เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 855

ตอนที่ 855 เจอถานซวงซวงอีกครั้ง (4)

อาหาร...บำรุง...วิเศษ?

ดวงตาหญิงสาวสั่นไหวอีกครั้งทว่าไม่นานก็นิ่งลง

ที่แท้เวลาก็ล่วงเลยมานานเช่นนี้แล้ว

บนโลกใบนี้ก็มีคนสามารถคิดค้นอาหารบำรุงสุขภาพวิเศษสิ่งนี้ขึ้นมาได้

น่าเสียดาย คนพวกนั้นไม่ใช่นาง...

หญิงสาวกอดเข่าสองข้างแน่นยังคงซุกตัวอยู่ในมุมมืด นางมุดศีรษะลงกับหัวเข่าราวกับมีบางอย่างแปลกๆ ผ่านเข้ามาในใจ

คนคนหนึ่งหากไม่แก่ไม่ตายจะเป็นอย่างไร?

นี่คือความโชคดีหรือการลงโทษ?

บางทีสำหรับนางแล้ว ไม่แก่ไม่ตายเป็นความเจ็บปวด นางจะต้องแบกรับความเจ็บปวดทั้งหมดเอาไว้คนเดียวแล้วมีชีวิตอยู่ต่อ!

“เฮ้อ”

กู้สื่อถอนหายใจแรงๆ หันหลังเดินออกไปจากคุก

ตอนที่ก้าวออกไปจากคุกเขาได้หันไปมองทหารอารักขาที่อยู่ด้านข้างเอ่ยเสียงเข้ม “ให้อวี๋เหล่ามาพบข้า”

“ขอรับ”

ทหารอารักขารับคำสั่งและถอยออกไปอย่างนอบน้อม

...

ความเคลื่อนไหวบนทะเลใต้มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ กลับกันจวนเทียนเสินช่วงนี้กลับเงียบสงบ

แน่นอนว่านอกจากตระกูลมู่

ช่วงนี้เพื่อเป็นการแสดงความกตัญญูเฉินชิงเยียนพามู่ฮวนไปเตรียมของขวัญวันเกิดให้ท่านผู้เฒ่าตระกูลมู่ด้วยตัวเอง

มู่หลิงก็ไม่เคยสนใจเรื่องในตระกูลมู่ ทั้งตระกูลมู่ล้วนมีเฉินชิงเยียนเป็นคนดูแล มู่ซีก็รู้จักแต่ฉาบฉวยกับผู้หญิงยิ่งขี้เกียจจะสนใจกับเรื่องพวกนี้

ทำให้หลังจากเฉินชิงเยียนออกไปถานซวงซวงก็รู้สึกว่าตัวเองสามารถเป็นคนตัดสินใจเรื่องในตระกูลได้ แทบอยากจะให้ทั้งใต้หล้าได้รู้ว่านางตั้งท้องลูกของมู่หลิง

บนถนนในจวนเทียนเสินเวลานี้ สาวใช้สองสามคนเดินตามอยู่ด้านหลังถานซวงซวง

ในมือของพวกนางล้วนถือกล่องนับไม่ถ้วน ในกล่องเหล่านั้นล้วนบรรจุยาวิเศษแสนล้ำค่าเอาไว้ โอ้อวดไปตามท้องถนนดึงดูดสายตาผู้คนโดยไม่กลัวว่าจะถูกคนแย่งชิงเอาไป

“ซวงฮูหยิน” เสี่ยวหลิ่วสาวใช้ทนมองต่อไปไม่ได้ นัยน์ตาฉายแววเหยียดหยามอย่างรุนแรง “พวกเรามาซื้อยาวิเศษข้างนอกมากมายเช่นนี้ เกรงว่านายท่านรองกับฮูหยินรองรู้เข้าจะโกรธมาก”

ถานซวงซวงขมวดคิ้ว “วันเกิดท่านผู้เฒ่าใกล้จะถึงแล้ว ข้าในฐานะลูกสะใภ้จะไม่มอบของขวัญก็ไม่ได้ แต่ก็ไม่อาจใช้ยาวิเศษของตระกูลมู่มอบให้จึงต้องออกมาซื้อ แม้แต่สิทธิ์นี้ข้าก็ไม่มีหรืออย่างไร?”

ในใจเสี่ยวหลิ่วยิ่งเหยียดหยาม

ลูกสะใภ้ของนายท่านมีเพียงชิงเยียนฮูหยินคนเดียว

เจ้าเป็นผู้หญิงที่ไม่มียศไม่มีศักดิ์อะไรแม้แต่อนุก็ไม่ใช่ มีสิทธิ์อะไรมาเป็นลูกสะใภ้ของนายท่าน?

ถ้าไม่ใช่เห็นแก่ที่เจ้าตั้งท้องอยู่ แม้แต่คำว่าฮูหยินยังไม่มีทางจะเอ่ยเรียกเจ้า

ทว่าอย่างไรเสียเสี่ยวหลิ่วก็เป็นสาวใช้ ในใจไม่พอใจเพียงใดก็ไม่มีทางแสดงออกมาบนใบหน้า

ระเบียบเข้มงวดเรื่องลำดับขั้นที่ควรมีนางก็ยังเข้าใจอยู่

ถานซวงซวงให้สาวใช้ถือยาวิเศษในมือกำลังจะหันหลังออกไป

ทันใดนั้นฝีเท้าของนางก็หยุดลง ใบหน้างดงามที่เคยมีรอยยิ้มหม่นหมองลงในทันที ความเกลียดชังไม่มีที่สิ้นสุดย้อมดวงตาทั้งสองของนาง

เฟิงหรูชิง!

เหตุใดผู้หญิงคนนี้จึงมาอยู่ที่จวนเทียนเสินได้?

ไม่นานหมัดที่กำแน่นทั้งสองข้างของถานซวงซวงก็คลายออก มุมปากยกยิ้มก้าวเท้าออกไป

“องค์หญิง คิดไม่ถึงว่าจะบังเอิญเช่นนี้ พวกเราเจอกันอีกแล้ว”

...

เสียงที่คุ้นเคยทำให้เฟิงหรูชิงที่กำลังพูดบางอย่างกับหลัวลี่หันหน้าไป

คิ้วของนางยกขึ้นน้อยๆ นัยน์ตากลับปรากฏความตกใจ

ถานซวงซวง...

ไม่ใช่ว่านางลงเอยกับหลิ่วฟู่ยงไปแล้วหรือ?

หลังจากนั้นนางก็ไม่ได้สนใจเรื่องของถานซวงซวงอีก คิดไม่ถึงว่าจะเจอนางที่จวนเทียนเสิน

หรือนี่คือที่เรียกว่า...เส้นทางศัตรูมันแคบ?