เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 210

ตอนที่ 210 ก้าวสู่ระดับเจินอู่ (4)

ในเวลานี้เอง เฟิงหรูชิงรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยของดาบในมือ

ดาบนี่คือดาบที่นางขู่เอามาจากฝูเฉินในตอนแรก เพียงแค่ภายนอกดาบเล่มนี้ดูธรรมดามาก แม้แต่ปลอกดาบนางยังดึงไม่ออกดังนั้นจึงไม่เคยใช้มันมาก่อน

แต่ตอนนี้นางสังเกตเห็นอย่างชัดเจน ดาบที่เคยดำมืดดูเหมือนจะสว่างขึ้นหลายส่วน แม้แต่ลายมังกรบนดาบยังเปลี่ยนไปเหมือนมีชีวิตมากยิ่งขึ้น

เฟิงหรูชิงขยี้ตาเกรงว่านางจะคิดไปเอง

แต่ทว่า...

ดาบตรงหน้านางไม่ได้ดำมืดเช่นก่อนจริง มันกลับมีแสงสีเขียวจางๆ

เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงของดาบใจเฟิงหรูชิงก็ยินดีเป็นอย่างยิ่ง นางออกแรงดึงปลอกดาบออกแต่ปลอกดาบก็ยังคงหนักจนนางไม่สามารถดึงมันออกมาได้

“ดูเหมือนข้าจะคิดมากไป” สีหน้าเฟิงหรูชิงถมึงทึงลง “ดาบเล่มนี้คงจะเป็นอาหารของฝูเฉินแน่ วิธีจะใช้มันก็ไม่มี”

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดาบเล่มนี้หนักมาก นางถือไว้ยิ่งไม่สะดวกขึ้นไปอีก!

ถ้าหาก...หาที่ซ่อนมันได้ก็คงดี อย่างไรเสียดาบเล่มนี้ก็ไม่มีวิธีใช้ จะให้หายไม่ได้ ทันทีที่นางคิดเสร็จ จู่ๆ ก็มีแสงส่องมาจากดาบแล้วดาบที่นางถืออยู่ในมือก็หายวับไปกับตา...

เฟิงหรูชิงตกตะลึง

ดาบล่ะ?

ไม่ต้องรอให้นางไปไล่ถามกับฝูเฉิน แรงดึงดูดหนึ่งก็ดูดร่างทั้งร่างของนางไป นางรู้ว่านี่คือฝูเฉินกำลังเรียกนางฉะนั้นจึงมิได้ขัดขืน ปล่อยให้แรงนั้นดึงนางเข้าไปในช่องว่าง

ทันทีที่เข้าไปในช่องว่างเฟิงหรูชิงก็เห็นดาบเล่มยาวนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น สีหน้านางถมึงทึงลงหลายส่วน หิ้วฝูเฉินที่อยู่ข้างๆ ขึ้นมาเอ่ยถาม “ฝูเฉิน ของที่เจ้าให้ไปแล้วยังจะมีเหตุผลอันใดมาเอาคืนด้วยหรือ? หือ?”

ฝูเฉินมองบนใส่เฟิงหรูชิง “ช่องว่างนี้เมื่อก่อนสามารถนำเอาของจากข้างนอกเข้ามาได้ มิเช่นนั้นข้ากับชิงหานคงไม่สามารถเอาพรรคเภสัชเทพทั้งพรรคมาซ่อนในช่องว่างได้หรอก แต่ต่อมาก็ไม่ได้แล้ว...”

เขาเม้มปากก่อนจะเอ่ยต่อ “ดังนั้นเพียงแค่เจ้าเอาของออกไปนอกช่องว่างก็จะไม่สามารถนำกลับเข้ามาได้อีก”

นอกจากร่างกายของเฟิงหรูชิง

เฟิงหรูชิงหรี่ตาลง “เช่นนั้นนี่มันเรื่องอะไรกัน?”

“ข้าก็ไม่แน่ใจ ข้ารู้แค่เพียงหลังจากเจ้าก้าวสู่ระดับเจินอู่แล้วช่องว่างนี้ก็เปลี่ยนไปเหมือนเมื่อก่อน สามารถนำของจากด้านนอกเข้ามาเก็บในช่องว่างได้ เหมือนกับถุงเก็บของขนาดใหญ่”

ในทวีปชางเย่วมีของอย่างถุงเก็บของ เพียงแต่ของชิ้นนี้มีน้อยมากเหลือเกิน แม้เฟิงหรูชิงจะเป็นองค์หญิงของแคว้นก็ไม่มีถุงเก็บของสักใบ

หากช่องว่างแห่งนี้สามารถเก็บของได้ เช่นนั้นวันหน้าก็สบายขึ้นมากเลย

อย่างน้อย...นางก็สามารถนำของมาเก็บไว้ในช่องว่าง ไม่ต้องคอยถือของหนักๆ เช่นนี้ไปไหนมาไหน

เฟิงหรูชิงลูบปลายคาง “พลังวิเศษในช่องว่างนี้เข้มข้นกว่าโลกภายนอกนัก หากข้าปลูกยาวิเศษในช่องว่างแห่งนี้ จะได้ผลผลิตที่คุ้มค่ามากกว่าใช่หรือไม่?”

ฝูเฉินพยักหน้า “ตอนนี้สามารถนำของเข้ามาในช่องว่างได้แล้ว ยาก็ย่อมได้เหมือนกัน”

“เช่นนั้นสัตว์วิเศษเล่า?”

นางไม่มีเวลาปลูกยาวิเศษมากนัก

“ยังไม่ได้ ตอนนี้ช่องว่างสามารถเก็บได้เพียงสิ่งของที่ไม่มีสติปัญญา สัตว์วิเศษมีสติปัญญาไม่สามารถเข้ามาในช่องว่างได้” ฝูเฉินส่ายหน้า

ยังไม่ได้...ก็หมายความว่า...วันหน้าไม่แน่อาจได้?

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ช่องว่างนี้ข้าก็ขอใช้เองก่อนแล้วกัน สัตว์วิเศษก็ใช้พื้นที่หลังภูเขาเช่นเดิม”