Black Peach Z เดิมพันรักสาวแฮกเกอร์: Chapter0001+0002 ตอนที่ 1

ตอนที่ 1 เมื่อราชินีชันสาวแฮกเกอร์แบลคพีชต้องกลายมาเป็นเด็กไฮสกูคูล!

“นายเป็นใคร”

หลังจากที่ได้ยินคำถามนี้ออกจากปากฟู่จิ่ว คนตรงหน้าก็พุ่งถลาออกไปนอกห้องราวกับถูกสายฟ้าฟาด ร้องตะโกนลั่นว่า “คุณหมอ คุณหมอคร้าบ! คุณชายของผมสมองเสื่อมไปแล้ว!”

คุณชาย...หมายถือตัวเธองั้นเหรอ ?

ฟู่จิ่วรู้สึกว่ามีบางอย่างที่ผิดปกติไป คิ้วเธอขมวดมุ่น

ทันใดนั้นเอง ราวกับมีอะไรบางอย่างกำลังพุ่งกระแทกเข้าไปในสมองของเธอตัวเอง!

เธอสะบัดหัวที่มีอาการเจ็บปวดอยู่ สายตาพร่ามัวๆ มองตรงไปที่กระจกตรงหน้า

กระจกบานนั้นกลับสะท้อนภาพกลับหัวของเด็กหนุ่มร่างสูงเพรียว อายุประมาณ 17 ปี ดวงตาดำสนิท รูปทรงโครงร่างชัดเจนและดูทะมัดทะแมงพริ้วพราย

สิ่งที่สมบูรณ์แบบเพอร์เฟคที่สุดของร่างนี้คือผิวที่ขาวละออลออราวกับหยก รูปลักษณ์ดูสวยงามไร้ที่ติตั้งแต่ดั้งจมูกเลยจนไปถึงคางแบบไร้ที่ติ ผมสั้นสีเงินที่ยุ่งเหยิงนั้น ไม่ทำให้เจ้าของร่างดูทรุดโทรมเลย แถมยังเพิ่มความสูงส่งหรูให้เจ้าของร่างราวกับเป็นพวกแวมไพร์ส์เลยล่ะ

เด็กหนุ่มคนนี้ยังสวมต่างหูสีดำที่กำลังส่องสะท้อนแสงแวววับๆ แวมๆ ออกมาด้วย

‘โดดเด่น จองหอง เท่ห์สุดๆ!’

นี่...เป็นความรู้สึกของทุกๆ คน ที่ได้เห็นเด็กหนุ่มเป็นครั้งแรก และหากเธอไม่ได้กำลังส่องกระจกอยู่ล่ะก็ ตัวฟู่จิ่วคงรู้สึกเช่นกันว่าคนที่อยู่ในกระจกต้องเป็นผู้ชายแน่ๆ

ทว่า...เธอรู้ตัวดี ไม่ว่าจะเป็นตัวตนของเธอเองหรือจะเป็นร่างกายร่างนี้ ล้วนแต่เป็นผู้หญิงทั้งสิ้น

ฟู่จิ่วมองดูตัวเองในกระจก หลับตาลงโดยพลัน พอผ่านไปไม่กี่วินาทีก็แล้วลืมตาขึ้น แววตาเธอนั้นเต็มไปด้วยความลึกลับยากจะคาดเดา

“คุณชาย!” เจ้าคนที่เพิ่งจะวิ่งออกไปได้วิ่งกลับเข้ามาแล้ว ทั้งยังลากคุณหมอเข้ามาด้วย “เร็วครับ ....รีบตรวจอาการให้คุณชายหน่อย ดูซิว่าสมองเสื่อมหรือเปล่า!”

