ความบันเทิงของหนังอย่าง "มอญซ่อนผี" คือการผสมผสานความตลกโปกฮาเข้ากับความสยองขวัญอย่างลงตัว จริงอยู่มันอาจจะไม่ใช่หนังที่ทรงคุณค่าในแง่ของหนังคุณภาพดีในระดับคาดหวังรางวัล แต่สิ่งมอญซ่อนผีทำสำเร็จในแง่ของการสร้างอารมณ์ร่วมให้กับผู้ชมสนุกไปกับตัวหนังได้ตั้งแต่เริ่มยันจบ แม้ว่าจะมีข้อบกพร่องอยู่ในชิ้นงาน แต่เราก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าท่ามกลางปีที่หนังไทยคุณภาพของหนัง “ตลาด” จัดได้ว่าค่อนข้างย่ำแย่ มอญซ่อนผียังเป็นงานตลาดที่ดูสนุกและบันเทิงในระดับหนึ่งเลยทีเดียว

ดูเหมือนจะตั้งป้อมด่า แต่เปล่าเลยส่วนตัวผู้เขียนเลือกจะมองข้ามจุดด้อยที่มีอยู่ตามรายทางของหนัง แล้วสนุกไปกับเรื่องราวของมอญสามคนที่บังเอิญเจอศพหญิงสาวอยู่บนเรือประมงที่ใช้ขนของ แต่ปรากฏว่านอกจากศพของหญิงสาวแล้วเรือลำนี้ยังมีผีอยู่เต็มลำ นอกจากจะต้องค้นหาความจริงของศพปริศนาแล้วพวกเขายังต้องเอาตัวรอดจากบรรดาผีที่เหมือนจะอาฆาตมาดร้ายคนบนเรืออีกด้วย

อันที่จริงหลังจากที่หนังฉายไปได้สักพักแล้วผู้ชมจะพบว่าตัวอย่างหนังนั้นได้ “หลอกล่อ” ให้ผู้ชมเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดของหนังผิดไป เพราะอันที่จริงหนังเลือกจะหักมุมกับคนดูอยู่ตลอดเวลา (แต่ไม่ได้เป็นการหักมุมที่ดูถูกสติปัญญาคนดูแบบตอน OT ผี Overtime) แต่วิธีการหักมุมของหนังนั้นยังสามารถเชื่อมโยงความเป็นเหตุเป็นผลของมันได้อย่างไม่น่าเกลียด

มุกตลกส่วนหนึ่งของหนังเรื่องนี้เป็นตลกแบบเจ็บตัว เล่นใหญ่โครมคราม (ซึ่งได้อิทธิพลมาจากหนังแนวบ้านผีปอบ หรือแม้กระทั่งตัวอย่างที่ใกล้ตัวที่สุดก็คืองานของผู้กำกับพจน์ อานนท์อย่างหอแต๋วแตก) แต่สิ่งที่ค่อนข้างรื่นหูสำหรับมอญซ่อนผีก็คือหนังไม่ได้ “หยาบโลน” และพูดคำหยาบคายแบบพร่ำเพรื่อตลอดเวลาจนน่ารำคาญ มันมีการ “หยาบคาย” ในจังหวะที่ควรจะเป็นและมีจุดพักให้ผู้ชมได้หวาดระแวงไปช่วงที่หนังวางตัวเองเป็นหนัง “สยองขวัญ” หนังก็ใช้ประโยชน์จากมุมมืดของฉาก เงามืดและซอกหลืบต่างๆของเรือให้ผู้ชมหวาดระแวงไปกับความไม่น่าไว้วางใจ

ในมุมมองของแง่ความจริงจัง หนังเรื่องนี้นำเสนอภาพของ “ชนชั้นแรงงาน” เราจะได้เห็นความฝันของชนชั้นแรงงานโดยเฉพาะมอญที่อยากจะมีชีวิตที่ดีกว่าเดิมไม่ว่าจะเป็นการที่กะเทยอยากทำนมเพื่อมีผัว – การฝันจะเป็นนักร้อง – การฝันที่จะมีร้านมือถือเป็นของตัวเอง หรือแม้กระทั่งคนท้องถิ่น (คนไทย) ที่อยากจะหนีตามคนรักไปอยู่อย่างสงบ การทำธุรกิจผิดกฎหมายเพื่อแลกกับความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น มันได้ช่วยสะท้อนให้เราเห็นสภาพสังคม “ปากกัดตีนถีบ” ของชนกลุ่มน้อยในสังคมไทยได้น่าสนใจประมาณหนึ่งเลยทีเดียว

ตัวผู้กำกับอย่างภณธฤต โชติกฤษฎาโสภณ หลังจากที่เคยฝากผลงานการกำกับหนังมาแล้วในตายโหงตายเฮี้ยน ตอนซ่องผี “ท่าล้อซอย 9” ก่อนหน้านี้เขาทำงานในสายอาร์ตไดเร็คเตอร์มาก่อน ดังนั้นทักษะในการใช้ประโยชน์จากฉากหลังและพร็อพของเรื่องโดยเฉพาะ “เรือ” ที่เป็นฉากหลังของหนังทั้งเรื่องได้อย่างคุ้มค่า

แม้ว่ามอญซ่อนผีจะไม่ใช่หนังไทยที่ดีมาก แต่ถ้าหากเอาไปเปรียบเทียบกับหนังไทยอีกหลายเรื่องในปีนี้ “มอญซ่อนผี” เป็นงานที่เนี้ยบกว่า มีความสนุกแบบไม่หยาบโลน มีทีมนักแสดงที่เล่นกันได้เข้าขา แม้ว่าจะมีข้อบกพร่องที่เราไม่อาจจะปฏิเสธ แต่มันก็ไม่ใช่หนังที่ควรจะโดนตราหน้าว่าเป็นหนังที่ย่ำแย่เลยแม้แต่น้อย

@พริตตี้ปลาสลิด

3 คะแนนจาก 5 คะแนน

วิจารณ์หนัง มอญซ่อนผี 3 มอญหนีผีบนเรือ

อัลบั้มภาพทั้งหมด วิจารณ์หนัง มอญซ่อนผี 3 มอญหนีผีบนเรือ