เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 238

ตอนที่ 238 ถังซาน ตระกูลถัง (3)

สัตว์วิเศษระดับสามหลายตัวนั้น ไม่รู้ว่าเจ้าหมาป่าสีขาวเรียกมาได้อย่างไร วันเวลาดีๆ ยังไม่ทันได้ใช้ ก็มาเผชิญอันตรายร่วมกับนางเช่นนี้

“หมาป่าสีขาว อีกเดี๋ยวเจ้าพาพวกมันหนีไป ข้าจะขวางเขาเอง”

หมาป่าสีขาวร้องปฏิเสธคำของถังจือ

มันเป็นหมาป่าพ่อบ้าน ถึงกลัวตายรักชีวิต แต่เพื่อให้ไม่ถูกงดผลไม้วิเศษแล้ว...เพ้ย เพื่อภารกิจและหน้าที่ มันไม่มีทางทอดทิ้งถังจือแน่

“ถังจือ เจ้าไม่ต้องทำเรื่องที่ไม่มีทางสำเร็จได้แล้ว ของที่ข้าถังซานต้องตา หนีไปไม่ได้แน่” ถังซานหัวเราะเยอะ “สัตว์วิเศษระดับสามตัวอื่นๆ ล้วนเป็นชั้นต่ำ ลูกชายข้าไม่ต้องการ แต่คนใต้บัญชาของข้ายังไม่มีสัตว์วิเศษที่เป็นพาหนะได้ ของพวกนี้ถือเป็นรางวัลพวกเขาก็แล้วกัน”

คำพูดประโยคเดียวกำหนดชะตาชีวิตของสัตว์วิเศษได้!

สีหน้าถังจือไม่น่ามองขึ้นทุกที นางไม่เกี่ยวข้องอันใดกับตระกูลถังแล้ว คนพวกนี้ยังหน้าด้านไปปล่อยนาง

“ถังซาน ตระกูลถังของเจ้ารู้จักแต่แย่งชิงของคนอื่นเช่นนี้หรือ แย่งชิงสัตว์วิเศษของผู้อื่นเยี่ยงนี้” ถังจือกัดฟัน “อีกอย่าง ในโลกสันโดษมีกฎกำหนดไว้ พวกเจ้าห้ามลงมือกับคนในโลกปุถุชน จุดนี้เจ้าคงไม่ได้ลืมสินะ”

ถังซานยิ้มเย็น “ในร่างเจ้ามีเลือดของตระกูลถังเรา กลับไม่มอบของที่มีให้กับตระกูลถัง แอบซ่อนไว้ส่วนตัว ก็มีความผิดอยู่แล้ว ข้าเอาของของตระกูลถังกลับไปผิดตรงไหน”

“เจ้าลืมไปแล้วหรือข้าถูกขับออกจากตระกูลแล้ว!”

“เช่นนั้นแล้วจะทำไม ถึงเวลานั้นข้าก็จะบอกว่าเจ้าคือคนตระกูลถัง ใครจะกล้าขวางตระกูลถังสั่งสอนคนของตัวเองกัน” ถังซานยืนกรานหนักแน่น

เดินเข้าประชิดถังจือทีละก้าวๆ

ถังจือในยามนี้ไม่ทางถอยอีกแล้ว

เบื้องหลังของนาง คือสหายร่วมศึกที่ฝ่าฟันความลำบากมากับนาง

“สัตว์วิเศษพวกนี้ หาใช่ของของข้า เจ้าจะทำอะไรกับข้าก็ได้ แต่คนอื่นๆ เจ้าห้ามแตะต้อง!”

ถังซานกวาดตามองถังจืออย่างเย็นชา รอยยิ้มประชดประชันยิ่งมากขึ้นทุกที

ความจริงเขารู้แต่แรกแล้วว่า หมาป่าสีขาวตัวนั้นทำสัญญาไว้กับผู้อื่นอยู่ก่อน พลังสัญญานั้นหาใช่ของถังจือ แต่ไม่เป็นไร เขาย่อมมีวิธีขจัดพลังสัญญานั้น

เมื่อไม่มีพลังสัญญาผูกมัด สัตว์วิเศษตัวนี้ย่อมเป็นของลูกชายเขา

“ถังจือ ข้าไม่สนว่าพวกเขามีฐานะอะไรในโลกปุถุชน แต่ข้ามองออก คนกลุ่มนี้คือผู้ใต้บัญชาของเจ้า เมื่อมีความเกี่ยวข้องกับเจ้าเช่นนี้ ข้าก็มีคุณสมบัติลงมือกับเจ้า” ถังซานยกมือขึ้นมา “สัตว์วิเศษพวกนั้น ก็เป็นของตระกูลถังเช่นกัน!”

ตู้ม!

พละกำลังขุมหนึ่งพุ่งเข้าใส่ถังจือ

โครม!

เสียงดังสนั่น ร่างกายถังจือถดถอยไปหลายก้าว หลังกระแทกเข้ากับต้นไม้โบราณด้านหลัง

รสคาวเลือดจุกอยู่ที่ลำคอ นางกระอักเลือดออกมาทว่าฝืนกล้ำกลืนลงไป

ต่อหน้าคนตระกูลถัง นางยอมตาย แต่ไม่ยอมแพ้

ถังจือยกกระบี่ขึ้น

การหนีเอาชีวิตรอดตลอดหลายวันที่ทำเอานางใช้พลังไปจนหมดสิ้นแล้ว กระทั่งมือที่กุมกระบี่ยังสั่น

แต่นางยังคงจับด้ามกระบี่แน่น ไอกระบี่คมกริบเย็นยะเยือกแผ่พุ่งสู่ถังซาน

“เมื่อยี่สิบปีก่อน ไม่มีใคยินยอมฟังคำพูดของข้า ทุกคนผลักความผิดมาให้ข้า ทั้งๆ ที่ข้าบาดเจ็บสาหัสแล้วแท้ๆ ยังโยนข้าทิ้งออกจากตระกูล ให้ข้าตกตายไปตามยถากรรม!” ถังจือหัวเราะเบาๆ “ข้าถังจือ ไม่เคยทำเรื่องผิดต่อตระกูลถัง แต่ไม่มีคนเชื่อข้า...”

“เมื่อก่อนเป็นเช่นนี้ วันนี้ก็ยังเป็นเช่นนี้อีก พวกเจ้าว่าข้าเป็นศิษย์ทรยศตระกูลถัง เช่นนั้นข้าจะทรยศตระกูลถังอย่างแท้จริง เวลานี้หาใช่ตระกูลถังไม่ต้องการข้าแล้ว แต่เป็นข้าที่ไม่ต้องตระกูลถัง!”