เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 859

ตอนที่ 859 พบมู่ชิงอิ้นครั้งแรก (3)

ร่างกายของเฟิงหรูชิงตอบโต้กลับตามธรรมชาติ ยื่นเท้าไปถีบมู่ชิงอิ้นกระเด็นออกไปไกลหลายเมตรโดยไม่ลังเล

ท้องถนนที่ครึกครื้นเงียบลง

เสียงวุ่นวายทั้งหมดหายไป สายตาตกตะลึงจ้องมองไปยังเฟิงหรูชิง

แม้แต่หลัวลี่ยังตะลึง

เฟิงหรูชิงตีนายน้อยตระกูลมู่?

นึกไม่ถึงว่านางจะตีนายน้อยตระกูลมู่?

นี่เป็นถึงลูกชายคนเล็กที่ท่านผู้เฒ่าตระกูลมู่รักที่สุดเชียวนะ ที่สำคัญกว่านั้นคือเขาเป็นอารองของหนานเสียน

มู่ชิงอิ้นไอสองครั้ง

บรรดาทหารอารักขาตระกูลมู่กำลังจะเคลื่อนไหว แต่ว่ามู่ชิงอิ้นยกมือขึ้นหยุดการกระทำของคนเหล่านั้นไว้เสียก่อน

ฝีเท้าของเขาซวนเซเล็กน้อยค่อยๆ เดินไปทางเฟิงหรูชิง นัยน์ตาแฝงด้วยความขอโทษ “ขออภัย เมื่อครู่ข้าตื่นเต้นมากเกินไปหน่อย ที่จริงข้าไม่มีเจตนาไม่ดี”

“อ้อ ข้ารู้ว่าท่านไม่ได้มีเจตนาไม่ดี” เฟิงหรูชิงขอโทษด้วยความจริงใจ “แต่ว่าเท้าของข้าข้าควบคุมเอาไว้ไม่อยู่ ข้าไม่ชอบให้เพศตรงข้ามมาแตะต้องข้า เช่นนั้นแล้วจะทำให้รู้สึกขยะแขยงขนลุกไปทั้งตัว อดไม่ได้ที่จะส่งเท้าออกไป...”

ไม่ผิด นี่ไม่ใช่ความผิดของนาง นางควบคุมการตอบสนองขั้นพื้นฐานสุดของร่างกายเอาไว้ไม่อยู่

มู่ชิงอิ้น “...”

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกคนรังเกียจ

รู้สึกทิ่มแทงใจเหลือเกิน

“แม่นาง สร้อยข้อมือเส้นนี้ของเจ้าได้มาจากที่ใดกัน?” ดวงตาของมู่ชิงอิ้นจับจ้องไปที่สร้อยข้อมือที่ข้อมือของเฟิงหรูชิง ลมหายใจแฝงด้วยความตื่นเต้นหลายส่วน

เฟิงหรูชิงลูบสร้อยข้อมือ

มู่ซีเคยพบนางแล้ว รู้ความสัมพันธ์ของนางกับหนานเสียน

ทว่าเห็นได้ชัดว่ามู่ชิงอิ้นไม่รู้อะไรเลย

นี่ก็พิสูจน์ได้ว่าเขากับมู่หลิง...น่าจะอยู่คนละฝั่ง

เฟิงหรูชิงเห็นสายตาของมู่ชิงอิ้นจับจ้องที่สร้อยข้อมือของนางก็เงียบไปสักพัก “ซู่อีให้ข้า”

เป็นของที่ตอนซู่อีอยู่จวนองค์หญิงยัดเยียดให้นางจริง

มู่ชิงอิ้นกำลังคิดจะจับมือเฟิงหรูชิงอีกครั้ง...

จู่ๆ เขาก็นึกถึงการกระทำเมื่อครู่ของหญิงสาวขึ้นมาจึงได้เก็บมือกลับไป

“เจ้าก็คือคนที่พี่ใหญ่ของข้าเอ่ยถึง...เอ่อ ผู้หญิงที่พี่สะใภ้กับหนานเสียนชอบคนนั้น?”

เฟิงหรูชิงเงียบไปสักพัก

ท่านเอ่ยถึงหนานเสียนก็พอแล้วเหตุใดต้องพ่วงซู่อีมาด้วย?

พูดเหมือนนางยั่วยวนซู่อีอย่างไรอย่างนั้น

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าซู่อีอยู่ที่ใด?” มู่ชิงอิ้นถามต่อ

พูดตามความจริงแล้วเฟิงหรูชิงไม่อยากให้ซู่อีกลับมา

ที่แห่งนี้...เคยทำให้นางเสียใจ

“ท่านอยากให้นางกลับมา?”

ดังนั้นต่อหน้าคำพูดของมู่ชิงอิ้นนางเงียบไปสักพักจึงจะเอ่ยถาม

มู่ชิงอิ้นไม่ได้พูดอะไร

เขาย่อมหวังให้พี่สะใภ้กลับมา

ทว่าในบ้านหลังนี้มีเฉินชิงเยียนแล้ว

พี่ใหญ่ดื้อดึงไม่ยอมรับผิดเช่นนี้ พี่สะใภ้กลับมามีแต่จะเสียใจ

ดังนั้นแม้ว่าเขาจะรับปากท่านผู้เฒ่าไปตามหาซู่อี ทว่าหลายวันมานี้ก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เช่นเดิม

มุมปากเฟิงหรูชิงยกยิ้มเย้ยหยัน “ต่อให้สักวันหนึ่งซู่อีกลับมาก็ไม่ใช่เพื่อมู่หลิง ไม่ง่ายเลยกว่านางจะเดินออกจากฝันร้ายได้ ชีวิตนี้ข้าไม่มีทางให้ใครทำให้นางต้องตกลงไปในฝันร้ายอีก”

“ข้าเข้าใจแล้ว” มู่ชิงอิ้นยิ้มบางๆ “ข้าไม่มีทางบังคับให้พี่สะใภ้กลับมา”

เฟิงหรูชิงมองสีหน้าเจ็บป่วยของมู่ชิงอิ้น หลังจากนั้นสักพักจึงจะเอ่ยถาม “สุขภาพของท่านดูเหมือนจะไม่ค่อยดีนัก”

“อื้อ ข้าเคยถูกพิษในครรภ์เพราะท่านแม่ถูกพิษยากต่อการรักษา”

หากเป็นตอนถูกพิษใหม่ๆ ยังพอจะรักษาได้

ทว่าตอนนั้นไม่มีใครรู้ว่าท่านแม่ถูกพิษแล้ว จนกระทั่งคลอดข้าออกมาท่านแม่ก็พิษกำเริบและเสียชีวิตคนอื่นๆ ถึงได้รู้