เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 212

ตอนที่ 212 ถานซวงซวงกับสุนัขห้ามเข้า (2)

ทว่า...

หลังจากหลิ่วอวี้เฉินได้ยินราคาอาหารที่เสี่ยวเอ้อร์[footnoteRef:1]แจ้งสีหน้าก็เปลี่ยนไป [1: เสี่ยวเอ้อร์ คือ พนักงานเสิร์ฟ บริกรในโรงเตี๊ยม]

“พวกเจ้าหอแห่งแรกคิดจะปล้นกันหรือไร? ซุปบำรุงเลือดถ้วนหนึ่งถึงแสนตำลึง? แล้วยังนั่นอะไร...ก็แค่ยาใส่ขาหมูเท่านั้นกลับขายสองแสนตำลึง? พวกเจ้าเหตุใดไม่ไปปล้นเลยเล่า?”

หลิ่วอวี้เฉินโมโหจัด

อย่างไรเสียตระกูลหลิ่วก็ยังอยู่ใต้การดูแลของท่านพ่อ และปกติแล้วเงินออมที่เขาสามารถใช้ได้ก็ไม่มาก รวมกันแล้วแค่ห้าแสนตำลึง ตอนนี้แค่อาหารสองจานก็ใช้ไปแล้วค่อนหนึ่ง?

เสี่ยวเอ้อร์เหลือกตามองบน “คุณชายท่านนี้หากทานไม่ไหวยังจะมาร้านเราอีกทำไม? นี่เป็นคำสั่งของท่านผู้เฒ่า หากถานซวงซวงแห่งตระกูลถานมาให้ใช้ราคานี้เก็บค่าอาหาร ถ้าไม่ไหวก็ออกไป!”

“เจ้า...” หลิ่วอวี้เฉินโกรธจนกระอักเลือด

คนของหอแห่งแรกนี่เจ้ากี้เจ้าการนัก หากไม่ใช่เพราะมีเพียงหอแห่งแรกที่ทำอาหารบำรุงสุขภาพได้ เขาไม่มีทางมาใช้เงินโดยเปล่าประโยชน์เช่นนี้เด็ดขาด

น่าเสียดาย ก่อนหน้านี้มีคนที่ได้ชิมอาหารบำรุงแล้วคิดอยากนำไปลองทำเอง แต่ทว่าหลังจากคนเหล่านั้นได้ลองแล้ว ไม่ใช่ยาบำรุงมากไปจนเลือดกำเดาไหลก็รักษาไม่ถูกจุด ไม่มีประโยชน์อันใดเลย

แต่ที่หลิ่วอวี้เฉินไม่เข้าใจคือ อาหารบำรุงของหอแห่งแรกไม่ใช่ราคานี้นี่ เหตุใดจึงต้องขึ้นราคาเพราะถานซวงซวงมา?

ถานซวงซวงได้ยินคำพูดของเสี่ยวเอ้อร์หน้าก็ซีดลงทันที นางกัดริมฝีปากแน่นเงยหน้าขึ้นใช้ดวงตาที่มีน้ำตาคลอมองไปทางเสี่ยวเอ้อร์

“ข้าขอถามได้หรือไม่ เหตุใด...พวกท่านหอแห่งแรก...ตั้งเป้ามาที่ข้า?”

เสี่ยวเอ้อร์ยิ้มเย็นตอบ “เดิมทีคุณชายของพวกเราได้พูดไว้แล้ว สุนัขกับถานซวงซวงห้ามเข้า แต่คุณชายรู้สึกว่าเช่นนี้เป็นการดูถูกสุนัขเกินไป ต่อมาก็คิดว่าเงินมาถึงหน้าประตูแล้วเหตุใดจะไม่รับ? ก็เลยตั้งกฎนี้ขึ้น!"

ร่างของถานซวงซวงโอนเอนจนเกือบจะล้มลงกับพื้น

ตั้งเป้ามาที่นางเช่นนี้ไม่ได้มีเพียงผู้เฒ่าหอแห่งแรก? ยังมีคุณชายลึกลับนั่นอีก?

นางไปทำผิดต่อเขาที่ใดกัน ถึงได้มาดูถูกนางที่เป็นเพียงหญิงสาวอ่อนแอคนหนึ่ง?

สุนัขกับถานซวงซวงห้ามเข้า

หึหึ ชีวิตนี้นางไม่เคยได้รับความอยุติธรรมเช่นนี้มาก่อน!

“พวกเจ้าหอแห่งแรกโอหังเกินไปแล้ว!” ได้เห็นท่าทีน้อยเนื้อต่ำใจของถานซวงซวงแล้วหลิ่วอวี้เฉินก็โกรธแค้น

ปึ้ง!

เพียงตบโต๊ะดังขึ้นแววตามีไฟแห่งความโกรธแค้นเผาไหม้อยู่ ถานซวงซวงของเขาอ่อนโยนเชื่อฟังเช่นนี้ เหตุใดจึงมักมีคนหาเรื่องนาง

เฟิงหรูชิงก็เป็นเช่นนี้ แล้วยังคุณชายหอแห่งแรกก็เป็นเช่นนี้อีก!

การกระทำของหลิ่วอวี้เฉินดึงดูดสายตาเหล่าผู้คนในโถงใหญ่

สามารถเข้ามาในหอแห่งแรกได้มีแต่คนรวยทั้งสิ้น ฉะนั้นไม่มีใครไม่รู้จักหลิ่วอวี้เฉิน หลังจากที่เห็นเขากับถานซวงซวงปรากฎตัวที่นี่สายตาทุกคนก็มีความแปลกประหลาดใจ

ตั้งแต่ถานไท่ฟู่ถูกปลด เสนาบดีหลิ่วก็เอ่ยวาจาไว้ว่าชาตินี้จะไม่ยอมให้ถานซวงซวงเข้าบ้าน! คิดไม่ถึงว่าพริบตาเดียวลูกชายตระกูลหลิ่วก็พาสาวงามมายังหอแห่งแรกเสียแล้ว

แล้วยังมีเรื่องกับหอแห่งแรกอีก?

“คุณชายหลิ่ว จะพาคนมาทานข้าวอย่างน้อยก็ต้องนำเงินมาให้พอ ไม่มีเงินแล้วคิดจะมากินมาดื่มที่หอแห่งแรกของพวกเราโยไม่จ่ายหรือ?”

เสี่ยวเอ้อร์ของหอแห่งแรกมองดูธรรมดาๆ แต่สามารถทำงานในหอแห่งแรกได้จะมีสักกี่คนที่ธรรมดากัน? จะถูกหลิ่วอวี้เฉินข่มขู่ได้หรือ?

อีกอย่าง ต่อให้คุณชายหลิ่วคลุ้มคลั่งก็ยังมีคุณชายของพวกเขาคอยหนุนหลังอยู่ เขาต้องกลัวอะไร?

หากจะบอกว่าหอแห่งแรกเหตุใดหอแห่งแรกจึงพุ่งเป้าไปที่สองคนนี้...

ต้นเหตุนั้นเขาไม่รู้แน่ชัด เพียงแต่ได้ยินมาคร่าวๆ ว่าสองคนนี้ทำผิดต่อหญิงสาวที่คุณชายของเขาปกป้อง คุณชายย่อมไม่นิ่งดูดาย