คุณหมอหยิบไฟฉายขึ้นมาส่องดูดวงตาของคนไข้ ส่วนตัวคนไข้ก็ได้นั่งนิ่งให้ตรวจ โดยไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด

ด้วยเธอกำลังรับข่าวสารที่ถูกส่งตรงเข้ามาในสมองอย่างไม่ขาดสาย

แม้ว่าร่างนี้จะมีชื่อแซ่เหมือนกันกับเธอ แต่สถานการณ์นั้นต่างกันโดยสิ้นเชิง ทั้งๆ ที่ร่างนี้เป็นผู้หญิงชัดๆ แต่กลับโดนแม่ตัวเองจับมาแต่งตัวให้เป็นผู้ชายตั้งแต่เด็ก ซึ่งไม่ว่าจะเลี้ยงดูอย่างไร ร่างนี้ก็ยังคงชอบแต่ผู้ชายอยู่ดี

จนกระทั่งเข้าเรียนไฮสกูคูล อันเป็นห้วงเวลาที่เด็กสาวๆ พากันหัวใจเต้นแรง

หัวใจของเธอยิ่งเต้นแรงเป็นพิเศษ ทั้งยังไม่รู้จักเหนียมอายเหมือนผู้หญิงทั่วๆ ไป เวลาที่เห็นผู้ชายหล่อทีไร ๆ เธอเป็นต้องปรี่เข้าไปล้อมหน้าล้อมหลังเลยทีเดียว

มันด้วยเหตุนี้จึงทำให้เธอโดนถูกกล่าวหาว่าเป็นเกย์ จนถูกซ้อมถึงขั้นต้องเข้าไปนอนในโรงพยาบาล

เมื่อฟู่จิ่วระลึกถึงเรื่องราวเหล่านี้ได้ สีหน้าของเธอจึงดูไม่ค่อยดี คนระดับเธอน่ะเคยโจมตีตึกเพนตากอนด้วยโน้ตบุ๊กคเครื่องเดียวมาแล้วนะเออ! พวกตำรวจสากลอุตส่าห์ขนสารพัดวิธีมาใช้เพื่อจะจับตัวเธอมาให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นเล่ห์สาวงาม กลหนุ่มหล่อ กระทั่งพวกผิวสีถึงสิบกว่าคนก็ยังสู้เธอไม่ได้เลยนะ

แต่เวลานี้เธอกลับถูกคนซ้อมจนเข้าโรงพยาบาลเพราะเรื่องแบบนี้ มัน...น่าตลกมาก!

แล้วฟู่จิ่วก็หัวเราะออกมาจริงๆ เพียงแต่แววตานั้นเย็นชา เปร่งเปล่งประกายความโหดออกมาจากส่วนลึกในดวงตาท่ามกลางความมืดมิด

“คุณชาย ?” เฉินเสี่ยวตงมองหน้าเจ้านายด้วยความสงสัย

ทว่า...อีกฝ่ายกลับมองกลับมาอย่างไม่ใส่ใจ ยกมือเสยเส้นผมสีเงินไปด้านหลัง เผยให้เห็นโฉมใบหน้างดงามราวปีศาจออกมา

“หือหึม?”

ขนาดเสียงยังไพเราะอย่างไม่มีที่ติ ไม่ต่ำเกิน ไม่สูงไป เจือปนลักษณะเฉพาะของความคนเยาว์วัย ทั้งนุ่มและน่าลุ่มหลง

เฮ้อ...ทั้งที่เป็นท่าทีธรรมด๊าธรรมดา แต่เจ้านายน้อยกลับทำกิริยานั้นได้อย่างองอาจน่าดู

เฉินเสี่ยวตงตะลึงงัน รู้สึกว่าคุณชายมีอะไรบางอย่างที่ไม่เหมือนเดิม

แหม...จะพูดยังไงดีล่ะ เมื่อก่อนคุณชายน่ะเจ้าอารมณ์จะตาย เดี๋ยวๆ ก็อาละวาด ใช้เงินอย่างกับเป็นกระดาษ มีกลิ่นอายแบบราศี ‘ฉันเป็นเศรษฐีใหม่นะเว้ย’ จับเต็มไปทั้งตัว

แต่ในวันนี้ เขากลับเห็นเพียงความเท่ห์อย่างอหังการจากตัวนายน้อยเท่านั้น...

ตอนที่ 2

ฟู่จิ่วคนใหม่ เท่ห์สุดๆ ไปเลย

ฟู่จิ่วต้องนอนอยู่ในโรงพยาบาลเพื่อเข้ารับการตรวจรักษาถึงสาม 3 วัน จนเมื่อมาถึงวันที่สี่ 4 ก็ไม่จำเป็นต้องสวมบทหนุ่มน้อยในชุดผู้ป่วยอีกต่อไป

ปกติแล้วเธอเป็นคนที่ประสาทสัมผัสรับรู้ไวมาก มีเพียงแค่เรื่องนี้นี่แหละที่เธอต้องตรวจสอบให้ละเอียด

ใคร...เป็นคนอยู่เบื้องหลังที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้!

