เกิดใหม่ชาตินี้จะแก้แค้นให้สาสม: ตอนที่ 5 ตามหาศพเธอให้เจอก็แล้วกัน ตอนที่ 5
ลุครับไม่ได้ที่ฉันอาจจะเป็นอะไรไป เขาปิดประตูรถอย่างแรงด้วยความหงุดหงิด แล้วก็โทรหาฉันอีกครั้ง แต่ก็ได้ยินแค่เสียงตอบรับอัตโนมัติว่าโทรศัพท์ปิดเครื่องอยู่
เขาเปิดแชท
สิ่งแรกที่เห็นคือแชทของแอนนาที่ปักหมุดไว้ เขาใส่รูปหัวใจไว้ข้างๆ ชื่อของเธอในรายชื่อ
เมื่อก่อน โปรไฟล์ของฉันถูกปักหมุดไว้ที่หน้าแรกของรายชื่อเขา
สองปีก่อน ฉันเพิ่งจะรู้ว่ามันถูกแทนที่ด้วยของแชทแอนนา
ชื่อของเธอในรายชื่อเขาเคยเป็น "แอนนา ตัวน่ารำคาญ" แต่ต่อมาก็เปลี่ยนเป็น "แอนนา"
ตอนที่ฉันถามเขาเรื่องปักหมุดแชท เขาก็มีท่าทางรู้สึกผิด แล้วก็หาข้ออ้างมากมาย แถมยังหาว่าฉันใจแคบอีก
สามปีก่อนตอนที่แอนนากลับไปอยู่ที่บ้านแซนเดอร์ เธอก็เริ่มกลั่นแกล้งฉันสารพัด
ด้วยฝีมือการแสดงของเธอทำให้พ่อแม่และพี่ชายมองว่าฉันเป็นคนไม่ดี และเกลียดฉันเข้าไส้
ฉันหวังว่าลุคจะแตกต่างออกไป พวกเราเติบโตมาด้วยกัน เขารู้จักฉันดี
แต่เขาก็เปลี่ยนไปเหมือนกัน
ตอนนี้เขามองฉันด้วยสายตาดูถูกเหมือนกับคนอื่นๆ
มีสัญญาณเตือนมากมาย แต่ฉันกลับมองไม่เห็น ลุคเปลี่ยนใจไปแล้ว แต่ฉันกลับยึดติดกับอดีต
ลุคเลื่อนดูรายชื่อ มีข้อความจากเพื่อนและญาติมากมายหลังจากงานแต่ง กว่าจะหาโปรไฟล์ของฉันเจอก็ใช้เวลานาน
เขาเปิดดูก็เห็นข้อความสุดท้ายของฉันพร้อมกับโลเคชั่น
"ลุค เราต้องคุยกัน"
ลุคจ้องมองข้อความนั้นนานมาก
ในที่สุดเขาก็กดส่งข้อความเสียง "โคลอี้ เธออยู่ไหน"
"ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าเล่นแบบนี้ พวกเราแต่งงานกันแล้ว ทำไมถึงไปหาเรื่องแอนนา รู้ไหมว่าเมื่อวานเธอเสียใจแค่ไหน"
"ถ้าเธอกลับมาตอนนี้ ฉันจะลืมเรื่องเมื่อคืน"
ส่งข้อความเสร็จเขาก็โยนโทรศัพท์ทิ้ง รอยมองลุคที่เหนื่อยล้าและกังวลจากกระจกมองหลังก็พูดเบาๆ
"คุณโบลตัน คุณโคลอี้เป็นคนมีเหตุผลนะครับ แม้แต่ตอนที่คุณทิ้งเธอไปกลางงานแต่ง เธอก็ไม่ได้สติแตก ผมว่าเธอคงไม่เล่นอะไรแบบนี้หรอก พวกเราไปหาเธอดีไหมครับ"
"นายนี่รู้จักเธอดีจังนะ"
"เปล่าครับคุณโบลตัน ผมแค่คิดว่าเธอคงจะเจอเรื่องไม่ดีเข้า"
"เรื่องไม่ดีงั้นเหรอ" ลุคแค่นเสียงหัวเราะ
"เธอชอบเล่นใหญ่เพื่อเรียกร้องความสนใจ ก็ได้ ถ้านายว่างมากก็ส่งคนไปที่ชายฝั่งซิลเวอร์ ตามหาศพเธอให้เจอก็แล้วกัน"
พอใครบางคนเริ่มเกลียดเรา มันก็ไม่จำเป็นไปถามหาเหตุผล เพราะทุกเหตุผลของพวกเขาล้วนถูกต้อง
ฉันรู้สึกได้มานานแล้วว่าลุคเปลี่ยนไป
เขาเคยเกลียดแอนนา แต่ต่อมากลับพูดถึงเธอไม่หยุด เห็นได้ชัดว่าเขาเปลี่ยนใจไปแล้ว
