เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 275

ตอนที่ 275 เหตุใดความซวยจึงต้องเกิดกับหมาป่าเสมอ (3)

ในป่ามีแต่ความเงียบสงบ

นอกจากเสียงชายวัยกลางคนที่กรีดร้องราวกับหมูโดนเชือด คนอื่นๆ ไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร สีหน้าดูเรียบเฉยเหมือนปกติ

ชายวัยกลางคนกัดฟันซ่อนความแค้นไว้ภายใน มือของเขาค่อยๆ คว้าหินก้อนหนึ่งเอาไว้

แต่เขารู้ว่าตรงหน้าเฟิงหรูชิงมีสัตว์วิเศษระดับห้าคอยอารักขาอยู่ จึงทำอันตรายนางไม่ได้ ดังนั้น เขาจึงออกแรงขว้างก้อนหินไปทางถังอิ่น

ต่อให้มันเป็นเพียงก้อนหินก้อนเล็กๆ เมื่อผนวกกับพลังวิเศษของผู้มีฌานระดับเสวียนอู่ กำลังความสามารถอย่างถังอิ่นคงหลบไม่พ้น

ต่อให้ไม่ตาย ก็ต้องบาดเจ็บสาหัส!

...

ตั้งแต่หมาป่าสีขาวบาดเจ็บจากฤทธิ์กระบี่ เฟิงหรูชิงก็พาฉินเฉินกับเสือโคร่งไปแก้แค้นให้มัน

หมาป่าสีขาวที่ร้องไม่หยุด เมื่อได้รับการเยียวยาด้วยผลไป๋เฉากั่ว ผ่านไปไม่นานอาการบาดเจ็บของมันก็ดีขึ้น

มันอยากรู้ว่าใครหน้าไหนทำร้ายมัน ดังนั้นเมื่อแผลหายดีแล้วมันก็รีบกระโดดขึ้นมาวิ่งไปยังจุดที่มีการต่อสู้อย่างรวดเร็ว

เมื่อมองไปมันก็เห็นชายวัยกลางคนที่โฉดชั่วถูกเฟิงหรูชิงเหยียบจมอยู่ที่พื้น

หมาป่าสีขาวรู้สึกดีใจ มันหอนเสียงดัง

ดูสิ นั่นคือเจ้านายของหมาป่าสีขาว เป็นราชาโดยกำเนิด หากใครอยู่ใต้บาทาของนาง ก็ดูคล้ายกับมดกับแมลง

หมาป่าสีขาวโชคดีแค่ไหน ที่ได้พบกับเจ้านายที่ทั้งเก่ง สมบูรณ์แบบ และหน้าตางดงามแบบนี้

ในตอนนั้น หมาป่าสีขาวรู้สึกมีความสุขมาก ใบหน้าของมันมีรอยยิ้มแห่งความพอใจ

มันเดินกระหย่งอย่างรวดเร็วเข้าไปหาเฟิงหรูชิง ตั้งใจว่าจะกอดนาง

แต่ทันใดนั้น มันก็รู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่ผิดปกติ

เพราะมันขวางอยู่ตรงหน้าพอดี หินแหลมที่พุ่งมาเร็วดุจสายลมพัดกระแทกเข้ากับตัวมันต่อหน้าต่อตา

ปัก!

“เอ๋ง!”

หมาป่ากระอักเลือด มันส่งเสียงร้องเจ็บปวดทุรนทุรายยิ่งกว่าครั้งก่อน มันล้มลงตรงหน้าถังอิ่นด้วยท่าทางน่าสมเพช มันลุกขึ้นยืนไม่ไหว

“คุณ...คุณหนู...สมัยก่อนตอนที่ข้าสืบข่าวเกี่ยวกับเฟิงหรูชิง เหมือนนางเลี้ยงหมาป่าสีขาวอยู่ตัวหนึ่ง ข้าดูภาพวาดแล้ว มันหน้าตาคล้ายหมาป่าสีขาวที่องอาจไม่กลัวตายตัวนี้มากๆ” เชียนหนิงจ้องมองด้วยสายตาตกตะลึง นางใช้มือป้องปากแน่น สั่นเทาไปทั้งตัว

หมาป่าตัวนั้น...หมาป่าของเฟิงหรูชิง เพื่อช่วยคุณหนูของนาง ไม่คิดเสียดายชีวิต จึงเข้าขวางหินก้อนนั้นไว้

ที่ว่าเจ้านายเป็นคนอย่างไร สัตว์เลี้ยงก็เป็นแบบนั้นดูแล้วเป็นเรื่องจริง บ้านเฟิงหรูชิง นับรวมบรรดาสัตว์วิเศษพวกนั้น พวกเขา...จิตใจดีเหลือเกิน!

ความรู้สึกของถังอิ่นยากเกินบรรยาย มันล้นเอ่อ มันเต็มไปด้วยความตื้นตันใจ

ขณะที่ก้อนหินพุ่งมาเมื่อสักครู่ นางคิดว่าตัวเองต้องบาดเจ็บแน่ ในเวลาที่นางทำใจยอมรับชะตากรรม ภาพตรงหน้าก็มัวไป

นางมองเห็นหมาป่าสีขาว เข้ามาบังตัวนางเอาไว้ด้วยท่าทางกล้าหาญ

ขวางก้อนหินที่เดิมต้องพุ่งมาโดนนางเอาไว้!

“มันเป็นหมาป่าสีขาวที่เก่งและกล้าหาญ ทั้งมีจิตใจที่แสนดีงาม” ถังอิ่นก้มหน้า

หากเปรียบเทียบกันแล้ว นางช่างไร้ประโยชน์จริงๆ สู้ศัตรูก็ไม่ได้ ตอนแรกเฟิงหรูชิงยอมเป็นศัตรูกับคนของจวนเฟิงอวิ๋นเพื่อช่วยชีวิตนาง มาตอนนี้ก็เป็นหมาป่าสีขาวที่ช่วยนางไว้โดยไม่เสียดายชีวิต

นางเป็นหนี้บุญคุณคนในจวนองค์หญิง...มากมายเหลือเกิน

มากเสียจนชดใช้ทั้งชีวิตก็ชดใช้ไม่หมด

ถังอิ่นนึกถึงคำพูดที่ผู้หญิงคนนั้นเคยบอกนาง นางกัดริมฝีปากแน่น สายตาเย็นชา

นางผู้หญิงมักง่าย นางผู้หญิงเสเพลเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ นางผู้หญิงแย่งสามีชาวบ้าน!

ถ้าเฟิงหรูชิงเป็นอันธพาลแย่งสามีชาวบ้านจริง นางก็หวังว่า...เฟิงหรูชิงจะมาแย่งนางไปเป็นของตัวเองบ้าง!

ชีวิตนี้ของนาง ไม่เคยพบใครที่จิตใจดีงามแบบเฟิงหรูชิงมาก่อน!