เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 206

ตอนที่ 206 ยกระดับพลัง (2)

หลังจากสั่งการทั้งหมดออกไปเสร็จ เฟิงหรูชิงก็ออกจากวังหลวง

รอจนนางกลับมาถึงจวนองค์หญิง หมาป่าสีขาวราวกับเป็นก้อนหิมะกลมกระโจมมาหา มันส่ายหางหมาป่าของมัน ทั้งตัวแนบติดอยู่บนตัวเฟิงหรูชิง

เฟิงหรูชิงหน้ามืดลงทันที ยกเท้าขึ้นแตะหมาป่าสีขาวออกไปไกลหลายเมตรอย่างไม่เกรงใจ

หมาป่าสีขาวลุกขึ้นมาในทันที สะบัดเศษฝุ่นบนตัวออก ร้องเอ๋าว์เอ๋าว์นัยน์ตาเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ

นายท่านชอบหมา มันก็แค่เมื่อครู่เดินผ่านหน้าบ้านหลังหนึ่ง เห็นหมาเฝ้าบ้านตัวนั้นมันต้อนรับเจ้านายมันเช่นนี้ก็เลยเรียนแบบเอามา เหตุใดจึงได้รับการปฏิบัติแตกต่างกันเล่า

ไม่ยุติธรรม!

“เจ้ามาพอดี ข้ามีงานจะให้เจ้า” เฟิงหรูชิงหรี่ตาลงมองหมาป่าสีขาวที่กำลังน้อยใจด้วยรอยยิ้มกว้าง “พรุ่งนี้คนของกองทัพเลือดเหล็กจะไปฝึกที่ป่าสัตว์วิเศษ เจ้าก็ตามไปด้วย”

ราวกับฟ้าผ่าลงมาอย่างจัง หมาป่าสีขาวนิ่งตะลึงงัน

นี่นายท่านทอดทิ้งมันแล้วหรือ?

จะทิ้งมันหรือ?

“เอ๋าว์วู!” หมาป่าสีขาวร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด กระโจนไปที่เท้าเฟิงหรูชิงอีกครั้ง อุ้งเท้าสองข้างกอดนางไว้แน่น นัยน์ตาขอร้องอ้อนวอน

นายท่าน ต่อไปข้าจะกินให้น้อยลงหน่อยทำงานให้มากขึ้น ได้โปรดอย่าทิ้งข้าเลย ข้าไม่อยากกลายเป็นหมาป่าน้อยเร่ร่อน

“เจ้าหมาป่า ออกไป!” เฟิงหรูชิงโมโหยกเท้าขึ้นแตะมันออกไปด้านข้างอีกครั้ง

“เอ๋าว์วู!” หมาป่าสีขาวร้องโอดครวญขึ้นอีก ท่าทางของมันน่าสงสารยิ่งกว่าเดิม น้ำตาจะไหลลงมาอยู่รอมร่อ

“เจ้ากินเทียนหลิงกั่วของข้าไปตั้งมาก แล้วยังจะคิดอู้ไม่ทำงานอีก?” เฟิงหรูชิงเห็นท่าทีไม่ยินยอมของหมาป่าสีขาวหน้านางก็ถมึงทึง “เจ้ายังอยากจะล้างแค้นที่ถูกย่ำยีอยู่หรือไม่”

ถูกย่ำยี? นายท่านคงจะหมายถึง...แย่งกระมัง?

แม้ตาแก่ชั่วนั่นจะทำไม่สำเร็จ แต่เขาก็มีความคิดที่จะแย่งชิงเทียนหลิงกั่วไปจากมัน นั่นก็เป็นความผิดของเขาแล้ว!

ดังนั้นในสายตาเฟิงหรูชิง หมาป่าสีขาวพยักหน้ารับน้อยๆ

อยาก มันอยากแก้แค้นมาก!

“ในเมื่อเจ้าอยากแก้แค้นเช่นนั้นก็พาพวกเขาไปฝึก เจ้าเคยไปป่าสัตว์วิเศษมาก่อนค่อนข้างจะชำนาญพื้นที่ ห้ามให้พวกนางเข้าไปเขตสัตว์วิเศษระดับสี่เด็ดขาด!” เฟิงหรูชิงหรี่ตาลงสองข้าง

“แล้วก็ หากเจ้าเจอสัตว์วิเศษระดับสาม...อือ เจ้าเข้าใจนะ ข้าขาดคนทำงาน กวดต้อนพวกมันมาให้หมด อย่าให้ถังจือตีสัตว์วิเศษระดับสามเหล่านั้นตายล่ะ”

หมาป่าสีขาวดีใจ นายท่านไม่ได้จะทิ้งมันแล้ว แค่ต้องการให้มันทำงาน?

“จริงสิ เจ้าต้องกลับมาทุกห้าวัน ข้าจะให้ยาวิเศษกับเจ้า เจ้าทำหน้าที่นำยาวิเศษไปให้พวกนางแล้วก็ช่วยพวกนางดูเอาไว้ให้ดี ป่าสัตว์วิเศษอันตรายเช่นนั้นหากไม่มียาวิเศษข้าก็ไม่วางใจ...”

เฟิงหรูชิงเอ่ยต่อ

แววตาหมาป่าสีขาวทอประกาย มันกลืนน้ำลายลงคออย่างไม่รู้ตัว

“ยาวิเศษเหล่านั้นเจ้าก็กินได้ ทุกวันห้ามเจ้ากินเกินสามอัน” เฟิงหรูชิงมองเตือนหมาป่าสีขาว เอ่ยตักเตือนอย่างระมัดระวัง

ที่จริงหากต้องการให้คนในกองทัพเลือดเหล็กก้าวหน้าง่ายมาก

ขอเพียงเฟิงหรูชิงก้าวถึงระดับเจินอู่ก็จะสามารถเริ่มปลูกยาวิเศษระดับสามได้ ใช้ยาวิเศษระดับสามหมักเหล้าวิเศษหรือทำอาหารบำรุง ก็เพียงพอให้คนที่อยู่ระดับเจินอู่สามารถพัฒนาก้าวข้ามได้

แต่ก่อนหน้าที่นางยังไม่สามารถปลูกยาวิเศษระดับสามได้ ถึงหมีปฐพีกับหมาป่าสีขาวล้วนเป็นสัตว์วิเศษระดับสามก็ไม่สามารถปลูกได้! ยาวิเศษที่ปลูกโดยสัตว์วิเศษมันมีข้อจำกัด!

“ดูเหมือนว่า ช่วงเวลาต่อจากนี้ข้าจะต้องใส่ใจกับการฝึกตบะ” เฟิงหรูชิงมองไปบนท้องฟ้าเอ่ยรำพึงกับตัวเอง