เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 700
ตอนที่ 700 ประวัติของถังอิ่น (3)
สายตาเฟิงหรูชิงหันไปมองผู้เฒ่าถังอี “อีกเดี๋ยวท่านจะไปดูเสี่ยวอิ่นเสียหน่อยหรือไม่?”
ผู้เฒ่าถังอียิ้มขมขื่น “ไม่จำเป็นแล้ว ตอนนี้นางมีชีวิตที่ดีข้าก็ไม่มีความจำเป็นต้องไปรบกวนชีวิตของนาง”
เฟิงหรูชิงเงียบไปสักพัก “เช่นนั้นถังจือ...”
ถังจือสองพยางค์นี้ทำให้ใจของผู้เฒ่าถังอีสั่นอย่างประหลาด
เขาหลุบตาลง นัยน์ตาชรานั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
ตอนนั้นเขาไม่สามารถปกป้องถังจือได้ในที่สุด ทำให้นางได้รับความอยุติธรรมเช่นนี้
“ไม่จำเป็น...” ผู้เฒ่าถังอีถอนหายใจเบา “ถังจืออยู่กับท่านนางมีความสุขมาก ข้าจะไปให้นางรำคาญตาทำไม ให้นางคิดถึงเรื่องที่ผ่านมาหรือ?”
เฟิงหรูชิงที่เดิมทีคิดจะเอ่ยชวนสองสามคำ เมื่อเห็นใบหน้าแก่ชราของผู้เฒ่าถังอีระทมขมขื่นเช่นนี้แล้วนางก็เก็บถ้อยคำเหล่านั้นไว้
สุดท้ายทิ้งไว้เพียงประโยคเดียว
“ถังจือ...ไม่เคยโทษท่านเลย”
ที่ตระกูลถังกินคนนั่น ผู้เฒ่าถังอีเป็นคนคนเดียวที่เคยปกป้องถังจือ
ทว่าผู้เฒ่าถังอีคิดไม่ถึงความอันตรายและน่ากลัวของถังลั่ว ยิ่งไม่เคยคาดคิดว่าเขาจะลงมือในความมืด
ดังนั้นถังจือจึงไม่เคยโทษเขาเลย...
ผู้เฒ่าถังอีมือสองข้างไขว้หลังหมุนตัวเงยหน้ารับลม ผมของเขาขาวโพลนหมดแล้ว บนใบหน้าแก่ชรากลับมีรอยยิ้มจางๆ
“องค์หญิง สายมากแล้วข้าต้องไปแล้ว ท่านอย่าให้อิ่นเอ๋อร์รู้เลยว่าข้าเคยมาหาท่าน”
ด้วยนิสัยของอิ่นเอ๋อร์ หากรู้เรื่องทั้งหมดนางจะต้องจากไปตัวคนเดียว ไปหาที่ที่ไม่มีคนพบเจอ
ถึงตอนนั้นเกิดนางดึงดูดศัตรูมานับไม่ถ้วน เช่นนั้น...ก็จะไม่มีคนช่วยนางแล้ว
พูดจบผู้เฒ่าถังอีก็โบกแขนเสื้อเดินออกไปทางนอกจวน
ค่อยๆ หายลับสายตาของเฟิงหรูชิงไป...
“ฝูเฉิน”
หลังจากผู้เฒ่าถังอีจากไปสีหน้าเฟิงหรูชิงก็เข้มขึ้นแล้วตะโกนออกมา
สายลมพัดมา ร่างเล็ก ๆ ของฝูเฉินก็มียืนอยู่ตรงหน้านางแล้ว
“เจ้า...รู้มาตลอดว่านางเป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งสัตว์ใช่หรือไม่?”
นางคิดขึ้นได้ว่าหลายครั้งที่ฝูเฉินเห็นถังอิ่นล้วนมีท่าทีราวกับจะเอ่ยอะไรแต่ก็เก็บเอาไว้
วันนี้ดูแล้วฝูเฉินน่าจะรู้เรื่องแล้ว...
ฝูเฉินหลุบตาลง “อื้อ”
“เช่นนั้นก่อนหน้านี้...เหตุใดจึงไม่ได้บอกข้า?”
“ข้า...” เสียงฝูเฉินราวกับลังเล “ข้าเพียงแค่รู้สึกว่า...ครึ่งมนุษย์ครึ่งสัตว์ก็ไม่มีอะไรไม่ดี แต่ว่าข้าคิดไม่ถึงว่าคนพวกนั้นจะต้องการตามฆ่านาง”
เฟิงหรูชิงถอนหายใจอย่างจนใจ นางดึงฝูเฉินเข้าสู่อ้อมกอดใช้นิ้วลูบศีรษะเล็กของเขาแผ่วเบา
“โชคดีที่วันนี้ผู้เฒ่าถังอีมาบอกเรื่องทั้งหมดกับข้า มิเช่นนั้นวันหน้าข้าคงไม่มีการเตรียมพร้อมอะไรแม้แต่น้อย...”
“เช่นนั้น...ท่านแม่จะอยู่กับถังอิ่นไปตลอดหรือไม่?”
“อื้อ” เฟิงหรูชิงขยับปากน้อยๆ “เจ้าคิดว่าข้าเป็นคนกลัวเรื่องกลัวราวงั้นหรือ?”
ฝูเฉินส่ายหน้า
หากท่านแม่กลัวมีเรื่องคงไม่ผิดใจกับกองกำลังมากมายเช่นนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า
แม้ว่า...ท่านแม่จะเป็นผู้บริสุทธิ์ก็เถอะ
“ไม่เป็นไร ขอเพียงตอนนี้ข้าขยันฝึกฝนยิ่งขึ้น เช่นนี้แล้วข้าจึงจะสามารถปกป้องความปลอดภัยของนางได้” เฟิงหรูชิงลูบศีรษะเขาด้วยรอยยิ้ม “ครึ่งมนุษย์ครึ่งสัตว์แล้วอย่างไร? ขอเพียงข้าสามารถยืนอยู่เหนือทุกคน ข้าจะดูสิว่าคนในใต้หล้านี้ใครจะกล้าแตะนาง!”
ในตอนนี้หน้าตาของหญิงสาวหยิ่งผยองจองหองยิ่งนัก
ใบหน้าดั่งหยกแกสลักสีชมพูของฝูเฉินยกยิ้มเจิดจ้า
ใช่แล้ว...ครึ่งคนครึ่งสัตว์แล้วอย่างไร? แม้ว่าจะถูกผู้คนในโลกปฏิเสธ
ขอเพียงสามารถยืนอยู่เหนือผู้คนทั้งหมด ผู้คนเหล่านั้นก็จะมองเจ้าเป็นเทพพระเจ้า