ผมนี่แหละเจ้าแห่งฟาร์มปลา ตอนที่ 46

บทที่ 48 ค่ำคืนในโทรอนโต

โทรอนโตเป็นนครเอกของรัฐออนแทรีโอ และยังเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในแคนาดาอีกด้วย มันเป็นเมืองที่เป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ ยิ่งกว่าเมืองหลวงของประเทศแคนาดาอย่างเมืองออตตาวาเสียอีก

หลังจากออกมาจากที่พัก ฉินสือโอวได้จ้างรถแท็กซี่ไว้หนึ่งคัน หนึ่งคืนคิดเป็นราคาแปดร้อยดอลลาร์ ก็นับว่าไม่ได้แพงเท่าไร

“พวกคุณอยากจะไปดูอะไรล่ะ?”คนขับรถแท็กซี่เป็นชาวอารยันไว้หนวดเคราท่าทางกระตือรือร้น “ถ้าพวกคุณอยากหาอะไรทาน ผมแนะนำให้พวกคุณไปที่ กรีกทาวน์ แน่นอนว่า ที่ไชน่าทาวน์ก็เยี่ยมยอดเช่นกัน แต่ถ้าหากว่าอยากจะชื่นชมวิวตอนกลางคืน ก็ต้องไปนั่งรถบัสโทรอนโต ฮิปโป ทัวร์ส หรือถ้าจะไปเดินเล่นก็ต้องที่ถนนควีนสตรีทเวสต์

วินนี่ตอบว่า “พาพวกเราไปที่แอร์ แคนาดา เซนเตอร์ แล้วกันค่ะ ฉันรู้มาว่าวันนี้มีการแข่งขันบาสเกตบอล NBA ทีมโทรอนโตแร็ปเตอร์แข่งกับทีมโกลเด้นท์ สเตท วอร์ริเออร์ส”

คนขับแท็กซี่ไว้หนวดเครากะพริบตาแล้วพูดขึ้นว่า “จ้างแท็กซี่เพื่อไปดูการแข่งขันบาสเกตบอลนี่น่ะเหรอ? พูดกันตามจริง พวกคุณนี่นับว่ามีความคิดสร้างสรรค์มากเลยนะ”

พูดจบเขาก็เข้าเกียร์เหยียบคันเร่งออกรถ มองจากกระจกมองหลังเห็นสัญลักษณ์บาสเกตบอลบนเสื้อคลุมของฉินสือโอว คนขับรถก็หัวเราะออกมา “พ่อหนุ่ม แฟนของคุณเยี่ยมยอดมาก ทั้งสวยทั้งเอาใจใส่ คงเป็นคุณที่อยากดูบาสมากกว่า ใช่ไหม?”

เสื้อคลุมที่ฉินสือโอวใส่คือเสื้อทีเชิ้ต NBA แขนยาว เห็นได้ชัดว่าวินนี่สังเกตเห็นจุดนี้ จึงตั้งใจที่จะไปดูการแข่งขันบาสเกตบอลด้วยกัน

นี่ทำให้เขาค่อนข้างรู้สึกผิด ความจริงแล้ว เขายังไม่เคยดูการแข่งขันบาสเกตบอลNBA แบบสดๆในสนามมาก่อน จึงเฝ้ารอโอกาสนี้ แต่ทว่าเขากลับไม่อยากให้วินนี่ต้องทำสิ่งที่ไม่อยากทำเพราะเขา จึงพูดขึ้นว่า “ไม่ต้องหรอกครับ วินนี่ พวกเราไปเที่ยวตลาดกลางคืนกันเถอะครับ”

วินนี่ถามกลับ “คุณไม่ชอบ NBA เหรอคะ? ที่จริง ฉันชอบมากเลยล่ะ แถมสมัยมัธยมปลายฉันก็เคยอยู่ในทีมบาสเกตบอลหญิงด้วยนะ”

เมื่อพูดมาขนาดนี้แล้ว ฉินสือโอวจะยังปฏิเสธได้อีกหรือ?

