เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 755
ตอนที่ 755 วางยาพิษลูกเต่าพวกนั้นให้ตาย (6)
“คู่หมั้นที่ตระกูลมู่หาให้หนานเสียนหนีไปคนหนึ่งแล้ว ต่อมาก็คิดจะแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลนายท่านของจวน ผลปรากฏว่าก่อนหน้านี้ไม่นานนายท่านจวนเทียนเสินยกกลุ่มคนเอิกเกริกไปตระกูลมู่เพื่อถอนหมั้น หนานเสียนถูกทิ้งอีกครั้งแล้ว”
“...”
ไม่รู้เพราะเหตุใดเฟิงหรูชิงจึงรู้สึกเห็นใจหนานเสียนขึ้นมา
ถูกถอนหมั้นสองครั้งติดๆ กัน
“เจ้าไม่ดีใจหรือ?” จิ่วหมิงเห็นสีหน้าเฟิงหรูชิงก็เอ่ยถามด้วยรอยยิ้มบางๆ
เฟิงหรูชิงลังเลอยู่ชั่วขณะ “ข้าเพียงแค่สงสัยเหตุใดหนานเสียนจึงถูกถอนหมั้นอีกครั้ง หากไม่อยากรับเขาก็ต้องไม่ยอมรับตั้งแต่แรกแล้ว เหตุใดจึงถอนหมั้นในเวลาต่อมา...ตระกูลมู่ทำอะไรอย่างนั้นหรือ?”
ถังอิ่นถอนหมั้นก็เพื่อนางเป็นเหตุ
นายท่านจวนเทียนเสินผู้มั่งคั่งนั่น...ทำเพื่ออะไร?
“ดังนั้น...” จิ่วหมิงยกยิ้มบางๆ “ตระกูลมู่สอบถามถึงเพศของเจ้า เป็นไปได้มากว่าต้องการจะใช้การแต่งงานมาผูกมัดเจ้า ผู้มีพรสวรรค์สามารถคิดค้นอาหารบำรุงคนหนึ่ง หากมียาวิเศษมากพอย่อมสามารถคิดค้นอาหารบำรุงวิเศษได้ นี่สำหรับกองกำลังต่างๆ แล้วล้วนเป็นข้อดี”
“โชคดีเพียงอย่างเดียวก็คือ เฟิงหรูซวงที่รู้ว่าอาหารบำรุงสุขภาพมาจากฝีมือของเจ้าได้ตายไปแล้ว คนอื่น...ข้าหาไม่พบสักคน พวกเขาเทิดทูนเจ้ายิ่งนักและล้วนเป็นลูกหลานของขุนนางของแคว้นหลิวอวิ๋นย่อมไม่มีทางขายเจ้า”
จิ่วหมิงเงียบไปสักพักก่อนจะเอ่ยต่อ
ตอนนั้นในห้องเครื่องของหอแห่งแรก เฟิงหรูชิงพูดสูตรยาที่สามารถรักษาแผลเป็นออกมาต่อหน้าทุกคน
หลังจากนั้นคนเหล่านั้นก็พอจะเดาได้ อาหารบำรุงสุขภาพของหอแห่งแรกจะต้องมาจากฝีมือของเฟิงหรูชิงแน่...
ดีที่ทุกคนที่อยู่ที่นั่นในตอนนั้นล้วนเป็นคนของแคว้นหลิวอวิ๋น อีกทั้งยังชอบเฟิงหรูชิงถึงเพียงนี้ ไม่มีทางจะสอบถามเรื่องใดออกจากปากของพวกเขาได้
“อ้อ” เฟิงหรูชิงทำปากยื่นไม่ทุกข์ร้อน
“นางหนู” สายตาจิ่วหมิงอ่อนโยน “เช่นนี้แล้วหากพูดออกไป เจ้าก็จะได้แต่งงานกับหนานเสียน
อย่างเปิดเผย”
เฟิงหรูชิงยิ้มเยาะ “เรื่องของข้ากับหนานเสียนไม่ต้องการให้คนพวกนั้นยื่นมือเข้ามายุ่ง หากพวกเขายอมรับพวกข้าก็ไม่มีทางเป็นคนตระกูลมู่ กลับกันหากพวกเขาคัดค้านข้าก็ไม่มีวันไปจากหนานเสียน!”
น่าขัน!
ตระกูลมู่ทำร้ายซู่อีมากมายถึงเพียงนี้ มีสิทธิ์อะไรคิดว่านางจะทำงานให้ตระกูลมู่?
ไม่กลัวนางจะวางยาพิษลูกพวกเต่าพวกนั้นให้ตายหรือ?
จิ่วหมิงเงียบไปนานกว่าจะเอ่ยถามต่อ
“นางหนูเจ้าจะไปจวนเทียนเสินเมื่อใด?”
เฟิงหรูชิงยิ้มน้อยๆ “อีกไม่กี่วัน หากเจ้าอยู่แคว้นหลิวอวิ๋นอย่าให้ซู่อีรู้เรื่องที่ข้าจะไปจวนเทียนเสินเป็นอันขาด การทำร้ายที่พวกเขาได้รับข้าจะเอาคืนแทนพวกเขา แต่ว่าข้าไม่อยากให้พวกเขาแม่ลูกพบเจอกับคนน่ารังเกียจเหล่านี้อีก”
นิสัยซู่อีเรียบง่ายอ่อนโยนไม่ใช่คู่ปรับของคนเหล่านั้นเป็นแน่
อีกทั้งนางยังด่าใครไม่เป็นมีแต่จะถูกรังแก
เพราะเหตุนี้นางไม่มีทางให้ซู่อีเข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
จิ่วหมิงยิ้มอย่างจนใจ “ต่อให้ข้าไม่พูดไม่ช้าก็เร็วพวกเขาก็ต้องรู้ว่าเจ้าไปจวนเทียนเสิน...”
“อ้อ ยืดเวลาไปได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น” เฟิงหรูชิงยักไหล่ “จิ่วหมิงไม่ว่าอย่างไรข้าก็ต้องขอบคุณเจ้าที่ช่วยข้ามาโดยตลอด”
จิ่วหมิงให้ข่าวกับนางมากมาย
หากไม่ใช่เพราะจิ่วหมิง เกรงว่านางคงยังไม่รู้ว่าเฉินเอ๋อร์อยู่ที่จวนเทียนเสิน
“พวกเราเป็นหุ้นส่วนกันข้าก็ย่อมต้องช่วยเจ้า” สายตาจิ่วหมิงมองไปยังเฟิงหรูชิงผ่านๆ แล้วรีบละกลับมา
ยิ้มอย่างไม่คิดอะไรเช่นเดิม
ทว่าเป็นเช่นนั้นจริงหรือไม่เกรงว่าจะมีเพียงในใจของเขาเท่านั้นที่รู้ชัด
ความจริงแล้วเดิมข่าวนี้เขาจะให้คนของหอแห่งแรกมาบอกกับนาง
ทว่าในที่สุด...เขาก็มาด้วยตัวเอง
มีเพียงเช่นนี้เท่านั้นจึงจะได้เห็นหน้านางอีกครั้ง