ช้าก่อนคุณป๋อ! ครั้งนี้ขอเป็นรักสุดท้าย: Chapter0027 ตอนที่ 27

ตอนที่ 27 คุณเลินเล่อแบบนี้เสมอเหรอ

ภาพตรงหน้าคือมือสวยหน้ามอง

ในระยะเผาขน

ถึงขนาดที่ว่ารับรู้ได้ถึงสัมผัสอุ่นจากมือที่คอยเคลียคลอใบหน้าของเธอ

เสี้ยวนาทีที่สูดกลิ่นอายเย็นเข้าปอด ศีรษะก็ร่นถอยหลัง

เป็นเวลาเดียวกันกับที่ดวงตาเปิดออก ภาพของชายหนุ่มสะท้อนขึ้นจากนัยน์ตาดำสนิทราวบ่อน้ำลึก

ดวงตาพร่างพราวฉายแววตื่นตระหนกและระวังตัวอย่างชัดเจน

ป๋อจิ่งชวนเก็บมือกลับเข้ามาอย่างเงียบๆ

“ตื่นแล้ว?”

“คุณ...คุณมาอยู่ที่นี่ได้ไง”

เขาไม่โต้ตอบ ยกยิ้มขึ้นพลางค่อยๆ ลดสายตาไปมองยังใต้ขากรรไกรและใต้...

แววตาสุภาพเป็นที่สุด แต่ทว่าเฉินฝานซิงก็สามารถเห็นสิ่งที่แอบแฝงอยู่จากสีหน้าคลุมเครือ

เธอรีบผุดขึ้นนั่ง

ร่นถอยหลังตามสัญชาตญาณ ร่างตกลงในช่องว่างข้างหลังทันทีจนหงายท้องลงไปอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

เวลานี้เฉินฝานซิงมีเพียงความเสียใจและระอา

เป็นแบบนี้อีกแล้ว!

ทำไมเธอต้องทำเรื่องขายหน้าต่อหน้าผู้ชายคนนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

การตกลงไปกองบนพื้นห้องไม่ได้เกิดขึ้นตามที่จิตนาการไว้!

ราวกับครั้งแรกที่ทั้งสองได้สัมผัสกัน เธอไม่เพียงแค่ปะทะเข้ากับร่างของเขาเท่านั้นทว่าความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคยนี้

ดูเหมือนว่า...

จะชนเข้ากับหัวใจไปด้วยเสียอย่างนั้น

การปะทะที่ทำให้จิตใจไม่สงบแบบนั้นกลับกลายเป็นความรู้สึกแปลกใหม่

เขานิ่งเงียบไม่กี่นาที มองดูความอึดอัดใจและลุกลี้ลุกลนที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของหญิงสาว มุมปากจึงค่อยๆ คลี่ยิ้มขึ้น

“คุณมักจะเลินเล่อแบบนี้เสมอเหรอ” เขาถามด้วยน้ำเสียงน่าฟังตามมาด้วยเสียงกลั้วขำ

“ฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน”

เฉินฝานซิงอธิบายอย่างร้อนรน หลังจากที่เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าคมสันกว้าง ความอึดอัดใจก็ชัดขึ้นเช่นกัน

“เป็นแบบนี้เฉพาะอยู่ต่อหน้าผม?”

คำถามตรงๆ ไม่อ้อมค้อมแม้แต่น้อย ทำให้เฉินฝานซิงหันหน้าหนีไม่โต้ตอบ

ป๋อจิ่งชวนหัวเราะเสียงต่ำ “ช่างดีอะไรอย่างนี้”

เฉินฝานซิงหน้าเริ่มขึ้นสี

“คุณ...มาทำอะไรในนี้”

เขากระตุกยิ้มชวนมองกว่าครั้งไหนๆ

“คุณใช้อ่างอาบน้ำผม สวมเสื้อคลุมอาบน้ำผม นอนบนเตียงผม ยังจะถามอีกว่าผมมาทำอะไรที่นี่”

เฉินฝานซิงกลับมาเผชิญหน้ากับเขาอย่างตกตะลึง หน้าสวยร้อนฉ่าจนแทบไหม้ นัยน์ตาไม่มีสิ่งใดนอกจากความอึดอัดและประหลาดใจ

“นี่ห้องคุณ?!”

มองปฏิกิริยาของเธอ ความกระจ่างแจ้งจึงปรากฏขึ้นในแววตา เห็นได้ชัดว่านี่คงเป็นผลงานชิ้นโบแดงของใครบางคน

มิน่าล่ะเมื่อกี้ไหลหรงที่ได้ทำสายตาแปลกๆ

“ถ้าไม่ใช่ล่ะ คุณจะคิดว่าผมตั้งใจเข้ามาเพื่อล่วงเกินคุณ?”

เธอชะงักค้างสายตากวาดมองเขา

ขนาดไม่ได้ตั้งใจเข้ามาหายังเสียเปรียบไปขนาดนี้แล้ว แล้วถ้าเขาตั้งใจล่ะ