เขาจำสิ่งที่เธอชอบและไม่ชอบได้ เวลาไปไหนมาไหนก็ซื้อของฝากให้ทั้งฉันและแอนนา
หกเดือนก่อน ลุคไปทำงานต่างประเทศ
ตอนนั้นเกิดแผ่นดินไหวและดินถล่ม ฉันก็รีบจองตั๋วเครื่องบินจะไปหาเขา แต่แอนนากลับเอาพาสปอร์ตกับวีซ่าของฉันไปซ่อน
ฉันไปต่างประเทศไม่ได้ก็ได้แต่มองแอนนาที่ขึ้นเครื่องบินไปวันนั้น
ฉันเสี่ยงเดินทางข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกอย่างผิดกฎหมายจนเจอสึนามิระหว่างทาง ถ้าไม่ใช่เพราะคนใจดีช่วยไว้ ฉันคงตายไปแล้ว
ฉันรอดชีวิตกลับมา แอนนากลับกล่าวหาว่าฉันไปเที่ยวเล่น
ฉันพยายามจะอธิบายเรื่องพาสปอร์ต แต่แอนนากลับเอาพาสปอร์ตออกมาจากลิ้นชักต่อหน้าทุกคน ทำให้ฉันแก้ตัวไม่ได้
ลุคไม่ฟังคำอธิบายของฉัน แถมยังพูดไม่ดีกับฉันอีก
ฉันเห็นว่าเขาเปลี่ยนไปแล้วก็เลยตัดสินใจยุติความสัมพันธ์
"ลุค เราเลิกหมั้นกันเถอะ"
"เธอพูดอะไรของเธอ" เขาขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ
ฉันตอบอย่างใจเย็น "ฉันพยายามรักษาความสัมพันธ์นี้อย่างเต็มที่แล้ว ฉันไม่อยากให้พวกเรากลายเป็นคนแปลกหน้า เราเลิกกันตอนที่ยังรู้สึกดีต่อกันดีกว่า"
ลุคเห็นฉันเอาจริงก็มีสีหน้าตื่นตระหนก
ตั้งแต่นั้นมาเขาก็สัญญาว่าจะรักษาระยะห่างกับแอนนา
เขาซื้อของขวัญแพงๆ ให้ฉัน จัดงานขอแต่งงานที่โรแมนติก แล้วก็เริ่มเตรียมงานแต่งงาน
ฉันคิดว่าพวกเราจะมีความสุขแบบนี้ตลอดไป
สามเดือนก่อน หลังจากดื่มกัน พวกเราก็มีอะไรกัน และฉันก็ตั้งครรภ์ ฉันตื่นเต้นมากที่จะบอกข่าวดีนี้กับเขา
แต่แอนนากลับแกล้งตกบันได ตอนนั้นลุครีบวิ่งเข้าไปอุ้มเธอด้วยความโกรธ พอฉันจะอธิบายเ ขาก็ผลักฉันลงบนพื้นอย่างแรง
ตอนนั้นฉันถึงได้รู้ว่าความหวานที่ผ่านมาเป็นแค่ภาพลวงตา
มันพังทลายลงอย่างง่ายดาย
ที่แท้ ต่อให้มีหลักฐานแค่ไหน เขาก็เชื่อแอนนา
ตอนที่ฉันโดนผลักลงบนพื้นก็ปวดท้องมากจนเป็นลม หมอบอกฉันว่าเด็กไม่ปลอดภัย และต้องนอนโรงพยาบาลหลายวัน
รอย แคร์โรล ผู้ช่วยของเขา บอกฉันว่าลุคกำลังทำโครงการใหญ่ แม้จะรู้ว่าฉันนอนโรงพยาบาลก็ไม่มาเยี่ยม
แต่ตอนนั้นฉันไม่ได้สนใจเขาแล้ว ฉันสนใจแค่ลูก ฉันต้องปกป้องลูกให้ปลอดภัย
แต่แอนนากลับมาที่โรงพยาบาล แล้วเล่าอย่างละเอียดว่าลุคกอดจูบและลวนลามเธอ...
ฉันรู้สึกปวดท้อง และเห็นมีน้ำไหลออกมา
ฉันไม่มีแรงกดปุ่มเรียกพยาบาล จึงได้แต่ตะโกนเรียกหมอ
ฉันลุกออกจากเตียงอย่างยากลำบาก ต่อให้ต้องเลิกกับลุค ฉันก็ต้องปกป้องลูกไว้ให้ได้
เมื่อฉันลุกขึ้นก็เห็นเลือดที่เตียง
ความเจ็บปวดนี้ทำให้ฉันเหงื่อตก ฉันเดินไปที่ประตูอย่างยากลำบาก
เลือดยังคงไหลเปื้อนพื้น
ฉันสนใจแค่ลูก ลูกของฉัน...
ทุกอย่างดับวูบ และฉันก็สลบไป