ฟู่จิ่วหรี่ตาลง อุณหภูมิในห้องผู้ป่วยหล่นวูบจนถึงจุดเยือกแข็ง จากนั้นเธอจึงได้ยิ้มขึ้น เรียวปากที่แย้มยิ้มนั้นสวยสมบูรณ์แบบงามเพอร์เฟคจริงๆ

ราวกับว่าก็เหมือนกับเธอคนนี้ที่เต็มไปด้วยเรื่องลวงตาเป็นคนๆ นี้นี่แหละ คนที่เต็มไปด้วยความเสแสร้ง

เธอคือแฮกเกอร์ ฉายา Z

แค่ให้โน้ตบุ๊กคเธอเครื่องหนึ่ง เธอจะสามารถทำหาในทุกๆ สิ่งที่คุณต้องการได้

และคนๆ เดียวกันนี้เอง กลับต้องมาเกิดใหม่ในร่างของเด็กไฮสกูลคูล

“คุณชาย ผมเอาเสื้อผ้าทั้งหมดมาให้แล้วครับ คุณจะใส่ชุดนี้ หรือจะใส่ชุดนั้นดี” เฉินเสี่ยวตงแถลงผลงานตัวเอง พลางมองดูหนุ่มน้อยที่นั่งอยู่ริมหน้าต่าง “สองชุดนี้เป็นจีวองชี (Givenchy) รุ่นใหม่ล่าสุดเชียวนะครับ”

ฟู่จิ่วยันค้ำยันตัวขึ้นเองด้วยมือเดียว แล้วกระโดดลงมาจากระเบียงอย่างสบายๆ ปากคาบอมยิ้มเอาไว้ เส้นผมสีเงินที่เสยไปอยู่ด้านหลังศีรษะค่อนข้างยุ่งเหยิง แต่คิ้วและนัยน์ตากลับดูดีสุดๆ เธอยกริมฝีปากเรียวบางขึ้นมาเล็กน้อยหน่อยๆ มือซ้ายล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง แล้วพลางเดินเอื่อยๆ เข้ามาหาเฉินเสี่ยวตงลูกน้อง

ท่าทีเอื่อยเฉื่อยๆ อย่างนั้น เหมือนพ่อบ้านปีศาจยมทูตในการ์ตูนเลย... ให้ตายสิ!

เฉินเสี่ยวตงแทบจะตกอยู่ในภวังค์ ถ้าคุณชายออกไปในสภาพนี้นะ อย่าว่าแต่ผู้หญิงเลย แม้แต่ผู้ชายก็คงจะ... ไม่...จะคิดอย่างนั้นไม่ได้นะ!

คิดแบบนี้ยิ่งจะช่วยสร้างความวิปริตให้กับเจ้านายน้อยน่ะสิ เขาไม่ลืมหรอกนะว่าที่ครั้งนี้คุณชายต้องเข้าโรงพยาบาลน่ะมาจากเพราะสาเหตุอะไร

ยิ่งถ้านายท่านรู้ว่าคุณชายยังหลงใหลในตัวคุณชายฉินล่ะก็ มีหวังถูกตีขาหักแน่!

“นอกจากสองชุดนี้แล้ว ไม่มีชุดอื่นอีกเลยเหรอ” ฟู่จิ่วขมวดคิ้วมองดูชุดสีสันจัดจ้านตรงหน้าด้วยคิ้วขมวดย่น

เฉินเสี่ยวตงรีบก้มหน้า ผลักกองเสื้อผ้าออกไปห่างๆ “ผมเอาชุดฮอตสไตล์ Boy ที่คุณชายชอบมากที่สุดมาด้วยนะครับ!”

Boy???

