมีเขาเป็นตัวกลางอยู่ตรงกลาง ตอนนี้เพราะเกิดเรื่องไม่คาดคิดกับฉินเฉิน เขาอยากจะดึงมือออกก็ทำไม่ได้
ภารกิจใหญ่หลวงนี้จึงต้องยกให้ชิงหาน
“ได้ท่านพี่”
ชิงหานรับคำอย่างว่าง่าย
ด้านหลังนางพลันปรากฏเถาวัลย์จำนวนมากพุ่งไปทางฉินเฉินทันที ทันใดนั้นเถาวัลย์ทั้งหมดก็มัดร่างของฉินเฉินเอาไว้
แต่ว่า...
ชิงหานออกแรงดึง...
ฉินเฉินยังคงยืนมั่นคงอยู่กับที่ไม่ขยับแม่น้อยนิด
“ชิงหาน เจ้ายังกินไม่อิ่มใช่หรือไม่ เหตุใดจึงไม่มีเรี่ยวแรง?” ฝูเฉินเอ่ยถามด้วยความหัวเสีย
เจ้าเด็กคนนี้ไม่ใช่ท่านแม่เขาทนได้ไม่นาน หากเป็นเช่นนี้ต่อไปเขาใกล้จะร่างระเบิดแล้ว
ชิงหานหน้าแดงด้วยความเขินอาย “ข้า...ข้ากินอิ่มแล้วนะ กินเยอะมากเลยด้วย แต่ว่า...แต่ว่าข้ากินอิ่มแล้วยังย่อยไม่เสร็จ รอข้าย่อยเสร็จแล้วถึงจะมีเรี่ยวแรง”
อื้อ ต้องเป็นเพราะนางยังไม่ได้ย่อยแน่...
ฝูเฉินเหลือบตามองนางอย่างดูถูก “สิ่งที่เจ้าทำอย่าให้ท่านแม่เห็นเป็นอันขาด มนุษย์ผู้หญิงผู้นี้ร้ายกาจมาก นางเห็นว่าเจ้าไม่มีประโยชน์แม้แต่น้อยนิดล่ะก็จะไม่ให้ยาวิเศษเจ้ากินแล้ว”
ชิงหานกัดริมฝีปากเบาๆ “ข้ามีประโยชน์ มีประโยชน์จริงๆ”
คำพูดของนางพูดออกมาอย่าอ่อนแรง แฝงด้วยความไร้เดียงสา
ฝูเฉินไม่มีเวลามาสนใจชิงหาน หน้าผากของเขามีเหงื่อเย็นผุดออกมา
ฉินเฉินในตอนนี้ราวกับมนุษย์เลือด แม้แต่หน้าของเขาก็เริ่มแตกแล้ว เลือดสดซึมออกมาดูน่ากลัวยิ่งนัก
“หาก...” เสียงฉินเฉินแหบพร่า “ถึงเวลาชิงชิงถามขึ้นมา พวกเจ้าก็บอกว่า...ข้ากลับบ้านแล้ว...”
“ข้ากลับไปยังบ้านเดิมของข้าและจะไม่ออกมาอีก ให้นางไม่ต้องตามหาข้า คนที่อ่อนโยนเช่นชิงชิง หากรู้ว่าข้าตายแล้วจะต้องเสียใจมากแน่ แต่ข้า...จะทน...ให้นางเสียใจได้อย่างไร?”
ให้นางคิดว่าเขาจากไปแล้ว ชาตินี้จะไม่กลับมาอีก
ฉินเฉินหลับตาลงช้าๆ ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรมุมปากยกยิ้มบาง
ลาก่อน ชิงชิง...ยกโทษให้ข้าที่ไม่สามารถปกป้องเจ้าได้อีกแล้ว
“ไม่นะ!” ฝูเฉินเบิกตาโต
บนท้องฟ้ามีแสงสีขาวส่องลงมา ปึง! ลงต้นคอด้านหลังของฉินเฉิน ร่างของเขาแข็งทื่อพลันล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง พลังมหาศาลที่เคยล้อมรอบเขาอยู่ก็หายไปในตอนที่เขาล้มลงเช่นกัน
ในที่สุดมือของฝูเฉินก็สามารถดึงกลับมาได้ พลังวิเศษที่เชื่อมระหว่างเฟิงหรูชิงกับฉินเฉินก็ขาดหายไปอย่างไร้ร่องรอย