NBA เป็นเหมือนที่เหมือนสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับคนที่รักกีฬาบาสเกตบอลทุกคน โดยเฉพาะในปี 2002 ที่เหยาหมิง ผู้ซึ่งมีความสามารถโดดเด่นได้เข้าไปอยู่ในทีมฮิวสตัน รอกเก็ตส์ ก็ยิ่งปลูกฝังแฟนกีฬาบาสเกตบอลในเมืองจีนให้มีจำนวนเพิ่มมากขึ้น

ตอนที่ฉินสือโอวกำลังเรียนอยู่ในชั้นมัธยมปลาย เหยาหมิงกำลังมีอิทธิพลอย่างมากใน NBA นั่นเป็นช่วงที่ NBA โด่งดังที่สุดในจีน เขากับเพื่อนร่วมชั้นชื่นชอบนักกีฬาบาสเกตบอลชื่อดังอย่าง ไอเวอร์สัน คาร์เตอร์ โคบี แม็คเกรดี และโอนีล เป็นอย่างมาก

ในตอนนั้น เวลาที่พวกเขาคุยกันเรื่อง NBA สิ่งที่ปรารถนามากที่สุดก็คือการที่ได้ไปชมการแข่งขันในสถานที่แข่งขันจริง คราวนี้โอกาสมาหาเขาแล้ว

สนามเจ้าภาพของทีมแร็ปเตอร์อยู่ที่โทรอนโต แอร์ แคนาดา เซนเตอร์ ตั้งอยู่ที่บริเวณชานเมือง ตอนที่รถขับมาถึงก็เป็นเวลาหนึ่งทุ่มแล้ว อีกทั้งตอนทุุ่มครึ่งการแข่งขันก็จะเริ่มแล้วด้วย

ฉินสือโอวต้องการที่จะซื้อตั๋ว วินนี่ยิ้มทะเล้นออกมา เธอโบกโทรศัพท์มือถือไปมา “คุณลุงคะ คุณล้าหลังเกินไปแล้ว ยุคนี้มันเป็นยุคของอินเทอร์เน็ตแล้วนะคะ ซื้อตั๋วจากอินเทอร์เน็ตทั้งถูกกว่าแล้วก็สะดวกกว่าด้วย จะต้องไปต่อแถวซื้อตั๋วทำไมกัน?”

ตั๋วเข้าชมของ NBA ราคาไม่ได้ถูกเลย ตั๋วที่วินนี่ซื้อคือที่นั่งแถวหน้า ตรงแถวที่สอง เป็นที่ที่อยู่ใกล้กับสนามบาสมากๆแล้ว ฉินสือโอวเดาว่าตั๋วหนึ่งใบน่าจะมีราคามากกว่าหนึ่งพันดอลลาร์แคนาดา

เวลาทุ่มครึ่ง การแข่งขันบาสเกตบอลได้เริ่มขึ้นแล้ว ตอนนี้ทีมโกลเด้นท์ สเตท วอร์ริเออร์ส ซึ่งเป็นหนึ่งในทีมบาสเกตบอลที่กำลังมีอิทธิพลมากที่สุดทีมหนึ่งในสมาคม ไพ่ตายของพวกเขาคือผู้เล่นตำแหน่งพอยต์การ์ด สตีเฟน เคอร์รี่ ส่วนทีมโทรอนโตแร็ปเตอร์นั้นเป็นทีมที่มีอัตราการชนะสูงที่สุดในตอนนี้ มีพละกำลังแท้จริงที่แข็งแรงมาก

NBAแบ่งได้สองฝั่งคือฝั่งตะวันตกและฝั่งตะวันออก ทั้งสองฝั่งมีทีมบาสเกตบอลอยู่สิบห้าทีม ในบรรดาทีมเหล่านั้น ทีมโกลเด้นท์ สเตท วอร์ริเออร์สเป็นทีมที่มีคะแนนการแข่งขันดีที่ดีที่สุดในฝั่งตะวันตก ส่วนในฝั่งตะวันออกก็มีโทรอนโตแร็ปเตอร์เป็นทีมที่มีคะแนนดีที่สุด ดังนั้นจึงทำให้การแข่งขันครั้งนี้เป็นการแข่งขันที่ดุเดือดอย่างมาก

สนามโทรอนโต แอร์ แคนาดา เซนเตอร์ มีที่นั่งจำนวนสองหมื่นสองพันที่นั่ง ข้างบนมีจำนวนผู้เข้าชมอยู่หลายอัตรา แต่ทว่าที่นั่งสี่ห้าแถวด้านหน้าก็ยังคงว่างอยู่ คาดว่าสำหรับแฟนบาสเกตบอลชาวโทรอนโตแล้ว การจ่ายเงินกว่าพันดอลลาร์เพื่อซื้อตั๋วเข้าชมการแข่งขันครั้งเดียว คงจะเป็นภาระไม่น้อยเลย