แน่ใจนะว่าไม่ได้ไปเอาชุดราคาถูกๆ มาจากเถาเป่า[footnoteRef:1]มาน่ะ! เฮ้อ...รสนิยมของเจ้าของร่างคนเดิมแปลกประหลาดจริงจริ๊งเชียว ! [1: เว็บไซต์สั่งซื้อของออนไลน์ชื่อดังของจีน]

ฟู่จิ่วมองดูกองชุดสีแสบสันต์ตรงหน้า นิ้วมือปลดกระดุมชุดผู้ป่วยที่ตนสวมอยู่ แล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ไปเอาชุดนักเรียนมา”

“เอ๋?!... คุณชายไม่ชอบชุดนักเรียนไม่ใช่เหรอครับ” ลูกน้องเฉินเสี่ยวตงเบิกตากว้าง ราวกับชัดเจนว่าตกใจคำพูดของเจ้านายตน

ฟู่จิ่วกวาดตามองอีกฝ่าย เอ่ยแค่ว่า “ไปเอามา”

ไม่มีคำอธิบายอื่นใด น้ำเสียงเท่ห์หนักแน่นจนทำให้คนเข่าอ่อน นี่เป็นคุณชายเศรษฐีใหม่ของพวกเขาจริงๆ ใช่ไหม!

โรงเรียนมัธยมเจียงเฉิงหนานอีจงมีประวัติมายาวนาน ประสบการณ์การสอนแน่นปึ้ก ข้างในมีแต่คนเก่งกาจ ไม่ว่าจะเป็นจอ- หงวนด้านสายวิทย์หรือสายศิลป์ แต่กระนั้นก็ยังมีพวกเรียนไม่เอาไหนอยู่เป็นส่วนเล็กๆ เช่น ฟู่จิ่ว ผู้เป็นตัวแทนที่ดีของนักเรียนกลุ่มนี้นั่นเอง

เมื่อเทียบกับพวกลูกเศรษฐีทั้งหลายแล้ว คนทั่วๆ ไปจะไม่ชอบเธอมากกว่าคนอื่น เพราะเจ้าตัวเป็นคนขี้อวด เช่นชอบขับรถสปอร์ตเข้ามาในโรงเรียน หรือทำตัวอย่างกับเป็นเจ้าของเศรษฐีเหมืองถ่านหิน

แม้ว่าบ้านเธอจะทำธุรกิจด้านถ่านหินจริงๆ แต่ไปเอานิสัยพ่อมาใช้ในโรงเรียนเนี่ย...มันก็ไม่เหมาะสมอยู่ดี

แล้วยังจะชุดที่เธอสวมอีก ชอบคิดว่าใส่แล้วหล่อ แต่ที่จริงแล้วโถ...มันดูเป็นพวกสะเหล่อเสร่อในสายตาของคนอื่นกันทั้งนั้น!

ถ้าคิดให้ดีๆ ฟู่จิ่วเองก็ไม่ได้ทำอะไรเว่อวังอลังการ แต่คนแบบนี้มาปรากฏอยู่ในโรงเรียนจึงดูเป็นตัวตลกชัดๆ ใครจะไปชอบลง?!

เพียงแต่ในวันนี้ เมื่ออาจารย์ประจำชั้นได้เห็นหนุ่มน้อยหน้าตาหล่อเหลาคนใหม่แล้ว ถึงกับถามขึ้นอย่างไม่แน่ใจว่า “นั่น...ฟู่จิ่วเหรอ”

“ผมเองครับ อาจารย์เฉิน ผมมารายงานตัว” ฟู่จิ่วยิ้มบางๆ

อาจารญ์อาจารย์เฉินคนนี้อึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะเอ่ยต่อ “ดี ฉันรับทราบแล้ว เธอกลับไปเรียนเถอะ ต่อไปอย่าทะเลาะวิวาทกันอีกนะ เอาเวลาไปใส่ใจเรื่องเรียนให้มากขึ้นจะดีกว่า”

“ครับ”

คนเป็นอาจารย์มองดูเด็กหนุ่มที่หมุนตัวเดินจากไปด้วยความประหลาดใจ

แค่ไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลครั้งเดียวทำให้เปลี่ยนแปลงไปมากขนาดนี้เชียวเหรอ?

เหมือนกับเอาเข้าไปในเตาแล้วหลอมออกมาเป็นคนใหม่เลยทีเดียว!

..............................................................