รักจากใจเจ้านายจอมโหด(จบ): ตอนที่ 11 ครั้งหน้าจะไม่ทำให้เจ็บอีก ตอนที่ 11

ตอนที่คิดว่าไมเคิลจะปล่อยเกาะฉันซะแล้ว เขากลับเข้ามาโอบเอวและยิ้มให้น้อยๆ

“ขอโทษที คืนนั้นผมรุนแรงไปหน่อย ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นหรือยัง”

ตัณหาราคะฉายอยู่เต็มใบหน้าและเสียงฟังดูอ่อนโยนจนฉันแทบละลาย

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าฉันใจลอยไม่อยู่กับเนื้อกับตัวไปครู่หนึ่งตอนที่เห็นความอ่อนโยนบนใบหน้าของหนุ่มหน้าตาดี

แต่เมื่อนึกถึงความหมายที่เขาพูดฉันหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาทันที

ให้ตายเถอะ พูดตรงขนาดนั้นได้ยังไง

“เอ่อ...อ่า ดีขึ้นมากแล้วค่ะ”

ฉันหัวเราะเบาๆ อย่างเขินอาย ดวงตาเขาฉายความรู้สึกลึกซึ้งมากจนฉันไม่กล้ามองอีกเลย

“ครั้งหน้าผมจะระวังไม่ทำคุณเจ็บอีก”

เขาเอื้อมมือจับผมฉันไปทัดหูและมองมาด้วยสายตาอ่อนโยนที่สุดในโลก

ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมสัมผัสของเขาถึงทำให้ฉันใจสั่นและหน้าแดง

ฮะ เมื่อกี้เขาพูดอะไรนะ ครั้งหน้าเหรอ มันจะไม่มีครั้งหน้าเข้าใจมั้ย ฉันให้ครั้งแรกกับคุณไปแล้วยังมีหน้าจะมาพูดถึงครั้งหน้าอีกเหรอ

ฉันสาปแช่งเขาอยู่ในใจแต่ต้องเสแสร้งยิ้มระรื่นมีความสุขต่อหน้าจัสตินและมาเบล

ในเวลานั้นฉันเห็นสีหน้าของจัสตินเปลี่ยนไปชัดเจน ดวงตาแทบลุกเป็นไฟด้วยความโกรธตอนที่จ้องมา

แต่มาเบลสงสัย เธอไม่เชื่อภาพที่เห็นว่าฉันอยู่ในอ้อมแขนไมเคิล

“แอนนา การ์เซีย เธอกำลังจะบอกว่าเขาเป็นผู้ชายของเธองั้นเหรอ”

ไมเคิลนั้นดีกว่าจัสตินมากไม่ว่าจะเป็นฐานะการเงินและรูปร่างหน้าตา แม้ว่ามาเบลจะไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร แต่แค่รัศมีที่ออกมาจากตัวก็บอกได้ว่าเขาอยู่คนละชั้นกับจัสติน

"ทำไม เสียใจมากเหรอที่ไปอ่อยเหยื่อจัสตินแทนที่จะเป็นเขา”

ฉันทำหน้าเยาะเย้ยและมองเธออย่างเย็นชา

สีหน้าของจัสตินเปลี่ยนไปแต่เขากลับเดินมาหา

"คุณชอว์” เขาทักทายอย่างสุภาพ

“ไม่ทราบว่าเอะอะโวยวายกันเรื่องอะไร คุณเซนาคิส” ไมเคิลเหลือบมองและถามอย่างใจเย็น

จัสตินหันมามองฉันแต่สีหน้าดูเคอะเขินเมื่อได้ยินไมเคิลถาม ดูเหมือนไม่แน่ใจว่าจะตอบยังไงดี

ตอนนี้ฉันอยู่ในอ้อมแขนของไมเคิล แม้จะไม่รู้ว่าจัสตินรู้สึกยังไงแต่ฉันสะใจ

“ม-ไม่มีอะไรมากครับ มันเป็นเรื่องส่วนตัว ว่าแต่ทำไมวันนี้คุณมาเที่ยวห้างได้ล่ะคุณชอว์”

อาจเป็นเพราะรู้สึกประหม่าเมื่ออยู่ต่อหน้าไมเคิล จัสตินเปลี่ยนเรื่องทันที

“คุณรู้จักผู้ชายคนนี้ใช่ไหม จัสติน เขาเป็นแฟนแอนนาจริงเหรอ”

มาเบลเป็นคนที่ภาคภูมิใจในตัวเองมาตลอดจึงรู้สึกผิดหวังเมื่อเห็นจัสตินโค้งคำนับให้ เธอสาวเท้ายาวๆ เข้ามาทันที

“คุณเป็นอะไรไป ไม่มีทางที่เขาจะเป็นแฟนเธอ ฉันไม่เคยได้ยินเธอพูดถึงเขาด้วยซ้ำ” เธอพูดต่อ

เธอชี้ไปที่ไมเคิลก่อนจะจ้องมาที่ฉัน หน้าตาบูดบี้งด้วยความอิจฉา

ไม่เพียงหน้าตาดีกว่าจัสตินเท่านั้นแต่ไมเคิลยังมีรังสีที่เหนือชั้นกว่าอีกด้วย เป็นธรรมดาที่เธอจะไม่พอใจที่เห็นว่าเขาเป็นผู้ชายของฉัน

“พอได้แล้วมาเบล”

จัสตินขมวดคิ้วจนเป็นปมและดึงแขนเธอออกมา