เฟิงหรูชิง องค์หญิงหมอเทวดา ตอนที่ 348
ตอนที่ 348 ถังอิ่นผู้ดุดัน (2)
หากเขาแข็งข้อมากเกินไป ถังลั่วจะต้องเอาเวทมนตร์ที่ผู้นำตระกูลคนก่อนเหลือทิ้งไว้ออกมา ถึงตอนนั้นถังจือจะยิ่งหมดหนทางออกจากตระกูลถัง
ดังนั้นเขาจึงได้แต่ปล่อยให้ถังจือถูกขับออกจากตระกูล ใช้ชีวิตอยู่อย่างลำพัง
“ท่านผู้เฒ่ารอง” ถังอู่เพิ่งพูดจบก็นึกเสียใจขึ้นมา แต่ก็ไม่ยอมรับความผิดของตัวเองฝืนยิ้มเย็นชาเอ่ยขึ้น “ข้าเพียงแค่ไม่อยากให้ท่านผู้เฒ่าสูงสุดเลือกทางผิดก็เท่านั้น”
...
ถังอิ่นมองบรรดาผู้เฒ่าถกเถียงกันด้วยจิตใจเลื่อนลอย ใบหน้าเล็กของนางซีดขาวไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้อยู่นาน
ในตอนนี้เองหางตาของนางก็เหลือบไปเห็นถังลั่วเดินมาไม่ไกลออกไปนัก ร่างเล็กๆ เกร็งขึ้นจิตใต้สำนึกคว้าแขนเฟิงหรูชิง น้ำตาคลออยู่ในดวงตา
“เสี่ยวชิง ข้าจะต้องเอาหญ้าวิเศษระดับห้ามาให้เจ้าให้ได้”
ต่อให้จะต้องแลกด้วยอะไร!
ไกลออกไป ถังลั่วเห็นบรรดาผู้เฒ่าถกเถียงกันไม่เลิกก็ขมวดคิ้ว
เมื่อครู่เขารู้แล้วว่าถังอิ่นกลับมาแล้ว ผู้เฒ่าถังอีกับผู้เฒ่าถังเอ้อตาแก่สองคนนี่รักเอ็นดูถังอิ่นมาตลอด ถังซานเป็นกลางมักแสดงออกว่าไม่เกี่ยวข้องท่าทางสงบนิ่งเรียบ
แต่ในสายตาถังซื่อและถังอู่ไม่มีผู้ใดสามารถเทียบตระกูลถังได้
ตอนนี้พวกเขาทะเลาะกัน ให้เดาก็เดาออกว่าเพราะอะไร
ดีที่ถังอวี้นำหญ้าวิเศษระดับห้าจากไปแล้ว ไม่ว่าตระกูลถังจะสู้กันอย่างล้วนไม่เกี่ยวกับเขา
ฉับพลันถังลั่วก็เห็นหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างกายถังอิ่น
สีหน้าหญิงสาวนิ่งสงบเฉยชา ดวงตาคู่นั้นแฝงด้วยความเย้ยหยัน หน้าตานางงดงาม งามล่มเมือง ทำให้ฝีเท้าเขาหยุดชะงัก นัยน์ตาหดลงวินาทีนั้นหัวใจเกือบหยุดเต้น
เหตุใดจึง...เหตุใดจึงมีคนเหมือนเยียนเอ๋อร์ได้ถึงเพียงนี้?
หลังจากเห็นหน้าตาของหญิงสาวในใจของเขาก็เกิดตื่นตระหนกอย่างไม่อาจอธิบายได้ เป็นความตื่นตระหนกอย่างที่เขาไม่เคยมีมาก่อน ราวกับว่าการปรากฏตัวของหญิงสาวจะช่วงชิงเอารักแท้ในใจของเขาไป
นั่นเป็นรักแท้ที่เขาให้ความสำคัญเสียยิ่งกว่าชีวิต
ถังลั่วกำหมัดแน่น
บังเอิญ ทั้งหมดนี่เป็นเรื่องบังเอิญ!
ก็แค่รูปร่างหน้าตาเหมือนเท่านั้น บนโลกนี้ไม่ใช่ไม่เคยมีเรื่องเช่นนี้มาก่อน หน้าตาไม่ได้มีความหมายอะไร
“อิ่นเอ๋อร์ เจ้ากลับมาแล้วหรือ?” สีหน้าถังลั่วค่อยๆ สงบลง ก้าวเท้าไปทางถังอิ่นช้าๆ
“แม่นางท่านนี้คือ...” ถังอิ่นชะงัก นางกัดริมฝีปากแน่
เมื่อก่อนนางชอบทุกคนในตระกูลถังมาก นอกเสียจากถังอวี้ตอนนี้ นางรังเกียจคนตระกูลถังทุกคน นอกจากปู่ถังอีกับปู่ถังเอ้อ
“เพื่อนของข้า เพื่อนที่ดีที่สุด” นางเน้นย้ำสี่ห้าคำสุดท้าย
นัยน์ตาถังลั่วฉายแววเล็กน้อย “แม่นางท่านนี้รูปงามเช่นนี้ หากมีพี่ชายน้องชายจะต้องรูปงามมากเช่นกัน”
“เสี่ยวชิงไม่มีพี่ชายน้องชาย มีแค่น้องสาวหนึ่งคน แล้วก็เป็นน้องสาวพ่อเดียวกันแต่คนละแม่ด้วย!” ถังอิ่นไม่เข้าใจว่าถังลั่วต้องการอะไรแต่ก็ตอบคำถามเขาไป
ไม่มีพี่ชายน้องชาย?
นัยน์ตาถังลั่วแฝงด้วยแสงบางอย่างที่ไม่อาจสังเกตได้ถนัด
เยียนเอ๋อร์ให้กำเนิดมังกรและหงส์คู่หนึ่ง หากแม่นางผู้นี้มีความเกี่ยวข้องกับเยียนเอ๋อร์ไม่มีทางที่จะตัวคนเดียว อีกอย่างเขาเอาเยียนเอ๋อร์กลับมาเมื่อสิบปีก่อน และหลังจากที่เยียนเอ๋อร์เสียสติไปก็จำได้เพียงช่วงเวลาที่แยกจากลูก ลูกยังอยู่ในผ้าห่อตัว
เช่นนี้แล้วลูกสาวของเยียนเอ๋อร์น่าจะอายุสิบปีจึงจะถูก อายุก็สอดคล้องกัน...
แต่แม้จะเป็นเช่นนั้น ได้เห็นหน้าตาที่คล้ายกับหรงเยียนแล้ว ใจถังลั่วก็ยังหนักอึ้งและสับสนวุ่นวาย