เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 822

ตอนที่ 822 งานเลี้ยงยามค่ำคืน (11)

ฉินเสี่ยวเย่ว์กัดริมฝากแน่น

หลัวเฟยในเมื่อเจ้าไม่มีเมตตาธรรมก็อย่าโทษว่าข้าไม่เป็นธรรม

รอตระกูลหลัวของเจ้าเจอเรื่องก่อนเจ้าจึงจะรู้ว่า มีเพียงข้าที่ไม่มีทางทอดทิ้งเจ้า

สายตานางกวาดมองไปก็เห็นฉินลี่กับเวินอวี่ฮูหยินเดินเข้ามาในฝูงชนจากด้านหลัง

เวินอวี่ส่งสายตาให้นาง นางจึงได้สติกลับมาเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มแย้ม

“คุณหนูกู้ เมื่อครู่ข้าทำให้ไม่พอใจมากน้อยเพียงใดต้องขอให้คุณหนูกู้ยกโทษให้ด้วย เพื่อของขวัญท่านหลัวเฟยของข้าไปมาไม่รู้กี่ที่กว่าจะได้โสมเชียนจีมาหนึ่งผล เจ้าผลนี้สามารถบำรุงความงาม แม้จะแม้ว่าตอนนี้คุณหนูกู้จะงดงามอยู่แล้วแต่ว่าผู้หญิงแล้วไม่รังเกียจที่จะให้ตัวเองสวยมากยิ่งขึ้น”

ใบหน้านางมีรอยยิ้มแต่กลับเป็นรอยยิ้มเพียงเปลือกนอกในใจไม่ได้ยิ้มด้วย ทำให้หลัวลี่รู้สึกอยู่ไม่สุข

“โสมเชียนจี? นั่นเป็นยาวิเศษระดับหกไม่ใช่หรือ? ครั้งนี้ตระกูหลิวจ่ายไปมากจริงๆ”

“อย่างไรความสัมพันธ์ของตระกูลหลัวกับจวนนายท่านก็ไม่ได้แย่ อีกทั้งคุณหนูกู้ยังจัดงานวันคล้ายวันเกิดเป็นครั้งแรกย่อมต้องมอบสิ่งที่ดีอยู่แล้ว”

“เทียบกับแม่นางผู้นั้นที่เขียนตามอำเภอใจไม่กี่ทีแล้ว ของขวัญของตระกูลหลัวมีค่ามากกว่า”

ทุกคนต่างก็วิพากษ์วิจารณ์

ผู้หญิงบางคนในนั้นมองกู้อีอีด้วยความอิจฉา

ในบรรดายาวิเศษมีบางชนิดที่เมื่อได้อายุหรือดูดซับพลังวิเศษจนเพียงพอแล้วก็จะสามารถเลื่อนขั้นขึ้นเป็นยาวิเศษระดับสูง

ระดับของยาวิเศษก็แบ่งเช่นนี้ ไม่ใช่เพราะความหายาก

ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นยาวิเศษระดับใดก็ล้วนแล้วแต่หายากยิ่ง

โสมเชียนจีนี่ก็เป็นหนึ่งในนั้น

ตระกูลหลัวสามารถเอาโสมเชียนจีมาได้ย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย ความจริงใจเช่นนี้ล้ำค่ายิ่งนัก

เดิมหลัวเฟยไม่อยากนำยาวิเศษออกมาทั้งที่งานเลี้ยงยังไม่ทันเริ่มเช่นนี้ แต่ในเมื่อฉินเสี่ยวเย่ว์เอ่ยปากแล้วแม้เขาจะไม่พอใจเพียงใดก็ไม่อาจหักหน้าเสี่ยวเย่ว์ต่อหน้าทุกคน ได้แต่ยื่นกล่องให้กับทหารอารักขาข้างๆ

หลังจากส่งกล่องให้แล้วเขาก็ใช้สายตาไม่พอใจกวาดมองไปยังฉินเสี่ยวเย่ว์ หน้านิ่วคิ้วขมวด “เสี่ยวเย่ว์วันนี้เจ้าเป็นอะไรไปกันแน่?”

ราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน ไม่ใช่คนที่เขาเคยคุ้นเคยคนนั้นอีกแล้ว

สีหน้าฉินเสี่ยวเย่ว์เย็นชา “หลัวเฟย ท่านผู้แค่เพียงว่าบนโลกใบนี้มีแต่ข้าที่ไม่มีทางทอดทิ้งท่าน”

หลัวลี่นางหนูนั่นเดิมก็เป็นจิ้งจอกตาขาว หากตระกูลหลัวเกิดเรื่องนางจะต้องบินหนีไปแน่ คนที่จะอยู่ต่อก็มีแค่นางคนเดียวเท่านั้น

นางจะใช้เรื่องในครั้งนี้ทำให้หลัวเฟยรู้ความจริงในเรื่องนี้

ทหารอารักขาประคองกล่องด้วยความระมัดระวังเดินไปตรงหน้ากู้สื่อ

กู้สื่อเห็นกู้อีอีไม่ยอมรับของขวัญชิ้นนี้ก็ถอนหายใจเบาๆ แล้วยื่นมือไปรับแทนกู้อีอี

“พอแล้ว งานเลี้ยงจะเริ่มแล้วพวกเจ้าก็เข้ามาได้แล้ว...”

เขาถือกล่องกำลังคิดจะออกไปเสียงของฉินเสี่ยวเย่ว์ก็ดังขึ้นอีกครั้งอย่างไม่ทันคาดคิด

“นายท่านไม่ดูยาวิเศษเสียหน่อยหรือ?” สีหน้ากู้สื่อไม่น่ามองเป็นอย่างยิ่ง สายตาเย็นชาจ้องมองไปยังหลัวเฟย

สายตาหลัวเฟยดูคนไม่เป็นจริงๆ เหตุใดจึงไปเลือกผู้หญิงตระกูลฉินคนนี้ได้ หาเรื่องมาให้เขาตั้งเช้าจรดค่ำ “เสี่ยวเย่ว์!” หลัวเฟยโมโหเอ่ยขึ้นมาเสียงดัง “เจ้าอย่าวุ่นวาย”

ฉินเสี่ยวเย่ว์ยิ้มไม่สนใจแววตาของหลัวเฟยแม้แต่น้อย “หลัวเฟยของขวัญชิ้นนี้ท่านเตรียมการมานานเช่นนี้ แม้แต่ข้ายังไม่เคยได้เห็นด้วยตาตัวเองก็อยากจะถือโอกาสนี้ได้เห็นด้วยตาสักครั้งก็เท่านั้น และก็ให้คนอื่นๆ ได้เห็นโสมเชียนจีนี้ด้วย”

เดิมในจวนเทียนเสินก็อุดมไปด้วยยาวิเศษ หากเป็นยาวิเศษระดับหกก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยเห็น

ทว่าโสมเชียนจีนี้หาได้ยากยิ่งนัก