เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 252
ตอนที่ 252 เหมียว? โฮ่ง? (3)
“เอ๋าว์วู!”
หมาป่าสีขาวพุ่งเข้าไปในถ้ำเป็นคนแรก
การปรากฏตัวของลูกเสือทำให้มันรู้สึกถึงอันตราย จะต้องแสดงต่อหน้านายท่านจึงจะได้ใจของนายท่าน
แต่ว่า...
ทันทีที่มันพุ่งเข้าไปในถ้ำลึกก็รู้สึกราวกับมีพลังแข็งแกร่งบางอย่างออกมา เสียงดังปึ้ง! ผลักร่างกายใหญ่โตของหมาป่าสีขาวล้มออกมาด้านนอก แรงจนมันร้องออกมาอย่างน่าอนาถ
“เอ๋าว์วู!”
เฟิงหรูชิงตกตะลึง
นางเข้าใจในทันทีว่าเหตุใดเสือโคร่งจึงนำนางมาได้เพียงเท่านี้ เพราะว่าภายในถ้ำลึกแห่งนี้สัตว์วิเศษไม่สามารถเข้าใกล้ได้ และด้วยเหตุนี้เองนางก็ยิ่งสงสัยว่าภายในนั้นเก็บซ่อนอะไรไว้กันแน่
หมาป่าสีขาวสะบัดหัวลุกขึ้นมาจากพื้น มันเดินไปหยุดที่ข้างกายเฟิงหรูชองด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ร้องครวญครางต้องการการปลอบโยน
“เจ้าเข้าไปไม่ได้เช่นนั้นก็รอยู่ที่นี่ก่อน รอข้าออกมาหาเจ้า” เฟิงหรูชิงถอนหายใจเอ่ยขึ้น หมาป่าสีขาวร้องครวญครางไม่หยุด มันไม่อยากอยู่ที่นี่ ไม่อยากอยู่กับพวกเสือเลวพวกนี้
“เชื่อฟัง” เฟิงหรูชิงลูบหัวมัน “หากเจ้าไม่เป็นเด็กดีเชื่อฟังข้าจะหักเทียนหลิงกั่วเจ้าหนึ่งวัน”
หมาป่าสีขาวปิดปากสนิททันที ทำท่าทางนายท่านวางใจได้ข้าเป็นเด็กดีมาก
“แม่เสือน้อย” เฟิงหรูชิงเงยหน้าขึ้น “เพื่อนข้าเหล่านี้รบกวนเข้าช่วยดูแลด้วย ข้างนอกอันตรายเกินไป ทางที่ดีเจ้าอย่าให้พวกมันวิ่งเล่นไปทั่ว โดยเฉพาะหมาป่าสีขาวตัวนี้นิสัยซุกซนนัก หากออกไปก็ยากที่จะรับประกันได้ว่าจะไม่เจอสัตว์วิเศษระดับห้า มันจะสู้ก็สู้ไม่ไหว หนีก็หนีไม่พ้น ทำตัวน่ารักก็ไม่เป็น ดีไม่ดีจะถูกกินเอา”
เสือโคร่งพยักหน้าเป็นการแสดงว่ามันเข้าใจที่เฟิงหรูชิงพูด เฟิงหรูชิงจึงจะหันไปมองฉินเฉินและทุกคนในกองทัพเหล็ก “พวกเราไปกันเถอะ”
...
ส่วนลึกของถ้ำไม่อนุญาตให้สัตว์วิเศษผ่านเข้ามาจริงๆ ตอนที่เฟิงหรูชิงกับคนอื่นๆ เดินเข้าไปก็ไม่มีปัญหาใดทั้งสิ้น สามารถผ่านไปได้อย่างราบรื่น
เฟิงหรูชิงไม่รู้ว่าเดินอยู่ในถ้ำนานเพียงใดจนกระทั่งมีแสงสว่างส่องมาจากด้านหน้า นางรีบใช้มือบังแสงที่แยงตาแต่ก็ไม่ได้หยุดฝีเท้า มุ่งหน้าไปทางแสงนั้น
เดินไปจนถึงจุดที่สว่างเฟิงหรูชิงจึงพบว่านี่คือทางออก ก้าวเท้าออกไปก็เท่ากับออกจากถ้ำที่มืดมิดและอับชื้นนี้
เฟิงหรูชิงไม่ลังเลที่จะก้าวเข้าไปในแสงสว่าง
ภายนอกถ้ำเป็นโลกอีกใบที่น่าสนใจ
ท้องฟ้าสีฟ้าก้อนเมฆสีขาว ต้นหญ้าเขียวอ่อน
ไม่รู้เพราะเหตุใดเฟิงหรูชิงเห็นสถานที่ลึกลับนี่แล้วนัยน์ตานางตกตะลึงเล็กน้อย
รู้สึกเหมือน...สถานที่แห่งนี้...คุ้นเคยมาก จริงสิ...ช่องว่าง?
นอกจากขาดตำหนักพรรคเภสัชเทพไปแล้ว โลกใบนี้กับช่องว่างที่นางอยู่คล้ายกันเหลือเกิน!
“นายหญิงที่นี่มันที่ใดกัน?” ถังจือมองผืนดินท้องฟ้าที่นี่ด้วยความตกใจ คิ้วนางขยับแววตาแฝงด้วยความประหลาดใจ
“พลังวิเศษของที่นี่...เข้มข้นมาก!”
ตระกูลที่มีอิทธิพลทุกตระกูลล้วนมีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ไว้เพื่อฝึกตบะภายในตระกูลของตนเอง
พลังวิเศษภายในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ในการฝึกตบะนั้นเข้มข้นกว่าโลกภายนอกมากนัก เพราะฉะนั้นคนพวกนั้นจึงสามารถก้าวข้ามขั้นได้อย่างรวดเร็ว
แม้มีพรสวรรค์เท่ากันหรือน้อยกว่า แต่ตบะของคนในตระกูลที่มีอิทธิพลจะแข็งกว่าทางโลกเสมอ
จากจุดนี้จะเห็นได้ว่า สถานที่ฝึกตบะศักดิ์สิทธิ์มีผลต่อผู้ฝึกตบะเป็นอย่างมาก
ตอนนั้นถังจือก็เป็นคนเก่งของตระกูลถัง โชคดีได้เข้าไปในสถานที่ฝึกตบะศักดิ์สิทธิ์ แต่สถานที่ฝึกตบะศักดิ์สิทธิ์แห่งนั้นเทียบกับที่นี่แล้วราวกับอยู่คนละชั้น ต่างกันมากเหลือเกิน!