ช้าก่อนคุณป๋อ! ครั้งนี้ขอเป็นรักสุดท้าย: Chapter0063 ตอนที่ 63
ตอนที่ 63 หนึ่งฉาด
ความหลักแหลมปรากฏขึ้นในดวงตาของหญิงชราอย่างเด่นชัด
“ปล่อยให้เธอได้ใจไปก่อน มันจะต้องมีสักวันที่เธอต้องน้ำตาเช็ดหัวเข่า!”
ไหลหรงแย้มยิ้ม เธอเชื่อมั่นในความคิดของนายหญิงอย่างไม่มีข้อสงสัย
“ค่ะ นายหญิง”
ขณะเดินออกจากจัตุรัสซินซื่อเจี้ย เฉินฝานซิงเดินไปขึ้นรถที่ลานจอดรถ ส่วนแม่บ้านไหลหรงและหญิงชรายืนรอเธออยู่ริมทาง
และขณะนั้นเฉินเชียนโหรวก็ได้ขับรถออกมาจากโรงจอดรถใต้ดิน ก็ได้เห็นหญิงชราที่นั่งอยู่บนวีลแชร์และผู้ติดตามของเธอจากที่ไกลๆ
แม้จะบอกว่าเมื่อกี้ยังไม่ได้เห็นหน้าแบบชัดๆ แต่จะมีสักกี่คนกันที่นั่งวีลแชร์มาชอปปิ้งในห้างแบบนี้?
เธอยกยิ้มเย็นขึ้นในใจ อยู่กับผู้หญิงเย็นชาและหม่นหมองอย่างเฉินฝานซิง?
เข้าใจยากเสียจริง!
ดวงตาเธอวูบไหวเล็กน้อยจากนั้นจึงได้เร่งความเร็วของรถขึ้นอย่างเงียบๆ
ขณะที่เฉินฝานซิงขับผ่านมาได้เหลือบไปเห็นเฉินเชียนโหรวที่กำลังขับซุปเปอร์คาร์เฟอรารี่สีแดง
สัญชาตญาณบอกเธอว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง รู้ตัวอีกทีรถของเฉินเชียนโหรวก็ได้พุ่งเข้าไปยังริมทางที่มีหญิงชรากับแม่บ้านไหลหรงยืนอยู่!
หัวใจเธอเย็นวาบ!
กล้ามาก!
กลางวันแสกๆ แบบนี้ เฉินเชียนโหรวเธอคิดจะทำอะไรกันแน่!
เธอรีบบีบแตรอย่างเร็ว เสียงยาวแสบแก้วหูดังสนั่นทั่วจัตุรัส!
“เชียนโหรว! ระวังคน!”
ซูเหิงที่นั่งอยู่ตำแหน่งผู้โดยสารก้มลงหาเพลงอยู่ แต่เมื่อได้ยินเสียงแตรแสบแก้วหูดังขึ้นเขาก็ได้เงยหน้าขึ้นทันที จนเห็นว่าเฉินเชียนโหรวกำลังจะชนคน
เสียงหยุดรถดังขึ้นทันควัน เฟอร์รารี่สมรรถนะเยี่ยมจอดสนิทลงตรงหน้าของไหลหรงและหญิงชราภายในเสี้ยววินาที
ไหลหรงที่มักจะสงบนิ่งอยู่เสมอตกใจจนหน้าซีดเผือดนำตัวเข้ามาขวางหน้านายหญิงของเธอไว้ด้วยสัญชาตญาณ ความภัคดีสามารถเห็นได้ในครั้งนี้
“พี่เหิง พี่ทำฉันตกใจหมดเลย เกิดอะไรขึ้นเหรอ”
ซูเหิงสีหน้าเคร่งขรึมกว่าปกติ “เมื่อกี้เธอเกือบจะชนคนอยู่แล้ว!”
“จะเป็นไปได้ไงฉันก็มีขอบเขตนะ!”
ซูเหิงชะโงกมองหญิงชราสองคนที่กำลังตกใจจนขวัญกระเจิงอยู่หน้ารถ
ไม่นานเขาก็เห็นเฉินฝานซิงลงมาจากรถ วิ่งมาหาทั้งสองคนด้วยใบหน้าขาวซีดแล้วทรุดตัวลงไปมองหญิงชราบนวีลแชร์ด้วยสีหน้าร้อนรน
“คุณย่าไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ”
แววตาของหญิงชราดุดันจนน่ากลัว แก่จนปูนนี้แล้วทำไมจะมองไม่ออกว่ารถคันนั้นมีเจตนาอะไร!
รถคันนั้นไม่ได้ต้องการจะมาเอาชีวิตเธอแค่ขู่ให้ตกใจเล่นมากกว่า
“ไม่เป็นไร ยังไงย่าก็อายุมากแล้วรับเรื่องตกใจไม่ค่อยจะไหว ไหลหรงไม่เป็นไรใช่ไหม”
“ไม่เป็นไรค่ะท่าน”
เมื่อแน่ใจว่าทั้งคู่ปลอดภัยแล้ว สีหน้าของเฉินฝานซิงก็ขุ่นมัวลงทันตา
เธอเด้งตัวขึ้นยืนแล้วมองไปยังซุปเปอร์คาร์เฟอร์รารี่คันนั้นก่อนจะปรี่เข้าไป
ท่าทางที่เต็มไปด้วยความแข็งกร้าวและเดือดดาล ทำเอาพวกที่เกือบเกิดอุบัติเหตุเมื่อครู่และพวกจีนมุงหนาวกันไปเป็นแถบๆ
เสียงเคาะกระจกรถดังขึ้น ปึ้งๆ ปึ้ง เสียงนั้นดังมากเสียจนกระจกรถแทบแตก
เฉินเชียนโหรวขบฟันก่อนจะเปิดประตูแล้วก้าวลงจากรถไป
“พี่คะ...”
เพี้ยะ! เสียงดังสนั่น!
เฉินเชียนโหรวที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกประเคนฝ่ามือลงบนใบหน้าไปฉาดใหญ่!
เพราะจับประตูรถเอาไว้แน่น ร่างของเฉินเชียนโหรวถึงได้ไม่ร่วงลงไปกับพื้น
แต่ฝ่ามือที่ฟาดลงมาอย่างไม่ออมแรงของเฉินฝานซิง ทำเอาเลือดสีสดไหลรินออกมาจากมุมปาก ใบหน้าบวมเป่งไปครึ่งหน้า!
เธอนึกไม่ถึงเลยว่าเฉินฝานซิงที่ดูผอมบางเช่นนี้จะมีเรี่ยวแรงได้ขนาดนี้!
“แกคิดจะทำอะไร!”
เธอถามด้วยเสียงเยือกเย็นอย่างถึงที่สุด จ้องเฉินเชียนโหรวเขม็งราวกับจะใช้สายตานั้นทิ่มแทงเธอจนตาย!
“พี่คะ ฉันไม่รู้ว่าพี่กำลังพูดเรื่องอะไร...ฉันผิดอะไรเหรอ จู่ๆ พี่ถึงได้มาตบฉันแบบนี้?”