เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 660
ตอนที่ 660 ซู่อีและหนานเสียน (3)
“ชิงเยียนเจ้าไปกับข้า แล้วตามมู่ฮวนกลับมาด้วย ฮวนเอ๋อร์ติดตามไต้ซือไห่หรง ดูท่าหลายปีนี้จะก้าวหน้าไม่น้อย ให้นางมาตรวจอาการท่านผู้เฒ่า”
เรื่องนี้ไม่อาจตามหมอใดรักษาได้ คนเดียวที่ช่วยเหลือนายผู้เฒ่าได้มีแต่ชิงเยียน
เฉินชิงเยียนเก็บงำสายตา ปิดบังประกายวาววาบในดวงตาไว้
มุมปากหยักยิ้มของนางคลายลง “เจ้าค่ะ พี่หลิง ข้าจะไปเขียนจดหมายหาฮวนเอ๋อร์ ให้นางกลับมา”
“อือ”
สีหน้ามู่หลิงเต็มไปด้วยความกังวล ฝีเท้าว่องไวขึ้นโดยมิรู้ตัว ไม่ช้าก็ออกจากเรือนหลัง
…
เรื่องราวทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตระกูลมู่ ซู่อีที่อยู่แคว้นหลิวอวิ๋นที่ห่างออกไปย่อมไม่รู้เรื่อง
บนถนนที่วุ่นวาย ฝีเท้านางหยุดลง สายตามองผ่านฝูงชนหยุดลงที่บุรุษสวมชุดยาวสีขาว เย็นชาสูงส่งประดุจเทพ ชายหนุ่มสวมอารมณ์ขาวปลอดราวหิมะ สง่างามเหนือใคร สีหน้าเขาปกคลุมด้วยความเย็นชาเป็นชั้นๆ โดยเฉพาะยามที่ได้เห็นหญิงงามท่ามกลางฝูงชน หัวคิ้วมุ่นลง น้ำเสียงนิ่งสงบราวสายลม
“ท่านมาที่นี่ได้อย่างไร”
สีหน้าซู่อีเปลี่ยนไปในบัลดล ไร้ความสงบราวลมพัดเอื่อยเหมือนกาลก่อนอีก นางมองหนานเสียนด้วยความสงสัย พ่นคำพูดเสียงเย็นชา “สารเลว เดรัจฉาน!”
หนานเสียน “...”
ไม่รอให้เขาเดินเข้าไป ซู่อีก็หมุนตัวเตรียมจากไป นางสีหน้าเย็นชา คร้านจะมองเขาสักวูบ
แต่นางเพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว อาภรณ์ยาวสีขาวนั้นก็มาหยุดตรงหน้านางอีกครั้ง เดินช้าๆ เข้ามาหานาง
“คำพูดท่านเมื่อครู่ หมายความว่าอย่างไร”
ซู่อีหัวเราะอย่างเย็นชา “เจ้าทำอะไรไว้สมควรรู้อยู่แก่ใจ ข้าไม่เคยพบสารเลวเช่นเจ้ามาก่อน ไม่กี่ปีก่อนชิงเอ๋อร์เพิ่งอายุเท่าไรเชียว เจ้าถึงกับลงมือได้ลงคอ”
“...” ไม่กี่ปีก่อนหรือ
หรือว่าท่านแม่รู้แล้ว ไม่กี่ปีที่เขามายังแคว้นหลิวอวิ๋นก็เพราะชิงเอ๋อร์
“สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องของข้ากับชิงเอ๋อร์”
ไม่กี่ปีก่อนข้ามาเพื่อนางจริงๆ เพียงเพราะว่า...ไม่ใช่เพราะนางคนก่อน แต่เป็นเพราะเฟิงหรูชิงในปัจจุบัน
“เจ้ายอมรับแล้วหรือ” ซู่อีหน้าเย็นชาขึ้นอีก
หนานเสียนหัวเราะเบาๆ “ไม่มีอะไรให้ปฏิเสธ”
ซู่อีมองหนานเสียนที่เดินบีบเข้ามา “แล้วทำไมเจ้าถึงทนมองชิงเอ๋อร์แต่งงานกับคนอื่นได้”
“อืม ตอนนั้นข้าไม่ชอบนาง”
ชิงเอ๋อร์ในเวลานั้นหาใช่คนที่เขาเฝ้ารอ หลายต่อหลายครั้งที่เขาคิดว่าตัวเองมาผิดที่ในเมื่อไม่ใช่คนที่เขารอคอย งั้นนางแต่งกับใครก็ไม่เกี่ยวข้องกับเขา จนกระทั่งถึงวันนั้นที่ได้พบกับหนานจู่หลิน เขาถึงเข้าใจว่า...หญิงที่เขารออยู่มาแล้ว!
ดังนั้นเขาจึงไม่ยอมให้หลิ่วอวี้เฉินปรากฏตัวข้างกายนางอีก!
“...?”
ไม่ชอบนางหรือถ้าไม่ชอบนางแล้วลูกมาได้อย่างไร
อีกทั้งยังมีตั้งสองคนด้วย!
หากมิใช่ซู่อีรักษาภาพลักษณ์ของตนเอาไว้ เกรงว่าคงทนต่อไปไม่ได้ ต่อให้เป็นอย่างนั้น หน้าอกของซู่อียังกระเพื่อมขึ้นลงไม่สงบกำหมัดแน่น อย่างน้อยใบหน้าสง่างามของนางก็เผยรอยยิ้มงามล่มบ้านล่มเมือง
“หนานเสียน ข้าจะพานางไปด้วย พานางกลับเขาอวิ๋นซาน ข้าจะปรับค่ายกลทั้งหมด ไม่ให้เจ้ามีทางขึ้นมาได้อีก”
หนานเสียนสงบนิ่ง ตอบจริงจังว่า “นางไม่ไปกับท่านหรอก”
“ได้ยินว่า นางชอบหญิงงามหรือ”
“...”
“หนานเสียน เจ้าเห็นว่าข้าเป็นอย่างไร จะเข้าตานางหรือไม่ นางจะไปกับข้าหรือไม่”
“...” หนานเสียนแววตาเย็นชา ค้านว่า “ท่านอายุเยอะแล้ว นางไม่ชอบ”