จุติใหม่ไปเป็นตัวเอกในนิยาย: ตอนที่ 6 ตอนที่ 6
ความรักของฮูหยินและนายท่านลึกล้ำดั่งมหาสมุทร เรื่องน่าเสียดายเพียงอย่างเดียวก็คือลูกชายทั้งสามไม่มีใครเอาถ่านเลย
รอยยิ้มที่มุมปากของสวี่ซื่อระคนไปด้วยความขื่นขม
อิ้งเสวี่ยถลึงตาใส่เจวี๋ยซย่า ไม่เห็นหรืออย่างไรว่าฮูหยินนั่งรอนายท่านอยู่ทั้งวัน ฮูหยินกำลังเศร้าใจนะ
แต่ในขณะที่กำลังจะอ้าปากพูด กลับได้ยินเสียงรายงานจากประตูด้านนอก
“ฮูหยิน แม่นางเติงจือกลับมาแล้ว
สวี่ซื่อผุดนั่งตัวตรง
สีหน้าของเติงจือตึงเครียดดูย่ำแย่ นางเอ่ยขึ้นเสียงแข็ง “พวกเจ้าออกไปเฝ้าประตูไว้” สองสาวใช้จึงล่าถอยออกไป
ทันทีที่ประตูปิดลง สีหน้าของสวี่ซื่อก็หม่นหมองลงเช่นกัน
เติงจือคุกเข่าลงกับพื้นเสียงดัง ขอบตาแดงช้ำ ร่างกายสั่นเทา พลางพูดออกมาอย่างเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน “ฮูหยินคาดเดาได้แม่นยำจริงๆ ที่ตรอกชิงอวี่นั่น...” ดวงตาของเติงจือแดงก่ำ ภาพที่นางเห็นเกือบจะทำให้นางเป็นบ้า
“ตอนที่บ่าวไปถึง ประจวบพอดีกับนายท่านกำลังประคองผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งกายมิดชิดขึ้นรถม้า ยังมีทารกแรกเกิดอยู่ในอ้อมแขนด้วย”
เติงจือแทบจะร้องไห้ออกมาแล้ว
[โอ้ ดูเหมือนว่าที่ข้าไม่ตาย ยายแก่สองคนนั่นถูกจับได้ พวกเขากลัวจะมีอะไรผิดพลาด เลยย้ายที่หนีไปแล้ว...]
ประโยคนี้ นางกลับได้ยินชัดเจน
สวี่ซื่อสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามระงับความตื่นตระหนกในใจ
“เจ้าแน่ใจนะ ว่านั่นคือ...ท่านโหวจริงๆ” นางกัดฟันแน่น หนาซีดราวกับกระดาษขาว
เติงจือเช็ดน้ำตา “บ่าวได้ยินแม่นางคนนั้นเรียกเขาว่าท่านพี่ลู่”
“บ่าวแสร้งทำเป็นจะมาขอเช่าบ้าน คนแถวนั้นเล่าว่าพวกเขาอยู่ที่นี่มานานหลายปีแล้ว ตลอดมาใช้ชีวิตเหมือนคู่สามีภรรยา ทั้งสองคน...” เติงจือปาดน้ำตา
“ทั้งสองคนรักกันมาก ท่านโหวกังวลว่านางจะลำบาก ยังอุตส่าห์ซื้อของขวัญไปเยี่ยมเพื่อนบ้านแต่ละหลัง ขอให้ทุกคนเอื้ออารีต่อนาง ทุกคนประทับใจในตัวพวกเขามาก”
สวี่ซื่อรู้สึกประหนึ่งถูกควักหัวใจออกไปทั้งดวง
“ฮูหยิน...” เติงจืออดไม่ได้ที่จะเหลือบมองฮูหยิน ขนาดนางเองยังรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า แล้วฮูหยินล่ะ จะรู้สึกอย่างไร
[ท่านแม่คนจ๋วยของข้าไม่ร้องนะ อย่าเสียน้ำตาให้ผู้ชายชั่วๆ เลย ท่านแม่จ๋า...] เด็กน้อยทำปากจิ๊บจั๊บ ท่านแม่สวยขนาดนี้ ไอ้สารเลวนั่นตาบอดแท้ๆ
“แม่นางคนนั้นชื่อแซ่อะไรหรือ” สักพักใหญ่ สวี่ซื่อจึงค่อยๆ เอ่ยปากพูดขึ้น
แต่ในน้ำเสียง...ระคนไปด้วยความสิ้นหวัง
“บ่าวได้ยินมาว่านางแซ่เผย ปกติท่านโหวจะเรียกนางว่าเจียวเจียว คงจะเป็นชื่อเล่นของนางกระมัง”
ความหวังสุดท้ายในดวงตาของสวี่ซื่อได้พังทลายลงแล้ว
เจียวเจียว?
เทศกาลไหว้พระจันทร์เมื่อหลายปีก่อน ครอบครัวอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาจึงดื่มหนักไปหน่อย กลางดึกคืนนั้น ลู่หย่วนเจ๋อละเมอเรียกชื่อเจียวเจียวออกมา
สวี่ซื่อรู้สึกเพียงรสหวานของคาวเลือดในปาก ความรักและความไว้วางใจได้พังทลายลงในพริบตา
สวี่ซื่อเอนตัวพิงหัวเตียง น้ำตาไหลริน
ยังไม่ทันจะได้อาลัยอาวรณ์ เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กน้อยก็ดังขึ้นอีกครั้ง
[ท่านแม่ อย่าเพิ่งร้องไห้ ใต้ต้นไม้คอคดที่บ้านท่านตามีดวงชะตาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบันซ่อนอยู่...]
ลู่เจาเจาแค้นใจที่ตัวเองพูดไม่ได้ ตระกูลสวี่จะถูกเข้าค้นบ้าน พวกเขาจะพบสิ่งอวมงคลที่ใต้ต้นไม้คอคดต้นนั้น ท่านลุงใหญ่ยอมแบกรับความผิดนี้คนเดียวจึงถูกถูกตัดหัวประจาน
และนี่ คือจุดเริ่มต้นแห่งการล่มสลายของตระกูลสวี่
เมื่อได้ยินคำว่าดวงชะตา หัวใจของสวี่ซื่อแทบจะหล่นหายทันที
ในตอนนั้นที่ลู่หย่วนเจ๋อขอสวี่ซื่อแต่งงาน บิดาและพี่ชายต่างก็ไม่เห็นด้วย แต่นางกลับดื้อรั้น จึงได้เกิดการแต่งงานนี้ขึ้น
แต่หลายปีมานี้ เนื่องจากลู่หย่วนเจ๋อไม่ชอบ นางจึงจงใจเหินห่างจากครอบครัวเดิม
เพราะเกรงจะทำให้ลู่หย่วนเจ๋อไม่พอใจ