เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 231
ตอนที่ 231 หญิงเสียสติ (4)
เดิมเขาคิดว่าชั่วชีวิตนี้คงไร้วาสนาต่อหญิงสมบูรณ์แบบเพียบพร้อมเช่นนี้แล้ว คิดไม่ถึงว่าวันนั้น...นางจะถูกลอบทำร้ายบาดเจ็บสาหัส เขาเป็นคนพานางมา ทั้งยังรักษาอาการให้ด้วย
อาการบาดเจ็บยังไม่หายดี นางก็คิดจากไป
เขากลัว กลัวว่าจะไม่ได้พบนางอีก
กลัวว่าหลังจากนางไปแล้ว ก็จะเป็นการจากลาไปชั่วนิรันดร์...
ดังนั้นเขาจึงฉวยโอกาสตอนที่นางยังไม่ทันฟื้นฟูดี ลงมือทำลายความทรงจำทั้งหมดของนาง
น่าเสียดายที่นางมีจิตใจยึดมั่นมาก ดื้อดึงถึงขั้นนี้ ทั้งๆ ที่ลืมไปแล้วกลับดึงดันจะฟื้นความทรงจำ จนทำให้นาง...เสียสติ!
ถังลั่วรู้สึกผิด แต่เขาเข้าใจดี ต่อให้ให้โอกาสเขาอีกครั้ง เขาก็จะทำเช่นนี้!
“เยียนเอ๋อร์ ชาตินี้มีข้าอยู่เป็นเพื่อนเจ้าก็พอแล้ว เจ้ามิต้องคิดถึงเรื่องในอดีตอีก ข้าจะอยู่กับเจ้าไปชั่วชีวิต ในโลกใบนี้ ไม่มีใครรักเจ้าได้มากเท่าข้าอีกแล้ว เจ้าเสียลูกไปก็ไม่เป็นไร อวี้เอ๋อร์คือลูกสาวเจ้า ถึงวันนี้นางจะทำผิด แต่ปกติ นางก็เคารพเจ้ามาตลอด...”
ไม่มีความทรงจำแล้วก็ไม่เป็นไร เสียสติไปแล้วก็ช่างเถอะ
ขอเพียงนางอยู่ข้างกายเขาก็ดีแล้ว
…
บนเก๋งสำเภา
จิ่วหมิงนั่งเอนกายเอกเขนกอย่างสบายบนตั่ง
ด้านหน้าตั่ง มีนักร้องบรรเลงผีผา น้ำเสียงนางเสนาะหูดังไม่ขาดสาย
ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใด เมื่อมองนักร้องหญิงใบหน้าสวยงามไร้ที่ติ จิ่วหมิงไม่รู้ว่าทำไมกัน ถึงได้นึกถึงเรือนร่างอวบอ้วนราวภูเขายักษ์ที่ได้พบกันเมื่อไม่กี่เดือนก่อน
“เด็กใจดำ ไปถึงหอแห่งแรกแล้วยังไม่มาพบหน้าข้าสักครั้ง”
ช่างใจไม้ไส้ระกำจริงๆ เขาแบ่งกำไรให้ของหอแห่งแรกให้นางครึ่งหนึ่งแล้วแท้ๆ นางกลับไม่ยอมกระทั่งพบหน้าเขา
“คุณชาย”
ในเวลานี้ องครักษ์ชุดดำด้านนอกเดินเข้ามา เขามองเหล่านักดนตรีนางระบำ เอ่ยเสียงเข้มว่า “คุณชาย ข้าน้อยได้รับรายงาน”
จิ่วหมิงโบกมืออย่างเกียจคร้าน ขยับมุมปากเล็กน้อย เผยยิ้มร้ายยั่วยวนใจ
“พวกเจ้าถอยไปให้หมด”
“เจ้าค่ะ คุณชาย”
สิ้นเสียง นักร้องนางระบำทั้งหลายต่างพากันออกไปจนหมดสิ้น
ในห้องว่างเปล่าเหลือเพียงองครักษ์ที่คุกเข่าข้างหนึ่งอยู่ตรงหน้าตั่งเท่านั้น
“เรื่องอะไร”
องครักษ์ท่าทางพินอบพิเทา “คุณชาย ข้าน้อยสืบได้เรื่องมาว่า ดูคล้ายกับว่าน่าหลานฮองเฮา...ยังไม่ตายขอรับ”
น่าหลานฮองเฮายังไม่ตายหรือ
จิ่วหมิงที่อยู่ในอากัปกิริยาเอนกายอยู่ลุกขึ้นมาในทันที ใบหน้าเขาสวมหน้ากาก มองไม่เห็นสีหน้าใต้หน้ากากนั้น แต่ดวงตาร้ายคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความสงสัย
“เจ้าบอกว่าน่าหลานฮองเฮายังไม่ตาย ข่าวนี้เป็นจริงหรือไม่”
“เรียนคุณชาย หลายวันก่อน องครักษ์ลับของหอแห่งแรกได้พบกับคนของจวนเฟิงอวิ๋น เหมือนกับว่าประมุขจวนเฟิงอวิ๋นจะมีความเกี่ยวข้องกับน่าหลานฮองเฮา แต่ว่าประมุขของจวนมิได้ชื่อน่าหลาน แต่เป็นหรงเยียนขอรับ”
จวนเฟิงอวิ๋นลึกลับมาตลอด ไม่มีใครรู้ชื่อแซ่ของประมุข ทั้งไม่มีคนเคยพบเห็น แต่มีอำนาจอิทธิพลยิ่งใหญ่ไปทั่ว แน่นอนว่าคนจำนวนมากต้องสงสัยใคร่รู้
หลายปีก่อน จิ่วหมิงก็ส่งคนไปสืบจวนเฟิงอวิ๋นที่แสนลึกลับนี้ คิดไม่ถึงว่า...
จะเกี่ยวข้องกับน่าหลานฮองเฮา
จิ่วหมิงแววตาหม่นลง นิ้วเรียวยาวเคาะเบาๆ ที่โต๊ะ พลันหัวเราะออกมา “หากน่าหลานฮองเฮายังไม่ตาย ฮ่องเต้กลับถูกหลอกปิดบังไว้ นั่นก็หมายความว่า...การตายของนางในปีนั้น เป็นน่าหลานฮองเฮาวางแผนด้วยตัวเอง!”
หากน่าหลานฮองเฮาถูกคนลักพาตัวไป เหตุไฉนต้องวางแผนให้คนคิดว่านางตายไปแล้วด้วยเล่า อีกอย่างเฟิงเทียนอวี้ไม่โง่งมถึงขั้นนี้ หากคนอื่นวางแผนการ เขาน่าจะรู้ได้