บรรยากาศของกีฬาในแคนาดาก็เหมือนทั่วๆไป แต่บรรยากาศของบาสเกตบอลนั้นไม่ดีเป็นอย่างยิ่ง คนที่นี่ชื่นชอบกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งกับเบสบอลมากกว่า

ฉินสือโอวเป็นแฟนพันธุ์แท้ของนักบาสเกตบอลชื่อดัง แรกเริ่มเขากำลังนั่งคุยกับวินนี่อยู่ แต่เมื่อนักกีฬาเข้าสู่สนาม ความสนใจทั้งหมดจึงถูกดึงไป

บรรยากาศของการชมการแข่งขันในสนามจริงกับการดูผ่านทีวีนั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน โดยเฉพาะเมื่ออยู่ใกล้กับสนามเพียงเท่านี้ ฉินสือโอวรู้สึกราวกับว่าตัวเขาเองก็ได้เข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ด้วย

NBAเป็นที่เลื่องลือว่าเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดที่สุดของการแข่งขันบาสเกตบอล จุดนี้ต้องเป็นการรับชมในสนามแข่งขันเท่านั้นถึงจะสามารถเข้าใจได้อย่างลึกซึ้ง จังหวะของการแข่งขันเป็นไปอย่างรวดเร็ว โลว์รีพอยต์การ์ดของทีมโทรอนโตแร็ปเตอร์และเคอร์รี่พอยต์การ์ดของทีมโกลเด้นท์ สเตท วอร์ริเออร์ส คนหนึ่งมีความรู้พื้นฐานที่แข็งแรง อีกคนเป็นอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ นำทีมบาสเกตบอลเข้าโจมตีอย่างรวดเร็วและปกป้องทีมอย่างแข็งแกร่ง เข้าโรมรันกันอย่างดุเดือด

ทั้งสองทีมสลับกันเสมอและสลับกันขึ้นนำ วินนี่กำมือถามอย่างตื่นเต้นว่า “ฉิน คุณเชียร์ทีมไหนคะ?”

ฉินสีโอวชอบเคอร์รี่มาก ตอนยังอยู่ที่จีนเขาเชียร์ทีมโกลเด้นท์ สเตท วอร์ริเออร์ส ทว่าตอนนี้เขาเปลี่ยนสัญชาติแล้ว ถึงเขาจะไม่ได้ถือว่าตัวเองเป็นคนแคนาดา แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไม ตอนที่กำลังเชียร์ทีมบาสเกตบอล เขาถึงได้เลือกเชียร์ทีมโทรอนโตแร็ปเตอร์อย่างแน่วแน่

สนามเจ้าถิ่นของทีมโทรอนโตแร็ปเตอร์อยู่ที่โทรอนโต จึงถือว่าเป็นทีมบาสของประเทศแคนาดา ส่วนสนามเจ้าถิ่นของทีมโกลเด้นท์ สเตท วอร์ริเออร์สอยู่ที่แคลิฟอร์เนีย เป็นทีมของอเมริกา

“ทีมโทรอนโตแร็ปเตอร์ครับ ผมชอบความสามัคคีและความไม่เห็นแก่ตัวของพวกเขามาก การทำงานเป็นทีมถึงจะเป็นความหมายที่แท้จริงของกีฬาบาสเกตบอล”ฉินสือโอวตอบไปอย่างทึ่มๆ

“ฉันชอบทีมโกลเด้นท์ สเตท วอร์ริเออร์สค่ะ” วินนี่กะพริบตาอย่าซุกซน เธอเอียงหัวเล็กน้อยจ้องมองไปที่ฉินสือโอว ใบหน้างดงามประดับด้วยรอยยิ้ม

“ทำไมล่ะครับ?” ฉินสือโอวมองใบหน้ายิ้มแย้มของวินนี่ หัวใจเกือบจะกระตุก การแข่งขันน่าชมขนาดนั้น แต่เขากลับพบว่าตนเองไม่สามารถกลับไปสนใจได้อีกแล้ว

เพื่อปิดบังอาการนี้ ฉินสือโอวจึงรีบยัดป๊อปคอร์นเข้าปาก แต่ปรากฏว่าบนป๊อปคอร์นมีน้ำเชื่อมมากเกินไป จึงทำให้มันติดอยู่ที่มุมปากของเขา วินนี่ยิ้มพร้อมทั้งนำทิชชูเปียกออกมาช่วยเขาเช็ดมันออก

