เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 270

ตอนที่ 270 หมาป่าเดินอยู่ในป่าดีๆ กระบี่ก็ตกลงมาจากฟ้า (2)

มันยังไม่ทันได้เห็นกับตาว่าใครหน้าไหนที่คิดลอบทำร้ายมัน กระบี่อีกเล่มหนึ่งก็พุ่งมาจากด้านหลังหมาป่าสีขาวได้รับบทเรียน เมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ จึงรีบกลิ้งตัวไปด้านข้างทันทีถึงกระนั้น กระบี่ก็ได้พุ่งเฉือนผ่านผิวของมันไป ความเจ็บปวดนั้นทำให้มันร้องโอดครวญออกมา

มันร้องไม่หยุด เสียงดังก้องกังวานไปทั่วผืนป่า

“เจ้าหมาป่า!” สีหน้าของเฟิงหรูชิงเปลี่ยนไปโดยพลัน พุ่งไปยังข้างตัวหมาป่าในพริบตา

หลังจากที่ได้เห็นบาดแผลบนตัวของหมาป่าสีขาว ความมืดมนปกคลุมใบหน้านางอย่างน่าสะพรึงกลัว พายุฝนก่อเกิดขึ้นกลางนัยน์ตาสีดำขลับ

“ถังจือ พวกเจ้าดูแลหมาป่าสีขาว”

นางคว้ากระบี่ที่ทำร้ายหมาป่าขึ้นมา น้ำเสียงของนางนั้นแสนราบเรียบ ราบเรียบ...เสียจน สร้างความสะพรึงกลัวให้แก่ผู้คน

หลิงอวิ้นกลืนน้ำลายอย่างไม่รู้ตัว รู้สึกว่า...องค์หญิงในตอนนี้...แผ่ซ่านไปด้วยรังสีอำมหิต จนทำให้นางขนลุกไปทั้งร่างกาย

องค์หญิงในครั้งนี้ถึงคราวโกรธจัด!

ฉินเฉินไม่ได้พูดอะไร เขารีบเดินตามหลังเฟิงหรูชิงไป

เสือโคร่งได้ฝากลูกเสือไว้กับถังจือและวิ่งไปหาเฟิงหรูชิง มันส่งเสียงร้องออกมา ส่งสัญญาณให้

เฟิงหรูชิงขึ้นไปนั่งบนหลัง

เฟิงหรูชิงไม่ลีลากระโดดขึ้นหลังเสือโคร่งไป จากนั้นทั้งเสือและคนก็มุ่งหน้าไปทางที่กระบี่เล่มนั้นพุ่งมา

...

“คุณหนู!”

ขณะที่ใบไม้กำลังร่วงโรย เชียนหนิงประคองถังจือขึ้นมา น้ำตาเอ่อล้นในดวงตา นางขบริมฝีปากแน่น

“อย่างนั้น คุณหนูไปก่อนเลยเจ้าค่ะ บ่าวจะคุ้มกันคุณหนูเอง”

ถังจือยิ้มเจื่อนๆ “เขามีฌานระดับเสวียนอู่ เจ้าคุ้มกันไม่ได้หรอก”

ผู้มีฌานระดับเสวียนอู่ย่อมเหนือกว่าระดับหลิงอู่ กำลังความสามารถของเชียนหนิงไม่อาจต้านทานเขาได้

ชายวัยกลางคนยิ้มเยาะ

“ข้าคิดไม่ถึงว่าสาวใช้ข้างกายของเจ้าจะมีฌานระดับหลิงอู่ ความแข็งแกร่งของนางนั้นสามารถเป็นผู้พิทักษ์ตระกูลถังได้ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นแค่สาวรับใช้ของเจ้า น่าเสียดายนัก...นางช่วยเจ้าได้เพียงแค่สองครั้ง แต่มันจะไม่มีครั้งที่สาม”

ภายในโลกลี้ลับแห่งนี้ผู้มีฌานระดับหลิงอู่อาจหาได้ไม่ยากนัก แต่สำหรับสาวใช้แล้วนั้นฌานระดับหลิงอู่นับว่าสูงส่งแล้ว

แม้สาวใช้คนนี้ยังละอ่อน แต่ก็บรรลุถึงระดับหลิงอู่ มันเพียงพอแล้วที่ตระกูลถังจะส่งเสริมให้มีตำแหน่ง แต่ในวันนี้กลับเป็นแค่เพียงสาวใช้เท่านั้น

ชั่วพริบตา ชายวัยกลางคนก็มายืนอยู่ตรงหน้าถังอิ่น

ฝ่ามือของเขาบีบเข้าไปที่ลำคอของถังอิ่น แววตาเย็นชาราวกับปิศาจร้ายที่หมายชีวิต จ้องมองเธอด้วยสายตาเหยียดหยาม

“จำไว้คนที่ฆ่าเจ้าคือข้าแห่งจวนเฟิงอวิ๋น เพราะเจ้านั้นไม่ควรเลยที่จะมาแตะต้องผู้ชายของคุณหนูข้า!”

ชายวัยกลางคนนั้นได้ออกแรงบีบมากขึ้นจนทำให้ถังอิ่นแทบจะขาดอากาศหายใจ ภายใต้แรงบีบของเขา ใบหน้าของนางแดงก่ำ มุมปากมีเลือดไหลออกมา

“คุณหนู!” ใบหน้าของเชียนหนิงซีดเผือด นางวิ่งตรงเข้าไปหาถังอิ่นอย่างรวดเร็ว

ถังอิ่นพยายามที่จะลืมตา นางเปล่งเสียงที่แหบพร่าออกมาสองคำ

“รีบ หนี!”

ฟึบ!

ชายวัยกลางคนได้ผายฝ่ามือออก พลังลมปราณที่พุ่งออกมาจากฝ่ามือนั้นนั้นทำให้เชียนหนิงกระเด็นออกไป เชียนหนิงกระอักเลือดออกมา ร่างของนางนั้นตกกระแทกลงที่พื้นอย่างแรง นางรวบรวมแรงทั้งหมดที่มีแต่ก็ไม่สามารถที่จะลุกกลับขึ้นมาได้

แววตาของนางนั้นเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

คุณหนู...

ใครก็ได้มาช่วยคุณหนูที!

ใครกัน...ที่สามารถมาช่วยพวกนางได้...

ทันใดนั้นเอง ก็มีกระแสลมแรงพุ่งมาจากทางด้านหลัง

ช่วงจังหวะเวลาที่เชียนหนิงแหงนหน้าขึ้นมอง ก็เห็นชายวัยกลางคนนั้นถูกเสือโคร่งกระโจนเข้าใส่ด้วยความเร็วดั่งพายุฝน