ฤา

ฤา

ฤา

• [รือ] เป็นสระสันสกฤต ในไวยากรณ์ไทยนับเป็น สระเสียงยาว ใช้เขียนโดยลำพัง ไม่มีประสมกับพยัญชนะอื่น
• ใช้ในความหมายว่า หรือ, อะไร, ไม่ใช่, เช่น มีฤา คือ มีหรือ, บัดนี้ใช้เฉพาะในกาพย์กลอนเท่านั้น.