ช่างกล้องที่รับหน้าที่ถ่ายทอดสดการแข่งขัน ได้ถ่ายภาพบรรยากาศของผู้ชมในสนามเอาไว้อย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในช่วงการหยุดพักชั่วคราว การรวบรวมภาพบรรยากาศการแข่งขันมีหลักการอยู่อย่างหนึ่ง คือการถ่ายภาพผู้ชมสาวสวยให้ออกกล้องบ่อยๆ

ไม่ต้องสงสัยเลย วินนี่ก็เป็นหนึ่งในสาวสวยเหล่านั้น ดังนั้นเธอจึงกลายเป็นจุดสำคัญของการถ่ายภาพบรรยากาศในหลายๆครั้ง

ช่างพอดิบพอดีเหลือเกิน ตอนที่วินนี่กำลังช่วยฉินสือโอวเช็ดมุมปาก ก็เป็นช่วงที่กำลังถูกถ่ายทอดอยู่พอดี

ที่บังเอิญกว่านั้นก็คือ ฉินสือโอวมีพวกรุ่นพี่ที่ชอบบาสเกตบอลอยู่หลายคน พวกเขาต่างก็ไม่เคยพลาดการถ่ายทอดสดสนามนี้เลยสักครั้ง

เมื่อชมการแข่งขันเสร็จแล้ว พอฉินสือโอวเดินออกมาก็ได้รับสายโทรศัพท์จากแฟนพันธุ์แท้NBA ด้วยกันอย่างหัวหน้าห้องจงต้าจวิ้น “ฉินโซ่ว วันนี้นายได้ไปดูการแข่งขันของทีมโทรอนโตแร็ปเตอร์กับทีมโกลเด้นท์ สเตท วอร์ริเออร์สไหม?”

ฉินสือโอวตอบไปอย่างงงๆว่า “นายบำเพ็ญตนจนมองเห็นได้ไกลเกินพันลี้แล้วเหรอ?”

“พันลี้อะไรกันล่ะ เมียฉันนั่งดูถ่ายทอดสดอยู่หรอก นี่ไม่ใช่เรื่องสำคัญ ฉันจะถามนายว่า สาวสวยที่อยู่กับนายคนนั้นคือใคร? แถมเธอยังช่วยนายเช็ดปากอีก ฉันนี่อึ้งไปเลย สวยเกินไปจริงๆ!”จงต้าจวิ้นอีกนิดก็จะน้ำลายไหลออกมาแล้ว

การแข่งขันของNBA หนึ่งครั้งใช้เวลาราวๆสามสี่ชั่วโมง เมื่อดูบาสเสร็จก็เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าแล้ว ฉินสือโอวกับวินนี่จึงไปทานอาหารเย็นกันก่อน สถานที่ที่พวกเขาเลือกไปคือกรีกทาวน์

กรีกทาวน์อยู่บริเวณตอนล่างของเมือง ทางฝั่งตะวันออก จุดศูนย์กลางตั้งอยู่ที่ถนนแดนโฟร์ท ลุงหนวดคนขับรถแนะนำให้พวกเขาฟังว่า ในเดือนสิงหาคมของทุกปีที่นี่จะมีงานเทศกาลอาหารอร่อยแดนโฟร์ท ทุกครั้งที่เวลานั้นมาถึง ซุ้มขายอาหารกรีกจะถูกจัดขึ้นเรียงรายกัน

ถนนแดนโฟร์ททั้งสายจะตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของอาหาร แม้ว่าจะเป็นเวลาเที่ยงคืนแล้วก็ตาม

ฉินสือโอวกับวินนี่นั่งลง ณ ร้านอาหารแห่งหนึ่ง พวกเขาชิมเนื้อลาย่างที่เป็นตัวแทนของอาหารกรีกก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นจึงดื่มด่ำกับเมนูหลักของอาหารกรีกจานอื่นๆ เพิ่มด้วยกุ้ง ปลาหมึกยักษ์ ปูและอาหารทะเลเมดิเตอร์เรเนียนจานต่างๆ

ท่ามกลางบรรดาอาหารเหล่านี้ มีเมนูหนึ่งที่นำวานิลลามาย่างกับปลาหมึกยักษ์รสชาติดีมาก ทานคู่กับสลัดผลไม้ รสชาติยอดเยี่ยมมาก

รสชาติสดใหม่ของปลาหมึกยักษ์ ความหอมนุ่มของวานิลลา ความหวานของผลไม้ ความหอมของน้ำสลัด เมื่อรสชาติเหล่านี้ผสมผสานเข้าด้วยกัน ก็สามารถเอาชนะปุ่มสัมผัสรสชาติของคนได้

เมื่อทานข้าวเสร็จ ทั้งสองคนก็ไปเดินต่อที่ถนนบรอดเวย์ วินนี่เคยเรียนอยู่ที่โตรอนโต เพราะฉะนั้นจึงคุ้นเคยกับที่นี่ เธอจึงเป็นไกด์ให้กับทริปนี้

ถนนบรอดเวย์ตั้งอยู่บนถนนใหญ่คิงสตรีท ทั้งสองฝั่งของถนนเส้นนี้คือโรงละครที่มีชื่อเสียงที่สุดทั้งสองแห่งของแคนาดา ได้แก่ โรงละครรอยัลอเล็กซานดร้าและโรงละครพรินซ์เซสออฟเวลส์

โรงละครทั้งสองแห่งมีแสงไฟส่องสว่างโชติช่วง ไฟบนถนนส่องสว่าง เป็นจุดชมวิวยามค่ำคืนที่สวยที่สุดในโทรอนโต

บนถนนคิงสตรีท นอกจากจะมีโรงละครหลายแห่งแล้ว บาร์เหล้าและไนต์คลับก็มีมากเช่นกัน เพียงแต่ทั้งสองคนต่างก็ไม่ได้มีความสนใจที่จะเที่ยวบาร์เหล้า จึงเดินเล่นบนถนนด้วยกันไปเรื่อยๆ

เดินเล่นบนถนนบรอดเวย์เสร็จ ก็เป็นเวลาดึกแล้ว แม้ว่าฉินสือโอวจะยังอยากอยู่กับวินนี่ แต่ก็ยังมีเวลาเหลือเวลาอีกตั้งครึ่งเดือน เข้าจึงเลือกใช้เหตุผลตัดสินใจที่จะพาเธอกลับไปส่งที่โรงแรม

“พรุ่งนี้จะไปไหนกันดี?” วินนี่ถามขึ้นมา “คุณชอบศิลปะไหมคะ? ที่เอแจ็กซ์มีการชุมนุมของศิลปินหลายคนเลย หรือจะไปแถวทะเลสาบดี? ที่นั่นอยู่ใกล้กับทะเลสาบออนแทรีโอ เป็นสถานที่พักฟื้นร่างกายที่เยี่ยมยอดมากเลย”

ฉินสือโอวตอบเธอไปว่า “พรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกทีดีไหมครับ?”

วินนี่จึงต้องอธิบายให้เขาได้เข้าใจ “ต้องมีการวางแผนนะคะ ฉันมีเวลาหยุดพักแค่ครึ่งเดือนเท่านั้น เลยอยากจะใช้มันให้เต็มที่สักหน่อย”

ฉินสือโอวหัวเราะออกมานิดๆ เขาคิดแล้วคิดอีก จึงรวบรวมความกล้าตอบเธอไปว่า “วินนี่ ความจริงแล้วขอเพียงแค่มีคุณอยู่ด้วย ไม่ว่าจะเดินไปที่ไหนผมก็รู้สึกว่ามันเยี่ยมยอดทั้งนั้น”

นี่นับว่าเป็นการสารภาพรักครั้งแรกในชีวิตของสุภาพบุรุษฉินเลยก็ว่าได้ แน่นอนว่าการส่งจดหมายรักสมัยที่ยังเรียนอยู่ให้รุ่นพี่ดาวมหาลัยนั้นย่อมไม่นับว่าเป็นการสารภาพรัก ถึงอย่างไรนั่นไม่ใช่การสารภาพรักต่อหน้า

ตามที่ฉินสือโอวได้คิดไว้นั้น หลังจากที่ฉินสือโอวสารภาพรักแล้วเขาจะลองจ้องมองวินนี่ด้วยความรู้สึกลึกซึ้ง ไม่ว่าเขาจะสมหวังหรือไม่ก็ตาม หนุ่มสาวต่างเชื้อชาติคบหากันล้วนแต่ต้องใช้ความกล้าหาญ และเปิดเผยตรงไปตรงมา

.............................................................